22 mei 2012

Hier gaat Phoenix 26 mei landen!

De landingsplek van de PhoenixErgens binnen deze ovaal op Mars (zie hiernaast) zal de Marsverkenner Phoenix over een maand, dus op 26 mei a.s.1, landen. De ovaal is 100 x 19 km en de kans dat de Phoenix daarin landt is 99,9%. De Phoenix, gebouwd door de NASA, werd op 4 augustus 2007 gelanceerd vanaf Cape Canaveral. Hij zal onderzoek gaan doen aan één van de poolkappen van de planeet in Vastitas Borealis waar de Mars Odyssey water vond. Zo zal onder meer gekeken worden of zich onder het ijs leven bevindt of heeft bevonden. De landingsplek bevindt zich op 68º noorderbreedte en 233º oosterlengte op de Marskaart. Wie het aftellen tot de landing in de gaten wil houden kan hier terecht, waar je werkelijk alles van de exacte lokatie van de Phoenix kan vinden. Onder andere de huidige snelheid van de Phoenix t.o.v. de zon: 79.201 km per uur, dus 22 km per seconde. Nog 56 miljoen km te gaan en dan gaat ‘ie landen. :-D Bron: Planetary.org/blog.

Noot:
  1. eh.. de geplande landingstijd is op 25 mei om 23:38:32 UTC, da’s dus bij ons 01:38:32 de 26e mei. []
Share

Over stofschijven en array’s

De stof- en gaswolk Lynds 1014Gisteravond heeft Michiel Hogerheijde een lezing gehouden bij sterrenkundevereniging Christiaan Huygens over de waarnemingen van vorming van sterren en hun planetenstelsels. Geïntroduceerd door vice-voorzitter Peter Boot1 begon Hogerheijde z’n presentatie, waarin het voor de pauze met name ging over de waarnemingen aan wolken van gas en stof en na de pauze over de zogenaamde array’s van radiotelescopen, batterijen van meest kleine radiotelescopen die hoog in de bergen microgolfstraling proberen op te vangen. Die interstellaire wolken van gas en stof zijn grotendeels koud en zenden daarom vooral microgolfstralen uit. Worden ze warmer door inkrimping dan gaan ze ook infraroodstraling uitzenden. Die straling wordt al jaren gedetecteerd door satellieten, zoals de IRAS en Spitzer. Vanaf het aardoppervlak is infraroodstraling niet te zien, doordat de dampkring dat licht blokkeert.  In visueel licht zien we dergelijke wolken donker afsteken tegen de achtergrond, zoals Lynds 1014 op de bovenste foto, maar Spitzer kijkt daar met z’n infraroodogen dwars doorheen en ziet dan wel degelijk objecten opgloeien, vermoedelijk proto-sterren (onderste foto). Voor koudere wolken volstaan de infraroodsatellieten niet, maar moeten sterrenkundigen de microgolfstraling proberen te ontdekken. Dat kan vanaf hoge bergtoppen met een soort van radiotelescopen, want microgolven kunnen tot een bepaalde hoogte door de dampkring heen. Vandaar dat Hogerheijde na de pauze met name voorbeelden liet zien van array’s van radiotelescopen, zoals de Atacama Large Millimeter Array (ALMA), een internationaal project dat gestationeerd gaat worden in de Atacama woestijn in Chili op 5.000 meter boven zeeniveau. 66 Supergekoelde radiotelescopen die daar vanaf 2012 gaan proberen om microgolfstraling met een frequentie tussen de 600 en 720 gigahertz op te vangen. Daarmee hoopt men met name de stofschijven goed in beeld te kunnen krijgen die om pas geboren sterren heen draaien en waar zich planeten in vormen. Michiel Hogerheijde bij Christiaan HuygensHogerheijde vertelde dat men hoopt om stofschijven met donkere ringen of gaten te zien, hetgeen duidt op gevormde planeten die het stof in die schijven als een stofzuiger aan het schoonvegen zijn. Eh… volgens mij is zo’n stofschijf mèt gat onlangs al gevonden. Maar dat heb ik maar even niet tegen Hogerheijde gezegd. ;-)

Noot:
  1. Huygens mist eventjes een voorzitter na de afgelopen algemene ledenvergadering. []
Share

Geluid van Saturnus in jazzmuziek

Jeff OsterJazzcomponist en -musicus Jeff Oster heeft het geluid van Saturnus, opgenomen met de Saturnusverkenner Cassini en de Titan-verkenner Huygens, verwerkt in een jazznummer. Het nummer heet Saturn Calling (5m 27s lang) en je kan het hier beluisteren. Met dat nummer won Oster onlangs de 2008 Independant Music Award. Ik moet zeggen dat ik het zelf geen jazz vind, meer easy listening. James Last anno 2008. Maar goed, da’s mijn mening. De geluiden van Saturnus zijn afkomstig van de aurora’s aan de polen van de ringplaneet en hangen samen met de magnetische activiteit aldaar. In m’n vorige blog over die geluiden suggereerde ik al dat iemand die Saturnus-samples een keertje zou moeten gebruiken. Kennelijk heeft Oster m’n blog gelezen. :-D Bron: NewScientist.com.

Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler