Dat sterren zeer zwaar kunnen zijn weten we al een tijdje door waargenomen exemplaren zoals de gigant A1, die 114 zonmassa’s op de weegschaal telt. Volgens berekeningen zouden sterren in theorie tot 150 zonmassa’s zwaar kunnen zijn. De vraag rijst waarom in sommige gas- en stofwolken dit soort gigantische sterren kunnen ontstaan, terwijl anderen ‘slechts’ tot zonachtige sterren leiden. Onderzoek van het duo Christopher F. McKee (Universiteit van Californië, Berkeley) en Mark R. Krumholz (Princeton) heeft laten zien dat de oorzaak vermoedelijk gelegen is in de invloed die lichte sterren spelen. Normaal zijn de interstellaire gas- en stofwolken erg koud, iets boven het absolute nulpunt van -273 ºC. Bij dat soort temperaturen zal de wolk de neiging hebben uiteen te vallen en zullen door plaatselijke verdichtingen hooguit lichte sterren à la de Zon ontstaan. Maar volgens McKee en Krumholz kan bij bepaalde dichte wolken de temperatuur flink toenemen door de invloed van bestaande lichte sterren. Hun computersimulaties, waar beide heren een mooie animatie van hebben gemaakt (29,1 Mb) laten zien dat de lichte sterren de temperatuur in de wolk met enkele honderden graden kan doen toenemen en dat dat het mogelijk maakt dat er gigantische sterren in kunnen ontstaan. Het spreekwoord is dus toepasselijk: vele kleintjes maken één grote! 
In het vakblad Nature van deze week hebben ze er een artikel aan gewijd. Bron: Universiteit van Berkeley.
[Naschrift: 
Social profiles Adrianus V