De standaardboeken over sterrenkunde hebben er allemaal een hoofdstuk aan gewijd: de spectraalklassen van sterren, zoals ooit bedacht begin 20e eeuw door de sterrenkundige dames Annie Jump Cannon en Wilhelmina Fleming: W, O, B, A, F, G, K, M, R, N en S. Ik zit momenteel in dat boek van Mark Kidger te lezen, Cosmological Enigma’s, en daarin gaat het onder andere over die indeling. Grappig is wel dat de oorspronkelijke indeling van de sterren een stuk simpeler was: A, B, C, D, etc… Type A waren de heel hete, witte sterren en dat liep door tot type M, de koelste rode sterren. Cannon en Fleming ontdekten al gauw dat de indeling niet klopte en dat wijzigingen nodig waren. Zo bleken de B-sterren heter te zijn dan de A-sterren, de C-, D- en E-sterren bleken duplicaten van andere spectraaltypen te zijn. Zo kwamen ze uit op B, A, F, G, K en M. Daarna werden twee extreem hete en ook zeldzame typen sterren ontdekt, de Wolf-Rayet sterren (type W) en de sterren met absorptielijnen van geïoniseerd Helium (O-sterren). Die werden ook aan de reeks toegevoegd. Tenslotte werden ook extreem koele sterren ontdekt, de R, N en S-sterren. En zó zijn we aanbeland bij de serie die we vandaag de dag nog steeds gebruiken en die een belangrijke plaats inneemt in het welbekende Hertzsprung-Russell-diagram.
De L-sterren hierboven zijn ook weer een noviteit, de bruine dwergen. Over vijf jaar zullen er vast en zeker weer nieuwe klassen bij zijn gekomen. Om de letters en volgorde van de spectraaltypes te onthouden zijn diverse ezelsbruggetjes bedacht, zoals Wow! Oh Be A Fine Girl, Kiss Me Right Now, Smack!1. Zijn er misschien ook Nederlandstalige ezelsbruggetjes bekend? Geef het dan eventjes door.
Bron: Wikipedia.
Noot:- Je kan ook eindigen met Sweet Lover, dan heb je ook die L-types erbij. [↩]
[...] die van de Zon en de straal is 1,85 zonnestralen. Het is een ster van spectraaltype A3 en als je m’n blog over die spectraaltypes nog es naleest weet je dat het dus een hete ster moet zijn. Dat klopt, want Fomalhaut is 8.500 [...]