Genesis was de eerste ruimtesonde die geprobeerd heeft om de zonnewind letterlijk en figuurlijk te ‘vangen’. Hij werd op 8 augustus 2001 gelanceerd en kwam op het L1 Lagrangepunt tot stilstand, 1,5 miljoen km van de Aarde verwijderd. Vanaf dat punt werden door Genesis van december 2001 tot 1 april 2004 atomen, ionen en hoog-energetische deeltjes van de zonnewind opgevangen op drie collectoren. Elke collector bestond uit een raster van silicium, goud, saffier en diamant. Toen de ‘buit’ binnen was keerde de capsule terug naar de aarde, waarbij vooral de landing spectaculair zou zijn. De bedoeling was dat de capsule de aardse atmosfeer zou binnendringen en daarbij afgeremd zou worden met parachutes. Vervolgens zouden stuntpiloten in helikopters het pakketje met een lange haak uit de lucht vissen, zodat een harde landing met fatale gevolgen voor de broze lading voorkomen zou worden. Er zat een prijskaartje van $264 miljoen aan de Genesis, dus een goede afloop werd dringend op prijs gesteld door de NASA-leiding. Niet voor niets dat er zelfs een reserve-helicopter werd gecharterd voor het geval de eerste helicopter met vanghaak dienst zou weigeren. Op 8 september 2004 was de grote dag aangebroken. Via webcast kon iedereen over de gehele wereld getuige zijn van de landing. Nou, jullie voelen ‘m uiteraard al aankomen: Murphy’s wet werd die dag weer eens van stal gehaald en alles wat fout kon gaan dat ging fout¹. De parachutes gingen niet open, zodat de capsule een te hoge snelheid had om door één van de twee helicopters te worden gevangen en met een vaartje van 311 km/uur (86 meter per seconde) stortte hij ergens in de woestijn van Utah te pletter (zie afbeelding). De meest verdachte oorzaak van de crash is een remkrachtsensor welke de wrijvingsafremming die ontstaat bij het binnengaan van de dampkring had moeten detecteren, zodat de parachutes konden opengaan. Men heeft ontdekt dat deze verkeerd op een printplaat was gemonteerd². Tot zo ver de rampspoed. Maar dan de gelukkige afloop. Een aantal collectoren bleek wonder boven wonder bruikbaar te zijn en de ingevangen deeltjes te hebben bewaard. Uiteraard moest eerst bekeken worden of er geen besmetting was met aardse bronnen, maar dat blijkt mee te vallen. Vorige week werden op de 39e LPSC voorlopige resultaten bekendgemaakt en daaruit blijkt dat er met name verschillen zijn in de hoeveelheid zuurstofisotopen in verschillende delen van het zonnestelsel. Die gegevens zijn voor sterrenkundigen belangrijk om precies te weten te komen hoe het zonnestelsel is ontstaan. En zo heeft Genesis ons toch nog iets verteld over de genese van het zonnestelsel. Bron: BBC.  

1. Wie graag rampenverhalen leest kan het rapport over de fatale landing van Genesis hier lezen. 11,9 Mb NASA-horror [↩]
2. Da’s nou juist het meest wrange van het hele verhaal: Edward A. Murphy jr. heeft rond 1952 z’n wet bedacht naar aanleiding van een verkeerd geïnstalleerde remkrachtsensor! [↩]