Adrianus V | 
9 maart 2008
Superzware zwarte gaten1 in de centra van sterrenstelsels trekken door hun gravitatiekracht voortdurend materie aan. Die materie bereikt tijdens dat invallen zeer hoge snelheden tot aan de lichtsnelheid en vormt een zogenaamde accretieschijf. Door verhitting zendt de materie röntgenstraling uit en die wordt op Aarde weer door satellieten gedetecteerd, als zijnde afkomstig van quasars of actieve sterrenstelsels. Nou zou je verwachten dat de materie die richting zwart gat valt zowel uit baryonische materie2 bestaat als uit donkere materie, het exotische goedje waar zo’n kwart van het heelal uit bestaat. Donkere materie voelt net als gewone materie de gravitatiekracht, dus zal zich ook ‘aangetrokken voelen’ door het superzware zwart gat. Maar wat blijkt nu: onderzoek van twee Franse sterrenkundigen, te weten Sebastien Peirani en J.A. de Freitas Pacheco laat zien dat hooguit 10% van de invallende materie uit donkere materie bestaat. Ze kwamen achter dit percentage door te kijken naar de wijze waarop donkere materie op het zwarte gat zal vallen. Dat blijkt ‘botsingloos’ te zijn, collisionless in ‘t Engels, d.w.z. dat de invallende donkere materie niet zorgt voor verhitting en vervolgens het uitzenden van röntgenstraling. Wat Peirani en de Freitas Pacheco deden was diverse modellen van accretieschijven bekijken met diverse hoeveelheden invallende baryonische en donkere materie en die resultaten vervolgens vergeleken met de waarnemingen aan quasars. En dan blijkt dat de waarnemingen het beste overeenkomen met een geringe inval van donkere materie. Kennelijk bijten de superzware zwarte gaten en donkere materie elkaar. Waarom dat zo is moet nog worden uitgezocht. Werk aan de winkel voor de dames c.q. heren theoretici. Bron: Universe Today.
- De zgn. SMBH, Supermassive Black Holes. [↩]
- Dat is doodgewone materie waar wij, planeten en sterren van gemaakt zijn. [↩]
- Gerelateerde Astroblog:
Recente reacties