13 december 2017

Krimpt Mercurius?

De Discovery Rupes op Mercurius.De foto die ik gisteren liet zien van de spinkrater op Mercurius toont een grillig patroon van scheuren die vanuit een krater naar buiten lopen. De foto geeft voeding aan het al jaren geleden geopperde idee dat Mercurius aan het krimpen is. De Mariner 10 had in z’n fly-by’s langs Mercurius in 1974 en 1975 al diverse scheuren gezien, zoals de 1,6 km brede en 650 km lange Discovery Rupes. Die lijkt op de scheuren op Aarde die het gevolg zijn van de bewegende delen van de aardkorst, de platen. De korst van Mercurius zou een hete vloeibare kern omgeven, maar die wordt langzaam koeler en daardoor krimpt de planeet. En dat levert op haar beurt die scheuren in het oppervlak van Mercurius op1. Nader onderzoek van de Messenger in de volgende fly-by’s zal hopelijk meer duidelijkheid geven over bovenstaande. Hij zal 6 oktober 2008 weer een flyby maken, op 29 september 2009 een derde keer en tenslotte zal hij op 18 maart 2011 in een stabiele baan om Mercurius terechtkomen. Nog even geduld dus. Bron: Daily Galaxy.

Noten
  1. Zou ik daarom ’s winters rimpelige handen krijgen als ik buiten in de kou fiets? []

Reacties

  1. Verhoging + verlaging = automatisch een krimping?
    Ik mis hier consistentie.
    De som van een evenredige daling en stijging is immers 0.
    De vergelijking met de continentale platen op Aarde ligt voor de hand, maar de Aarde krimpt toch ook niet?
    Mercurius kan toch evengoed onderhevig zijn aan periodes van afkoeling en/of verhitting die zorgen voor de scheuren, of niet?
    Waarom denkt men dan dat Mercurius aan het afkoelen is?

    (Sorry alvast,want het is niet jouw persoonlijke conclusie Adrianus V, maar ik ben nu eenmaal nieuwsgierig -is dit nu een aanname, vermoeden of een op waarnemingen gebaseerde evaluatie, enig idee?)

  2. De situatie van Mercurius schijnt anders te zijn dan bij de aarde. Dat wil zeggen dat de scheuren op Aarde te maken hebben met platentektoniek. De Aarde koelt dus niet af en krimpt ook niet. Bij Mercurius is geen sprake van platentektoniek, maar vermoedelijk wel van een afkoelende kern. Bron van deze stelling is Louise Prockter (Johns Hopkins University). Door het krimpen schuiven stukken korst over elkaar heen en dan krijg je wat Prockter “wrinkle ridges” noemt. Op zich begrijp ik de gedachte wel dat je scheuren krijgt bij een krimpende planeet: bij iemand die snel en veel afvalt zie je letterlijk ook de vellen er bij hangen. 🙂

Laat wat van je horen

*