22 mei 2012

Is veelvraat NGC 1132 een kosmisch fossiel?

Visuele opname van Hubble van het stelsel NGC 1132Vandaag verschenen zowel van de Hubble ruimtetelescoop als van de Chandra röntgen-satelliet foto’s van het gigantische elliptische sterrenstelsel NGC 1132, zo’n 320 miljoen lichtjaar ver weg gelegen in het sterrenbeeld Eridanus. Het stelsel wordt omgeven door vele dwergstelsels en bolhopen en sterrenkundigen noemen het geheel een fossiele groep. Het is namelijk het overblijfsel van een lange geschiedenis van botsingen tussen diverse sterrenstelsels en het ‘opvreten’ van kleinere stelsels door grotere stelsels. NGC 1132 is daar zo’n beetje als een ware Gargantua1 het enige overblijfsel van. NGC 1132 en haar omgeving worden omgeven door een enorme hoeveelheid donkere materie, zo blijkt uit de studie die met Chandra van het stelsel is gedaan. Chandra zag een grote diffuse hoeveelheid röntgenstraling aldaar, afkomstig van heet gas in een hoeveelheid die normaal gesproken alleen voorkomt bij grote clusters van sterrenstelsels. De foto hieronder laat dat gas zien, gecombineerd met de ‘gewone’ Hubblefoto (in visueel licht uiteraard) van NGC 1132. De grootte van NGC 1132 en z’n omringende dwergstelsels is ongeveer 120.000 lichtjaren in doorsnede, maar het waargenomen gas is wel tien keer groter in omvang. Het hete gas dat Chandra heeft waargenomen verteld De door Chandra waargenomen röntgenstraling afkomstig van NGC 1132sterrenkundigen op haar beurt weer iets over de verspreiding van de donkere materie. ‘Boven’ (ten noorden van) NGC 1132 zien we meer heet gas dan aan de ‘onderkant’ (ten zuiden). Kennelijk is er door de vele botsingen die NGC 1132 heeft ondergaan meer donkere materie aan één kant van het elliptische sterrenstelsel komen te liggen. Dergelijke asymmetrische verdelingen van donkere materie zijn trouwens al vaker waargenomen. Nix nieuws onder de zon. ;-) Bron: Hubble + Chandra.

Noot:
  1. Van dat sprookje van Rabelais, Gargantua en Pantagruel. []
Share

Kunnen we met de LHC andere dimensies zien?

Geven de Kaluza-Klein gravitonen ons een kijkje in de extra dimensies?De bedoeling is dat mei 2008 de superdeeltjesversneller LHC1 in gebruik wordt genomen. De LHC, waaraan momenteel bij CERN in Genève de laatste hand wordt gelegd, zou ons wel eens een kijkje kunnen geven in de wereld van extra dimensies! 8-O Aldus het viertal natuurkundigen genaamd Gary Shiu, Bret Underwood, Kathryn Zurek (alle drie UW-Madison) en Devin Walker (UC-Berkeley). Volgens hen moet de LHC in staat zijn om exotische deeltjes te produceren, de zogenaamde Kaluza-Klein (KK) gravitonen2. Die deeltjes, ìndien ze bestaan, zouden gevoelig zijn voor de extra dimensies in het heelal. De snaartheorie voorspeld dat er behalve de gewone vier dimensies (drie voor de ruimte en eentje voor de tijd) nog zes extra dimensies zijn, die ‘opgerold’ (gecompactificeerd met een duur woord) zijn en daardoor niet waarneembaar. De diameter van de extra dimensies moet volgens schattingen kleiner dan ongeveer 10-15 meter zijn. De KK-gravitonen zouden volgens Shiu et al kunnen resoneren met de extra dimensies en aldus zouden ze ons een kijkje kunnen geven in die ‘andere wereld’. Indien ze worden geproduceerd bestaan ze héél erg kort. Ze vervallen vervolgens en produceren daarbij een hele serie gewone deeltjes. Door die te bestuderen zou men meer te weten kunnen komen over de KK-gravitonen en daarmee iets over de wereld van de extra dimensies, waardoor ze beïnvloed worden. Op 25 januari 2008 verscheen een artikel over de voorspellingen van Shiu en z’n collega’s in het 100e nummer (hieperdepiep hoera) van het vakblad Physical Review Letters. Voor de geïnteresseerden is het hier te lezen. Geen gemakkelijke kost, dat beloof ik ;-) Bron: ScienceDaily.

Noot:
  1. De Large Hadron Collider, te vinden op 46°14′ N, 6°03′ O. []
  2. Genoemd naar Theodor Kaluza en Oskar Klein, die in 1921 onafhankelijk van elkaar het idee van de extra dimensies opperden. []
Share

Super-AGB’s: witte dwerg of supernova?

Model van een Super-AGB gecombineerd met een Hubblefoto van een planetaire nevelKomende vrijdag, 8 februari dus, zal de Royal Astronomical Society in Londen een discussie organiseren over de zogenaamde Super-AGB’s. Die afkorting staat voor Asymptotic Giant Branch1 en het gaat over een soort zware sterren ergens tussen 7 en 9 zonmassa’s. Dat zijn niet de zwaarste sterren, want sommige kunnen wel meer dan 100 zonmassa’s zwaar zijn, maar het is wel een bijzondere stersoort. Laat ik even uitleggen waarom, want het is een tikkie ingewikkeld. De meeste sterren hebben twee manieren om hun pensioen te halen: bij de ene manier zal de ster eerst een waterstofverbranding in haar centrum meemaken, gevolgd door een heliumverbranding. Tijdens die heliumverbranding zijn de buitenlagen enorm uitgezet en ziet de ster er als een rode reus uit. De buitenste lagen drijven steeds verder weg en vormen een uiteindelijk een planetaire nevel. Het centrum van de ster eindigt vervolgens als een witte dwerg2. Bij de andere manier zal de heliumverbranding gevolgd worden door nog andere verbrandingsfasen, te beginnen bij koolstof en eindigend bij ijzer. En dat resulteert tenslotte in een supernova-explosie, die op haar beurt weer een neutronenster of zwart gat in het centrum achterlaat. Kortom, twee pensioenvormen: witte dwerg (pfffffff zeggen de buitenlagen) en neutronenster/zwart gat (boem zeggen de buitenlagen). En nou komen die Super-AGB’s om de hoek kijken: volgens velen vormen deze sterren namelijk de exacte scheidslijn tussen pfffff en boem, tussen witte dwergen en neutronensterren/zwarte gaten. Super-AGB’s zijn rode reuzen met genoemde massa, die een compacte kern hebben en daarbuiten een schil met heliumverbranding. Nadere studie van deze sterren zou dus meer duidelijkheid kunnen geven waarom de ene ster met pffffff eindigt en de andere ster met een boem. Op de foto een mix van een Hubblefoto met een planetaire nevel en een model van de interne structuur van een super-AGB-ster. Afijn, vrijdag dus een leuke discussie daar in Londen. Wellicht dat jullie er volgende week meer over horen. Bron: RAS + Professor Astronomy.

Noot:
  1. De Asymptotic Giant Branch is een onderdeel van het beroemde Hertzsprung-Russell Diagram. Zo’n HR-diagram geeft op haar beurt weer de relatie aan tussen de absolute helderheid van een ster en zijn kleurtemperatuur of spectrum. Het diagram is een een classificatie van sterren en geeft inzicht in hun evolutie. []
  2. Zie daar het uiteindelijke lot dat onze Zon beschoren is. []
Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler