December vorig jaar heb ik uitgelegd hoe de komeetverkenner Deep Impact via een soort van makeover veranderd werd in Epoxi, die op 11 oktober 2010 tot op een afstand van 1.000 km langs de komeet Hartley 2 zal vliegen. Op 29 mei jongstleden keek Epoxi vanaf een afstand van 49.367.340 km (0,33 Astronomische Eenheden) richting Aarde-Maan en nam bijgaande foto. De opname werd een tikkeltje aangepast om de maan wat duidelijker naar voren te laten komen. Wie wil weten wat de maanfase was vanaf de Aarde gezien op het moment van de opname moet hier maar eventjes kijken. De camera van de Epoxi keek door drie filters, in blauw, groen en oranje gecentreerd op golflengten van 450, 550 en 650 nm. Het is maar dat jullie dat weten.
Bron: Tom’s astroblog. Eh… even wat anders: wie vanavond ná het voetballen niets te doen heeft kan via een live-sessie met Phil Plait (Bad Astronomy) gaan chatten via US-stream. 23.00 uur Nederlandse tijd scherp.
Aarde en maan gezien door Epoxi
Phoenix heeft probleem met de grondanalyse
De eerste hap Marsgrond die eergisteren ter analyse werd aangeboden aan het TEGA-instrument aan boord van de Phoenix schijnt een probleem te hebben!
Op de een of andere manier heeft de grond de oven namelijk niet bereikt. Op de foto zien we nog wel de grondkorrels op de smalle ovendeur liggen, maar volgens een sensor ìn de ovenkamer is daar niets binnengekomen. Het schudden van de grond tot kleine ‘hapbare’ korreltjes is allemaal goedgegaan, maar daarna ging er kennelijk iets fout. Men is nu bezig uit te zoeken wat precies fout ging. Wees gerust: er zijn in totaal acht ovens in de TEGA1, dus als deze oven (nummero vier) lastig blijft doen zijn er nog zeven anderen.
Bron: Universe Today.
- de Thermal and Evolved Gas Analyzer. [↩]
Kunnen wormgaten een magnetisch veld opwekken?
Volgens sommige theoretici zouden er volgens de de relativiteitstheorie in theorie wormgaten kunnen bestaan, vreemde exotische objecten die het mogelijk maken om sneller dan het licht van één punt in de ruimte naar een ander punt in de ruimte te reizen. Prachtig materiaal natuurlijk voor sciencefiction-literatuur. Nu blijkt uit theoretische studies dat langzaamdraaiende wormgaten een eigen magneetveld op kunnen wekken en dat maakt het mogelijk om ze ook daadwerkelijk in de ruimte te detecteren. Dat denkwerk is gedaan door Mubasher Jamil en Muneer Ahmad Rashid (National University of Sciences and Technology in Pakistan). In hun studie gaan ze uit van zo’n roterend wormgat dat omgeven wordt door een wolk van geladen deeltjes, electronen. Het wormgat heeft een gravitationele invloed op de electronen en door het zogenaamde ‘frame-dragging’1 worden de electronen meegesleept. Zo’n roterende massa met geladen deeltjes zou volgens de welbekende wetten van Maxwell een magnetisch veld moeten opwekken. Probleem is alleen dat de sterkte van het veld afhangt van de massa van de wormgaten. En die zou in de meeste gevallen niet groot zijn, dus het blijft de vraag of de magnetische velden vanaf Aarde daadwerkelijk te zien zijn. Bron: Universe Today.
- Ik heb er geen Nederlands woord voor. Wie ‘t weet mag het zeggen. [↩]
Social profiles Adrianus V