22 mei 2012

Nationale Sterrenkijkdagen

De Nationale Sterrenkijkdagen bij Christiaan HuygensWil je met eigen ogen de ringen van Saturnus zien? Of de kraters op de Maan? Kom dan kijken bij sterrenkundevereniging Christiaan Huygens. Op vrijdag 14 maart en zaterdag 15 maart stellen de leden hun telescopen op voor iedereen die belangstelling heeft in sterrenkunde. Dit gebeurt in het kader van de jaarlijkse Landelijke Sterrenkijkdagen die voor de 32e maal worden georganiseerd. Bij helder weer wordt de sterrenwacht van sterrenkundevereniging Christiaan Huygens geopend. De grote lenzentelescoop van de vereniging wordt in stelling gebracht. Ook staan verschillende soorten telescopen van de leden gereed om de sterrenhemel van dichtbij te laten zien. Wat is er zoal te zien?

De Maan

Tijdens de sterrenkijkavonden is de Maan te zien is z’n Eerste Kwartier. De rechterhelft van de maanschijf is verlicht en dat levert prachtige schaduwen bij de kraters op.

Orion en Grote Hond

Als we half maart helder weer is en we rond 21 uur in de richting van het zuiden kijken, zien we daar een zeer heldere, heftig twinkelende ster. Dat is Sirius. Het is de helderste echte ster van de hele hemel. Iets links boven Sirius valt een andere ster op: die heet Procyon. Rechts boven Sirius is er een mooie samenstand van drie even heldere sterren op een rij. Onder dit drietal en ook erboven staan twee goed zichtbare sterren. Samen vormt dit zevental het sterrenbeeld Orion. In Orion bevindt zich de beroemde Orionnevel. Dat is een grote gasnevel tussen de sterren. Hij bevindt zich 1500 lichtjaren van ons vandaan. In de nevel worden nog steeds sterren geboren.

Mars

Een eindje boven Orion, hoog in het zuidwesten is een geel-oranje stip te zien: dat is geen ster, het is de planeet Mars. Op 14 en 15 maart staat de maan in de buurt van deze planeet: op 14 maart rechts ervan en een dag later links van Mars. Als we Mars bekijken met een telescoop zien we een klein roodachtig bolletje met een wit stipje erop. Dat laatste is een poolkap van de planeet.

Saturnus

Links van Sirius, vrij hoog in het zuidoosten, staat het sterrenbeeld Leeuw met daarin een opvallend lichtpuntje. Dat is Saturnus, de beroemde planeet met de ringen. Vlak boven Saturnus staat een iets zwakkere stip. Dat is de ster Regulus, de hoofdster van de Leeuw. Met een telescoop bekeken is Saturnus inderdaad een bolletje omgeven door een smalle ring. Bovendien is op enige afstand van de planeet een kleine stip te zien. Dat is zijn grootste maan Titan. Met een grote amateurtelescoop zijn nog meer maantjes te zien.

De Zon

Zaterdagmiddag worden kijkers met speciale filters op de zon gericht. Met een beetje geluk zullen zonnevlekken en zonnevlammen zo groot als de Aarde te zien zijn.

Binnenprogramma

Naast het sterrenkijken staan er allerlei andere activiteiten op het programma. Dus ook bij bewolkt weer is er genoeg te beleven: Er worden doorlopend astronomische presentaties gegeven. Je kunt uitleg krijgen over de werking van al dan niet computergestuurde telescopen. Er zijn computers met sterrenkundige software.

De activiteiten vinden plaats bij het Streeknatuurcentrum Alblasserwaard aan de Matenaweg 1, tussen Papendrecht en Wijngaarden. De sterrenkijktijden zijn op vrijdag 14 maart van 19.00 uur tot 23.00 uur en zaterdag 15 maart van 15.00 tot 23.00 uur. De toegang is gratis. Bekijk eventueel de routebeschrijving.

Share

Nationale Sterrenkijkdagen

De Nationale Sterrenkijkdagen bij Christiaan HuygensWil je met eigen ogen de ringen van Saturnus zien? Of de kraters op de Maan? Kom dan kijken bij sterrenkundevereniging Christiaan Huygens. Op vrijdag 14 maart en zaterdag 15 maart stellen de leden hun telescopen op voor iedereen die belangstelling heeft in sterrenkunde. Dit gebeurt in het kader van de jaarlijkse Landelijke Sterrenkijkdagen die voor de 32e maal worden georganiseerd. Bij helder weer wordt de sterrenwacht van sterrenkundevereniging Christiaan Huygens geopend. De grote lenzentelescoop van de vereniging wordt in stelling gebracht. Ook staan verschillende soorten telescopen van de leden gereed om de sterrenhemel van dichtbij te laten zien. Wat is er zoal te zien?

De Maan

Tijdens de sterrenkijkavonden is de Maan te zien is z’n Eerste Kwartier. De rechterhelft van de maanschijf is verlicht en dat levert prachtige schaduwen bij de kraters op.

Orion en Grote Hond

Als we half maart helder weer is en we rond 21 uur in de richting van het zuiden kijken, zien we daar een zeer heldere, heftig twinkelende ster. Dat is Sirius. Het is de helderste echte ster van de hele hemel. Iets links boven Sirius valt een andere ster op: die heet Procyon. Rechts boven Sirius is er een mooie samenstand van drie even heldere sterren op een rij. Onder dit drietal en ook erboven staan twee goed zichtbare sterren. Samen vormt dit zevental het sterrenbeeld Orion. In Orion bevindt zich de beroemde Orionnevel. Dat is een grote gasnevel tussen de sterren. Hij bevindt zich 1500 lichtjaren van ons vandaan. In de nevel worden nog steeds sterren geboren.

Mars

Een eindje boven Orion, hoog in het zuidwesten is een geel-oranje stip te zien: dat is geen ster, het is de planeet Mars. Op 14 en 15 maart staat de maan in de buurt van deze planeet: op 14 maart rechts ervan en een dag later links van Mars. Als we Mars bekijken met een telescoop zien we een klein roodachtig bolletje met een wit stipje erop. Dat laatste is een poolkap van de planeet.

Saturnus

Links van Sirius, vrij hoog in het zuidoosten, staat het sterrenbeeld Leeuw met daarin een opvallend lichtpuntje. Dat is Saturnus, de beroemde planeet met de ringen. Vlak boven Saturnus staat een iets zwakkere stip. Dat is de ster Regulus, de hoofdster van de Leeuw. Met een telescoop bekeken is Saturnus inderdaad een bolletje omgeven door een smalle ring. Bovendien is op enige afstand van de planeet een kleine stip te zien. Dat is zijn grootste maan Titan. Met een grote amateurtelescoop zijn nog meer maantjes te zien.

De Zon

Zaterdagmiddag worden kijkers met speciale filters op de zon gericht. Met een beetje geluk zullen zonnevlekken en zonnevlammen zo groot als de Aarde te zien zijn.

Binnenprogramma

Naast het sterrenkijken staan er allerlei andere activiteiten op het programma. Dus ook bij bewolkt weer is er genoeg te beleven: Er worden doorlopend astronomische presentaties gegeven. Je kunt uitleg krijgen over de werking van al dan niet computergestuurde telescopen. Er zijn computers met sterrenkundige software.

De activiteiten vinden plaats bij het Streeknatuurcentrum Alblasserwaard aan de Matenaweg 1, tussen Papendrecht en Wijngaarden. De sterrenkijktijden zijn op vrijdag 14 maart van 19.00 uur tot 23.00 uur en zaterdag 15 maart van 15.00 tot 23.00 uur. De toegang is gratis. Bekijk eventueel de routebeschrijving.

Share

Superzware zwarte gaten en donkere materie bijten elkaar

Een accretieschijf rondom een zwart gatSuperzware zwarte gaten1 in de centra van sterrenstelsels trekken door hun gravitatiekracht voortdurend materie aan. Die materie bereikt tijdens dat invallen zeer hoge snelheden tot aan de lichtsnelheid en vormt een zogenaamde accretieschijf. Door verhitting zendt de materie röntgenstraling uit en die wordt op Aarde weer door satellieten gedetecteerd, als zijnde afkomstig van quasars of actieve sterrenstelsels. Nou zou je verwachten dat de materie die richting zwart gat valt zowel uit baryonische materie2 bestaat als uit donkere materie, het exotische goedje waar zo’n kwart van het heelal uit bestaat. Donkere materie voelt net als gewone materie de gravitatiekracht, dus zal zich ook ‘aangetrokken voelen’ door het superzware zwart gat. Maar wat blijkt nu: onderzoek van twee Franse sterrenkundigen, te weten Sebastien Peirani en J.A. de Freitas Pacheco laat zien dat hooguit 10% van de invallende materie uit donkere materie bestaat. Ze kwamen achter dit percentage door te kijken naar de wijze waarop donkere materie op het zwarte gat zal vallen. Dat blijkt ‘botsingloos’ te zijn, collisionless in ‘t Engels, d.w.z. dat de invallende donkere materie niet zorgt voor verhitting en vervolgens het uitzenden van röntgenstraling. Wat Peirani en de Freitas Pacheco deden was diverse modellen van accretieschijven bekijken met diverse hoeveelheden invallende baryonische en donkere materie en die resultaten vervolgens vergeleken met de waarnemingen aan quasars. En dan blijkt dat de waarnemingen het beste overeenkomen met een geringe inval van donkere materie. Kennelijk bijten de superzware zwarte gaten en donkere materie elkaar. Waarom dat zo is moet nog worden uitgezocht. Werk aan de winkel voor de dames c.q. heren theoretici. Bron: Universe Today.

Noot:
  1. De zgn. SMBH, Supermassive Black Holes. []
  2. Dat is doodgewone materie waar wij, planeten en sterren van gemaakt zijn. []
Share

Jules Verne is vanmorgen gelanceerd

En daar gaat ‘ie!!!ATV Jules Verne is vanochtend met succes door een Ariane 5-raket in een lage baan om de aarde gelanceerd. De lancering vond plaats om 05u03m Nederlandse tijd vanaf het Guiana Space Centre, de Europese lanceerbasis in Kourou in Frans-Guyana. Oeps, helemaal vergeten de wekker te zetten. ;-) Voor deze vlucht was een nieuw type Ariane-5 nodig, de Ariane 5ES (Zie hier alle varianten van de Ariane 5). Deze is speciaal aangepast om het voertuig van bijna 20 ton – meer dan twee keer zo zwaar dan de zwaarste last die Ariane 5 tot nu toe heeft gedragen – in een lage baan om de aarde te kunnen lanceren. Jules Verne is het eerste Automated Transfer Vehicle (ATV) van de Europese ruimtevaartorganisatie ESA. Het is een nieuwe serie autonome ruimtevaartuigen, ontworpen om het internationale ruimtestation ISS te bevoorraden en afval mee terug te nemen. De komende weken zal het voertuig manoeuvres uitvoeren op weg naar het ruimtestation, om daar uiteindelijk te koppelen en de lading vracht, brandstof, water en zuurstof te bezorgen. Meer informatie over de ATV Jules Verne in de bron van dit bericht. Bron: ESA.

Share

Electronen wijzen op drie ringen van Rhea

Grafiek van de electronenflux bij Rhea, wijzend op het bestaan van drie ringenDeze week kwam het bericht dat de maan Rhea van Saturnus vermoedelijk ook ringen heeft, daarmee de eerste maan in het zonnestelsel met ringen zijnde. Maar harde gegevens daarvoor ontbraken nog. Gisteren publiceerde Emily Lakdawalla van de The Planetary Society Weblog grafieken afkomstig van de Magnetospheric Imaging Instrument (MIMI) aan boord van Cassini met de aanwijzingen voor de ringen. Met het instrument wordt de stroom van electronen gemeten afkomstig van de magnetosfeer van Saturnus. In de grafiek van Rhea, gemaakt op 26 november 20051, zijn duidelijk drie dipjes te zien die wijzen op onderbrekingen in de ‘flux’ van de electronen door materiaal wat ze tegenhoudt. Dat zouden dan de ringen van Rhea moeten zijn. De ringen bevinden zich 1.615 km, 1.784 km en 1.991 km van het centrum van Rhea. Ter vergelijking is ook de grafiek van een andere maan eronder gezet, die van Thetys. Daar zitten geen onderbrekingen in de electronenflux. Mimi, geweldig werk hoor. Bron: Planetary.org/blog.

Noot:
  1. Grote vraag: waarom duurt het twee en een half jaar voordat dit soort gegevens en conclusies openbaar worden gemaakt? []
Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler