Astronomisch nieuws, wetenswaardigheden én persoonlijke opinies
Schrijf ‘t alvast in je agenda bij donderdag 25 december 2008: schoonouders komen weer es langs én de wereldpremière van de nieuwe Star Trekfilm! Klik op de link en aanschouw de trailer. Ik denk dat we dit jaar de schoonouders met kerstmis maar eens thuis moeten laten. 
Tsja, je moet toch íets onderzoeken: het blijkt dat kakkerlakken die aan boord van de Russische Foton-M bio satelliet verwekt en gegroeid zijn groter en sterker zijn dan hun soortgenoten beneden op Aarde. In oktober kwamen de beestjes ter Aarde eh… ter ruimte en sindsdien houden onderzoekers hun afmetingen en kracht bij. Ook schijnen ze sneller te kunnen bewegen dan de Aardse varianten. Kakkerlakken zijn nogal driftige beestjes geloof ik, want de ‘stamvader’ (of moeder, geen idee1) kreeg in de periode 14-26 september aan boord van de Foton-M bio satelliet z’n/haar eerste kindje en sindsdien heeft hij/zij in totaal al drie keer kroost voortgebracht. Hardnekkig zijn ze ook, want ze schijnen een uur zonder zuurstof te kunnen en een maand zonder eten. Oeps, zal je zien dat ze die kakkerlakken terug naar Aarde brengen en dat ze dan weten te ontsnappen. ![](http://www.astroblogs.nl/wp-includes/images/smilies/icon_confused.gif" alt=){kind=icon}
Eh…zijn daar niet van die griezelverhalen over geschreven? Bron: RIA Novosti + Orangutan.weblog.
In de jaren tachtig ontdekte men dat er met de Amerikaanse ruimteverkenners Pioneer 10 en 11 iets vreemds aan de hand is. Deze vaartuigen, die op dat moment richting buitenste delen van het zonnestelsel vlogen, bleken door onbekende oorzaak een versnelling mee te maken. Voor beide vaartuigen bleek de versnelling 8.74 ± 1.33 × 10−10 m/s2 te bedragen, in de richting van de Zon. Men had geen idee wat de versnelling precies veroorzaakte. Het lekken van brandstof, stralingsdruk, magnetische instabiliteiten, verkeerde snelheidsmetingen, geen van deze voorgestelde oorzaken bleek de juiste. Op 8 december 1990 vond er weer iets vreemds plaats. De Galileosatelliet maakte toen een gravitationele zwieper om de Aarde, om ‘m richting Jupiter te slingeren. Bovenop de voorspelde versnelling door de fly-by werd namelijk nog een extra versnelling waargenomen van 3,9 mm/s. ‘t Is niet veel, maar het Deep Space Network van de NASA wist het exact na te meten. Latere fly-by’s van de satellieten NEAR, Cassini-Huygens en Rosetta langs de Aarde lieten ook onverwachtte versnellingen zien van respectievelijk 13 mm/s, 0,11 mm/s en 2 mm/s. Sinsdien spreekt men van de Pioneer-anomalie. Omdat de waarnemingen kloppen en de ruimtevaartuigen geen aanleiding geven tot de waargenomen versnelling is men de oorzaak gaan zoeken in de natuurkunde. Misschien klopt er gewoon iets niet aan de zwaartekrachtswetten van Newton, die de basis vormen van de berekeningen over de banen van de vaartuigen. Onlangs is door Mike McCulloch geopperd dat de oorzaak de zogenaamde Unruhstraling zou kunnen zijn. Het Unruh-effect, genoemd naar Bill Unruh (Universiteit van British Columbia) die het in 1976 ontdekte, wil zeggen dat lichamen die een versnelling ondergaan een soort van electromagnetische straling ondervinden. Bij lage versnellingen is de golflengte van die straling groter dan de afmeting van het gehele heelal (de Hubble-afstand genaamd). Maar in het geval van grote versnellingen, zoals het geval als de ruimtevaartuigen door de Aarde een gravitationele zwieper krijgen, wordt die golflengte van de straling kleiner dan de Hubble-afstand en het uiteindelijke effect is een extra versnelling van het vaartuig. Afgezien van de versnelling in de NEAR kunnen met McCulloch’s suggestie alle waargenomen versnellingen worden verklaard. McCulloch’s artikel is hier te lezen. Bron: UniverseToday.com.
Social profiles Adrianus V