“It’s alive!” Dat riep wetenschapper Robert Farquhar deze week in een e-mail uit. Hij had het niet over de ontdekking van leven op Mars of een maantje van Saturnus, maar over de komeetverkenner ISEE-3/ICE. Ik heb daar al eens eerder over geschreven, maar ik neem het niemand kwalijk als je er nog nooit van gehoord hebt. Als International Sun-Earth Explorer (ISEE) werd hij op 12 augustus 1978 gelanceerd, bedoeld om de magnetosfeer van de Aarde te verkennen en de invloed van de zonnewind daarop. In 1983 kreeg ISEE een nieuwe bestemming: als International Cometary Explorer (ICE) moest hij door de staart vliegen van komeet Giacobini-Zinner. Daartoe moest ‘ie eerst enkele keren een rondje om de Maan om ‘m richting komeet GZ te slingeren. En dat lukte. Op 11 september 1984 passeerde ICE op een afstand van 7.500 km de komeet. In 1986 richtte ICE haar aandacht vervolgens op de beroemde komeet van Halley. Ergens rond 1999 werd de verbinding met ICE verbroken. Volgens Farquhar kwam zes maanden terug ICE weer ter sprake op éénm of ander congres bij het Jet Propulsion Laboratory (JPL) van de NASA. Hij sprak degene die in 1999 de instructie had gekregen om de communicatieapparatuur aan boord van ICE uit te schakelen, maar hij zei Farquhar dat ‘ie dat mogelijk NIET had gedaan. NASA-medewerkers zijn ook net mensen af en toe. En wat bleek: hij had gelijk, communicatie met ICE was nog steeds mogelijk! NASA’s Deep Space Network wist 18 september j.l. het eerste kontakt sinds negen jaar met ICE te maken. Het frappante is dat ICE weer inmiddels onze kant uit komt en dat ‘ie rond 10 augustus 2014 langs de Maan vliegt. Die flyby maakt het zelfs mogelijk dat ICE weer in een stabiele baan om de Aarde krijgt en dat hij daar ‘geparkeerd’ wordt voor toekomstig onderzoek. Het idee is dat ICE in de periode 2017-2018 weer op jacht zou kunnen gaan naar nieuwe kometen. Hij heeft nog brandstof aan boord voor een snelheid van zo’n 150 meter per seconde. Zou voldoende moeten zijn. Dit staaltje van ‘return of the death’ van ICE is trouwens niet toevallig. NASA heeft in het kader van efficiënte bedrijfsvoering (lees: bezuinigingen) de zogenaamde Missions of Opportunity opgezet, waarbij oude missies een extreme makeover met een nieuw doel krijgen. Satellieten en verkenners moeten tot de laatste snik gebruikt worden. Een ander voorbeeld daarvan is EPOXI, die voorheen door het leven ging als Deep Impact. Hoe zou ICE in haar derde leven worden genoemd? Bron: Planetary.Org.

Ik zie trouwens dat de Astroblogs inmiddels 20.000 keer bestookt zijn met spamberichten. Maar Akismet, m’n trouwe waakhond, heeft ze allemaal weggejaagd.