Op 14 januari j.l. heeft de Messenger op de bodem van de Calorisvlakte een krater ontdekt die verdacht veel lijkt op een spin. Niets voor niets dat de Amerikanen ‘m de spinkrater hebben gedoopt. De radialen die vanuit de krater naar buiten lopen zijn volgens wetenschappers een soort van scheuren in de Calorisvlakte. Niet bekend is of die scheuren ontstaan zijn direct na de inslag van het object dat verantwoordelijk is voor de krater of dat ze van latere datum zijn. De diameter van de spinkrater is ongeveer 40 km. Die Calorisvlakte, ook wel genoemd Caloris Planitia, is zelf ook veroorzaakt door de inslag van een groot object. De diameter is zo’n 1.550 km en daarmee is het één van de grootste inslagkraters in het zonnestelsel. Eerst de ontdekking van de telefoonkrater op Mercurius, nu weer de spinkrater. Een bijzondere planeet, nietwaar? Bron: NASA.
“De spin” op Mercurius
Adrianus V on Tour!
In de aanloop naar m’n duizendste blog kwam het volgende
in mij op: in al die blogs heb ik nieuws verteld over sterrenkunde en ruimtevaart. Nieuws dat leuk, boeiend, opwindend, saai, opzienbarend, etc.. was. Het zat er allemaal in. Zou je dat nieuws niet in een presentatie kunnen gieten? Alle hoogtepunten van het nieuws uit sterrenkunde en ruimtevaart op een rijtje. De bevestiging van het bestaan van donkere energie, witte dwergen die zich als neutronensterren gedragen, bevingen in de schil van pulsars, de ontdekking van exoplaneten met atmosferen, noem het allemaal maar op.
Adrianus V on Tour
• Mail voor een afspraak.
• Een presentatie (ca. 2 uur) over de hoogtepunten in de sterrenkunde en ruimtevaart.
• Voor jong en oud.
• Voor leken en geïnteresseerden.
En aldus geschiedde: Adrianus V gaat on Tour! Het idee is simpel: je neemt kontakt op met m’n boekingskantoor (hahaha, hoor mij nou
) en we plannen iets in de agenda. Leuk voor wetenschapscafé’s, bejaarden-sosen (ahum..), sterrenkunde-afdelingen, natuurverenigingen, noem maar op. Wel ‘s avonds, want anders wordt m’n baas boos. Kosten: € 100,- plus reiskosten1. Wat je er voor terugkrijgt: de Astroblogs live verteld, alle hoogtepunten2 van de afgelopen twee jaar. Veronica Adrianus V komt naar je toe deze zomer! Eh…eerder mag ook hoor.
Lancering combi Atlantis/Columbus 7 februari
De NASA gaat het op donderdag 7 februari a.s. weer proberen: de lancering van de combinatie van Space Shuttle Atlantis en het Europese lab Columbus. Om 20.45 uur zal Commandant Steve Frick het kontaktsleuteltje omdraaien, het gaspedaal stevig indrukken en de lading plus zes collega’s naar het internationale ruimtestation ISS brengen. De problemen met de sensor in de externe brandstoftank is verholpen, dus het hele zaakje is gereed op te stijgen. Eerdere pogingen tot lancering van STS-122 mislukten daardoor, o.a. die van 6 december 2007. Bij terugkeer van de Atlantis naar de Aarde, gepland op 18 februari 2008, zal eindelijk ook ISS-astronaut Dan Tani kunnen terugkeren, wiens moeder op 19 december 2007 om het leven kwam. Twee maanden na haar dood zal hij eindelijk echt afscheid kunnen nemen van z’n moeder. Triest dat het zo moest lopen. Bron: NASA.
Verenigde Staten morgen 50 jaar in de ruimte
Morgen, 1 februari dus, zal het precies vijftig jaar geleden zijn dat de Verenigde Staten een ruimtevaartnatie werden. Om 04.48 uur Nederlandse tijd werd toen namelijk de Explorer-I, officieel Satellite 1958 Alpha, gelanceerd. In de VS gebruiken ze 31 januari als verjaardagsdatum, maar dat heeft puur te maken met het feit dat het door het tijdsverschil daar nog geen 1 februari was. Op 1 februari 1958 was dus de lancering van de eerste Amerikaanse satelliet, hèt antwoord op de lancering van de Russische Spoetnik. Die ging op 4 oktober 1957 de ruimte in. De lancering van de Explorer-I was onderdeel van het Amerikaanse programma in het kader van het Internationale Geofysische Jaar, dat met z’n tijdsbestek tussen 1 juli 1957 en 31 december 1958 wel een erg lang jaar was. De Explorer-I ging vanaf lanceercomplex 26 op Cape Canaveral Air Force Station in Florida omhoog, voortgestuwd door een Juno I raket. Het Jet Propulsion Laboratory, dat later een onderdeel werd van de NASA, ontwierp en bouwde de satelliet, onder leiding van William Hayward Pickering1, terwijl de instrumenten aan boord van de Explorer-I door James Van Allen van de State University of Iowa werden ontworpen. Aan de hand van de gegevens geleverd door de geigerteller die deel uitmaakte van de instrumenten2 van de Explorer-I werden de Van Allen-gordels ontdekt. De satelliet woog bijna 14 kilogram en bleef in een baan om de aarde tot 31 maart 1970, waarna hij terugviel in de atmosfeer en verbrandde. Bron: Wikipedia.
Social profiles Adrianus V