Frank Wilczek
Naschrift: Goh, da’s nou ook toevallig. Nadat ik bovenstaand stukje heb geschreven zit ik een blog te lezen van NovaLoka over de briljante, maar wereldvreemde Russische wiskundige Gregori Perelman. En waar gaat het in die blog onder andere over: dat het heelal een soort van matrix is èn dat ze er middels het LHC meer van kunnen vinden. 
Mmmm, bestaat toeval eigenlijk wel?
- Vreselijk woord eigenlijk, het rooster. Alsof je over een lesrooster op school praat. Maar ja. om nou telkens ‘the grid’ te gebruiken is ook niet jofel. Suggesties? [↩]
- Volgens de laatste berichten zou de LHC pas weer kunnen draaien in de lente van 2009.
[↩]
Wat vooral zéér toevallig is is het mozaiek dat ik artistiek PaintShopte in het zwarte gedeelte van de foto’s van Perelman in de metro. En dat jouw Frank Wilczek’s artikel hier over een achtergrondrooster gaat van het heelal.
Frans, ik heb al eens vaker geschreven dat de mens wellicht meer is dan alleen waarnemer in het heelal. Volgens Lawrence Krauss en James Dent zou de mens zelfs de levensloop van het heelal hebben beïnvloed. Misschien zitten wij wel zelf aan die knoppen van het rooster.
Wij niet natuurlijk suffie, de titanen~goden toch? De mens als zodanig is ook in ontwikkeling, over tienduizend jaar zijn we niet meer dezelfde. En net als de vlinder in Zuid-Amerika beïnvloed ieder deeltje alle andere deeltjes en dus het heelal (op termijn).
Naar mijn idee bestaat de ruimte niet, dus is er ook geen grid (de ether op herhaling trouwens). Er is alleen de “tijd” die het duurt voor deeltjes om energie uit te wisselen. Voor objecten als wij, bestaande uit deeltjes, ontstaat dan de illusie van een ruimte waar beweging in mogelijk is.
Die geometrische opvatting van het heelal moet nu echt eens op de helling. Quantums is alles wat er is.
Raster klinkt wat grafischer
en komt op hetzelfde neer.
Hé, raster. Ja dat klinkt wel wat. Thanx!
Wij niet natuurlijk suffie, de titanen~goden toch? De mens als zodanig is ook in ontwikkeling, over tienduizend jaar zijn we niet meer dezelfde. En net als de vlinder in Zuid-Amerika beïnvloed ieder deeltje alle andere deeltjes en dus het heelal (op termijn).
Naar mijn idee bestaat de ruimte niet, dus is er ook geen grid (de ether op herhaling trouwens). Er is alleen de “tijd” die het duurt voor deeltjes om energie uit te wisselen. Voor objecten als wij, bestaande uit deeltjes, ontstaat dan de illusie van een ruimte waar beweging in mogelijk is.
Die geometrische opvatting van het heelal moet nu echt eens op de helling. Quantums is alles wat er is.
“En net als de vlinder in Zuid-Amerika beïnvloed ieder deeltje alle andere deeltjes en dus het heelal (op termijn).”
Dus eigenlijk staan we met alles in verbinding ? Als ik hier door de lucht wandel dan verplaats ik deeltjes die dan weer andere deeltjes verplaatsen om zo uiteindelijk een deeltje bij de zon te verplaatsen? Is dat wat je bedoeld ?
Persoonlijk gaat het men petje wat te boven wat de vorm/visualisatie van het heelal betreft … ik zou denken dat alles naar “bolvorm” streeft..
Maar dan zit ik weer aan die donkere vloed te denken die alles wel eens uit bolvorm zou kunnen trekken (of toch het punt waar die dark flow naartoe gaat)