21 mei 2012

Kern komeet 17P/Holmes los van z’n staart

thorsten-boeckel1.jpgDe kern van de komeet 17P/Holmes, die de laatste weken prachtig aan de hemel staat in het sterrenbeeld Perseus, is losgeraakt van z’n ionenstaart! Da’s geen opzien-barende gebeurtenis, want onlangs is datzelfde gebeurt bij de komeet Encke. Verantwoordelijk voor dit soort kosmische koppensnellerij is de zonnewind. Die veroorzaakt magnetische stormen waardoor de staart van een komeet kan worden afgesneden van de komeetkern. De prachtige foto hierboven is van Thorsten Boeckel, die ‘m ergens op 1.700 meter hoogte in de Italiaanse Alpen heeft geschoten. Er is inmiddels ook al een 3D-foto van 17P/Holmes te zien. Haal die 3D-brilletjes dus maar uit de la. Het blijkt overigens dat in 1984 de bekende sterrenkundige Fred Whipple een verklaring heeft gegeven voor de eerdere uitbarstingen van 17P/Holmes in november 1892 en januari 1893. Volgens Whipple heeft de komeet een satelliet ( 8-O ) en af en toe botsen kern en satelliet op elkaar. Een abstract van Whipple’s artikel is hier te vinden. Afgelopen vrijdag liet Peter Boot overigens bij een bijeenkomst van Christiaan Huygens een heleboel prachtige foto’s van 17P/Holmes zien die op internet te vinden zijn. Een overzicht van die foto’s is hier te bewonderen. Bron: Spaceweather.com.

Share

Leidse astrochemici vinden alcohol in kosmische cocktail

De beroemde Orionnevel, waarin alcohol zou kunnen voorkomenAfgelopen donderdag, 8 november dus, is Suzanne Bisschop in Leiden gepromoveerd op het proefschrift “Complex molecules in the laboratory and star forming regions”. Daarin laat ze zien dat zij met haar collega’s van de Leidse Sterrewacht (zonder ‘n’, zoals ‘t hoort) in het laboratorium bij een temperatuur van 260 graden onder nul ethanol kan destilleren uit een cocktail van waterstofatomen en koolmonoxide-ijs. De laboratoriumexperimenten laten zien hoe in de interstellaire ruimte complexe moleculen kunnen ontstaan. Op 2 februari 2007 was Suzanne Bisschop te gast bij sterrenkundevereniging Christiaan Huygens om daar een lezing te geven over hetzelfde onderwerp. Op 1 november 2007 verscheen een publicatie van Bisschop en haar collegae in het vakblad Astronomy & Astrophysics. Geïnteresseerden kunnen het artikel hier lezen1. Bron: Universiteit van Leiden.

Noot:
  1. met de vrij schokkende titel ‘H-atom bombardment of CO2, HCOOH and CH3CHO containing ices’. 8-O Eh.. de cursivering is van mij. []
Share

Gravasterren: de alternatieve zwarte gaten

Model van gravasterrenSterrenkundigen worstelen al jaren met hèt probleem van zwarte gaten: de singulariteit, de kern van het zwarte gat met een oneindig klein volume en een oneindige dichtheid. De ruimte-tijd erin is oneindig sterk gekromd en ruimte en tijd houden daar op te bestaan, met als gevolg dat de natuurwetten daar ook niet meer geldig zijn. Sterrenkundigen (en andere wetenschappers ook) zitten niet graag opgescheept met plekken waar de natuurwetten niet meer gelden. Om die laatste reden is er een alternatief bedacht voor zwarte gaten waarin een dergelijke singulariteit niet voorkomt: de gravasterren (gravastars1 in ‘t Engels), zoals voorgesteld door Pawel Mazur (Universiteit van South Carolina,VS) en Emil Mottola (Los Alamos National Laboratory, VS) in 2001. Net als zwarte gaten ontstaat een gravaster door een gravitationele ineenstorting (kollaps). Maar het grote verschil is dat bij de kollaps van een gravaster de ruimte zelf een fase-overgang meemaakt die de kollaps doet stoppen. In de kern ontstaat een soort van leegte (void in ‘t Engels), een vacuum waar ruimtetijd enorm gekromd zijn en waar de ruimte een naar buiten gekeerde kracht uitoefent, vergelijkbaar met de kracht van donkere energie. [Lees meer...]

Noot:
  1. van GRAvitational VAcuum STAR. []
Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler