Astronomisch nieuws, wetenswaardigheden én persoonlijke opinies
Na vier weken vakantie ga ik morgen weer eens aan de slag op m’n werk. Tsja, het luie leventje is afgelopen. 
Betekent wel dat de frequentie van astroblogjes minder zal worden. De meeste komen ‘s avonds op het scherm tevoorschijn en een enkele wil ‘s morgens vroeg nog wel eens verschijnen. Komende vrijdag geef ik overigens een lezing (ahum) bij sterrenkundevereniging Christiaan Huygens. Waarover? Tja, moet je maar komen kijken. 
Toen ik vanmorgen dat bericht schreef over de mogelijke detectie door Pamela van donkere materie dacht ik bij mijzelf ‘Goh, hoeveel ruimtetelescopen zijn er wel niet?’ Meestal zijn m’n berichten afkomstig van bronnen rondom de geijkte ruimtetelescopen zoals de Hubble (bijna onvermijdelijk), Chandra, Spitzer, Swift en XMM-Newton. Maar zo’n satelliet zoals Pamela draait ook al rondjes om de Aarde sinds 2006 en die is kennelijk niet eerder doorgedrongen tot de voorpagina’s van de Astroblogs. Op Wikipedia kwam ik gelukkig een lijstje tegen van satellieten die in de ruimte met een telescoop waarnemingen doen en die om de Aarde heendraaien. In die lijst komt een groot deel vergane glorie voor van satellieten die niet meer functioneren, zoals de ANS (Nederlands allereerste satelliet) en Uhuru. Ook staan er satellieten op die nog moeten worden gelanceerd, zoals 31 oktober a.s. de Herschel. Van de ruimtetelescopen die reeds gelanceerd zijn én die nog steeds functioneren heb ik het volgende lijstje gemaakt:
[TABLE=19]
Er zijn dus 24 ruimtetelescopen rondom de Aarde actief! Goh, behoorlijk aantal zou ik zo zeggen. En diverse telescopen waar ik nog nooit van gehoord hebt. De Astromag Free-Flyer, kent iemand die? 
Heeft Pamela donkere materie gezien? Dat was de vraag die vele wetenschappers bezig hield op de onlangs gehouden International Conference on High-Energy Physics (ICHEP) in Philadelphia, VS. Pamela… hebben we het dan over Pamela Anderson misschien? Nee helaas, het is een satelliet genaamd Pamela, hetgeen staat voor Payload for Antimatter Matter Exploration and Light-nuclei Astrophysics. Pamela werd 15 juni 2006 gelanceerd en het doel is om positronen en antiprotonen te zien die afkomstig zijn van kosmische straling en antimaterie. 15 Juni 2006, hé dan is het vandaag, 24 augustus 2008, precies de 800e dag dat Pamela in de ruimte verblijft. Op de conferentie ging een grafiek rond met daarop een duidelijke piek van positronen, die door Pamela in de ionosfeer van de Aarde zou zijn waargenomen. Die piek zou afkomstig zijn van WIMP’s, weakly interactive massive particles, de belangrijkste kandidaat voor donkere materie. In rood zie je de data van Pamela. Echt veel duidelijk maakt de grafiek niet, want de energieën gaan daarop tot 9 GeV, terwijl Pamela tot 270 GeV kan waarnemen. De lijn genaamd Moskalenko and Strong 1998 is de theoretische lijn van positron/electronverhouding zónder de aanwezigheid van donkere materie. Alles wat daar boven zit zou wèl duiden op het bestaan van donkere materie. Die rode stippen van Pamela zitten eerst onder de lijn, maar komen er op een gegeven moment iets boven. Het wetenschappelijke team van Pamela wil ergens in september een artikel over de vondst publiceren, maar dat betekent dat de redactie van het blad (vermoedelijk Nature of Science) verbieden dat ze er van tevoren al dingen over bekendmaken. Grafieken met energieën bóven 10 GeV, waarop duidelijk positron-excessen boven de Moskalenko-Stronglijn te zien zijn, vallen daar ook onder. Vandaar de geruchtenmachine die nu op gang is gekomen. We wachten het maar evenjes af. Bron: Physics World.
Afgelopen vrijdag lanceerde de NASA een experimentele raket vanaf de basis op Wallops Island in Virginia. Toen de raket echter plotseling van koers veranderde besloot men na zo’n 20 seconden, toen de raket ruim 3 km hoog was, om de raket te laten ontploffen. Altijd handig zo’n destructieknop zullen we maar zeggen. Van de mislukte lancering zijn amateurbeelden gemaakt:
De raketvlucht zou eigenlijk 11 minuten duren en de raket, die gebouwd is door Alliant Tech Systems (ATK) zou daarna volgens planning in de Atlantische Oceaan terecht moeten komen. Dat gebeurde nu dus ook, maar dan eerder én in stukjes. 
Geschatte kosten van de raket: $ 17 miljoen. Bron: Universe Today.
Social profiles Adrianus V