Bij scheikunde leren we dat elektronen alleen in bepaalde gebieden en met een welbepaalde energie rond de atoomkern kunnen bewegen. Ze houden zich op in een aantal schillen rondom de kern, die een verschillend energieniveau hebben, waarbij elke schil volgens het Pauli-principe een beperkt aantal elektronen kan bevatten. Ik ben niet zo’n chemo-kid, maar ik geloof dat de periodieke tabel onder andere gestoeld is op het aantal schillen dat een atoomkern heeft.  Vergelijkbaar met de electronbanen om de atoomkernen blijken objecten die om zwarte gaten draaien ook specifieke banen te volgen! Dat is ontdekt door de natuurkundigen Janna Levin en Gabe Perez-Giz (Columbia University in New York, VS). Ver verwijderd van een zwart gat zullen objecten een elliptische baan hebben, vergelijkbaar met de baan van de Aarde om de Zon. Maar dichterbij wordt de zwaartekracht sterker en uit de berekeningen van Levin en Perez-Giz blijken de banen net als de schillen om een atoomkern heel erg specifiek te zijn. Hierboven zie je die banen, die met een spirograaf getekend lijken te zijn. De ‘periodieke tabel’ van banen om een zwart gat kan nuttig zijn voor de zoektocht van sterrenkundigen naar gravitatiegolven. Einstein’s algemene relativiteitstheorie voorspelt het bestaan van die golven, maar ze zijn nog nooit waargenomen. Met de beschrijving van de banen om een zwart gat kunnen de karakteristieken van gravitatiegolven beter omschreven worden en daarmee kan men er gerichter naar zoeken.  Mmmm, nou gelijk eens kijken of de berekende banen van Levin en Perez-Gin ook toepasbaar zijn op de sterren die om het superzware zwart gat in het centrum van de Melkweg draaien. Zou het Pauli-principe ook voor zwarte gaten opgaan? Bron: Space.NewScientist.com.