13 december 2017

Heeft Pamela donkere materie gezien?

Grafiek van PamelaHeeft Pamela donkere materie gezien? Dat was de vraag die vele wetenschappers bezig hield op de onlangs gehouden International Conference on High-Energy Physics (ICHEP) in Philadelphia, VS. Pamela… hebben we het dan over Pamela Anderson misschien? Nee helaas, het is een satelliet genaamd Pamela, hetgeen staat voor Payload for Antimatter Matter Exploration and Light-nuclei Astrophysics. Pamela werd 15 juni 2006 gelanceerd en het doel is om positronen en antiprotonen te zien die afkomstig zijn van kosmische straling en antimaterie. 15 Juni 2006, há dan is het vandaag, 24 augustus 2008, precies de 800e dag dat Pamela in de ruimte verblijft. 🙂 Op de conferentie ging een grafiek rond met daarop een duidelijke piek van positronen, die door Pamela in de ionosfeer van de Aarde zou zijn waargenomen. Die piek zou afkomstig zijn van WIMP’s, weakly interactive massive particles, de belangrijkste kandidaat voor donkere materie. In rood zie je de data van Pamela. Echt veel duidelijk maakt de grafiek niet, want de energieën gaan daarop tot 9 GeV, terwijl Pamela tot 270 GeV kan waarnemen. De lijn genaamd Moskalenko and Strong 1998 is de theoretische lijn van positron/electronverhouding zónder de aanwezigheid van donkere materie. Alles wat daar boven zit zou wél duiden op het bestaan van donkere materie. Die rode stippen van Pamela zitten eerst onder de lijn, maar komen er op een gegeven moment iets boven. Het wetenschappelijke team van Pamela wil ergens in september een artikel over de vondst publiceren, maar dat betekent dat de redactie van het blad (vermoedelijk Nature of Science) vast en zeker verbiedt dat ze er van tevoren al dingen over bekendmaken. Grafieken met energieën bóven 10 GeV, waarop duidelijk positron-excessen boven de Moskalenko-Stronglijn te zien zijn, vallen daar ook onder. Vandaar de geruchtenmachine die nu op gang is gekomen. We wachten het maar evenjes af. Bron: Physics World.

Spitzer
[Update] Toen ik vanmorgen dat bericht schreef over de mogelijke detectie door Pamela van donkere materie dacht ik bij mijzelf ‘Goh, hoeveel ruimtetelescopen zijn er wel niet?’ Meestal zijn m’n berichten afkomstig van bronnen rondom de geijkte ruimtetelescopen zoals de Hubble (bijna onvermijdelijk), Chandra, Spitzer, Swift en XMM-Newton. Maar zo’n satelliet zoals Pamela draait ook al rondjes om de Aarde sinds 2006 en die is kennelijk niet eerder doorgedrongen tot de voorpagina’s van de Astroblogs. Op Wikipedia kwam ik gelukkig een lijstje tegen van satellieten die in de ruimte met een telescoop waarnemingen doen en die om de Aarde heendraaien. In die lijst komt een groot deel vergane glorie voor van satellieten die niet meer functioneren, zoals de ANS (Nederlands allereerste satelliet) en Uhuru. Ook staan er satellieten op die nog moeten worden gelanceerd, zoal 31 oktober a.s. de Herschel. Van de ruimtetelescopen die reeds gelanceerd zijn én die nog steeds functioneren heb ik het volgende lijstje gemaakt:

[TABLE=19]

Er zijn dus 24 ruimtetelescopen rondom de Aarde actief! Goh, behoorlijk aantal zou ik zo zeggen. En diverse telescopen waar ik nog nooit van gehoord hebt. De Astromag Free-Flyer, kent iemand die? 😀

Reacties

  1. Donkere materie is een fenomeen dat zich onttrekt aan theoretische fysica omdat het standaard model waarschijnlijk niet voldoende accuraat is m.b.t. waargenomen verschijnselen.
    N.b. geen enkele natuurkundige theorie zal ooit met volledige accuratesse de natuur kunnen beschrijven, simpelweg omdat we zelf deel uitmaken van het proces.
    De onderliggende natuur van de ondervonden “werkelijkheid” laat zich alleen maar gissen, helaas. Al lijkt zich deze te laten beschrijven door menselijke logica.

  2. Sorry, per ongeluk als anoniem gepost.
    Excuses.
    Groeten Hannes.

  3. Donkere materie is een fenomeen dat zich onttrekt aan theoretische fysica omdat het standaard model waarschijnlijk niet voldoende accuraat is m.b.t. waargenomen verschijnselen.
    N.b. geen enkele natuurkundige theorie zal ooit met volledige accuratesse de natuur kunnen beschrijven, simpelweg omdat we zelf deel uitmaken van het proces.
    De onderliggende natuur van de ondervonden "werkelijkheid" laat zich alleen maar gissen, helaas. Al lijkt zich deze te laten beschrijven door menselijke logica.

Laat wat van je horen

*