In de Verenigde Staten is de nodige discussie ontstaan na het nieuws dat Martin Bojowald, assistent-professor sterrenkunde op de Penn Universiteit, er in is geslaagd om met behulp van de zgn. Loop Quantum Gravitatie (LQG) het heelal te beschrijven tot aan het magische moment T=0, het tijdstip van de Big Bang zelf. Eerdere modellen van het allervroegste heelal kwamen nooit verder dan T=10^-43 seconden, de Plancktijd die de grens markeert waarop de natuurwetten van de quantummechanika nog werkzaam zijn. Vroeger dan die limiet kwam men tot nu toe niet¹ en da’s ook niet zo verwonderlijk, want op T=0 heb je te maken met oneindig grote dichtheden en temperaturen in een oneindig klein volume. Het ultieme horror vacui voor kosmologen om het zo maar even te zeggen. [Lees meer...]

1. al moet ik zeggen dat een jaar geleden drie sterrenkundigen van dezelfde Penn-Universiteit volgens mij ook al tot T=0 kwamen; ik heb dit al gemeld bij Phil Plait van de Bad Astronomy Blog, dus ik ben benieuwd wat dat oplevert [↩]