23 mei 2012

Hoe mooi kan de Zon zijn


De Zon, onze meeste nabije ster, hoe mooi kan ‘ie wel niet zijn?! Op Boston.com hebben ze in de rubriek The Big Picture 21 fabelachtig mooie foto’s van de Zon geplaatst, die je werkelijk doen likkebaarden. Bovenstaande foto is er eentje van, een zonnevlek temidden van granulae1 op het zonsoppervlak. Genomen in H-α op 4 augustus 2003 met de Swedish 1-m Solar Telescope (SST). Van Boston.com heb ik eerder ook al gewezen op een prachtige serie over de Space Shuttle Atlantis. Eén foto zegt vaak meer dan duizend woorden en dat geldt echt voor deze series. Bron: Bad Astronomy.

Noot:
  1. Dat zijn die ‘kleine’ vlekjes met donkere randen. Het zijn de bovenkanten van convectiecellen, elk zo’n 1.000 km in doorsnede. Na 8 tot 20 minuten verdwijnt zo’n granula en borrelt ernaast weer een nieuwe op. []
Share

Komeet met dubbele kern ontdekt

De dubbele kern van 8P/Tuttle

De dubbele kern van 8P/Tuttle

In het rariteitenkabinet van de astronomische objecten was ‘ie nog niet ontdekt, maar nu is het dan zover: sterrenkundigen hebben voor het eerst een komeet ontdekt die een dubbele kern heeft. Het gaat om komeet 8P/Tuttle, die begin dit jaar de Aarde passeerde. Hé, dat klinkt als een bekende komeet en dat is ‘ie ook, want rond nieuwjaarsnacht was de Nieuwjaarskomeet goed te zien met amateur-telescopen, toen in de buurt van M33. Met de Arecibo radiotelescoop in Puerto Rico werden radarbeelden van 8P/Tuttle genomen en daarop is te zien dat de kern uit twee gedeelten bestaat, die door een smalle nek verbonden zijn (zie afbeelding). Sterrenkundigen spreken van een contact binary. De ene helft van de kern is ongeveer 5,6 km in doorsnede en de andere helft 2,4 km, zo volgt uit waarnemingen met behulp van de Hubble Ruimtetelescoop en de Spitzer infrarood Ruimtetelescoop. Afgelopen zaterdag, 11 oktober, was er een jaarlijkse bijeenkomst van de afdeling planeetwetenschappen van de American Astronomical Society en daarop hield John Harmon (Arecibo Observatory) een voordracht over 8P/Tuttle. Harmon vertelde dat men eigenlijk nog geen idee heeft hoe zo’n contact binary precies ontstaat. Het zou kunnen zijn dat 8P/Tuttle in z’n omloop rondom de Zon, die zo’n 13,5 jaar duurt, op een gegeven moment zo opwarmde dat de kern in twee stukken uiteenviel. Maar die zijn dan op een nog onbekende manier weer aan elkaar verbonden. Men tast hierover nog geheel in het duister. Ik stel in ieder geval voor om 8P/Tuttle een nieuwe naam te geven: de Janus-komeet. :-D Bron: Science News.

Share

Scheervlucht T32 geeft blik op ‘Titan’s geheugen’

Scheervlucht T32

Scheervlucht T32

Analyses van recente scheervluchten van de Cassiniverkenner langs Titan hebben een aardig gedetailleerde èn verrassende blik opgeleverd op deze grootste maan van Saturnus. Met name flyby T32, de scheervlucht die op 13 juni 2007 plaatsvond, leverde nieuwe inzichten op. Normaal gesproken wordt Titan, die geen eigen magnetisch veld heeft, beschermd tegen de geladen deeltjes van de zonnewind door het magnetisch veld van Saturnus. Maar die 13e juni vorig jaar was de zonnewind zo ongewoon sterk dat Titan buiten het magnetische veld van Saturnus geraakte en volledig ‘los’ in de interplanetaire ruimte was. Verrassende uitkomst van de waarnemingen door Cassini tijdens T32 was dat Titan zo’n drie uur lang nog wel het magnetische veld van Saturnus in z’n geheugen had. De atmosfeer van Titan bestaat voor 98% uit stikstof. Die atmosfeer kon gedurende die periode min of meer onthouden hoe het magnetische veld in de plasma die Titan omgeeft er uit zag. Interessante gedachte zo’n maan met geheugen, nietwaar? :-) Bron: ScienceDaily.

Share

Al meer dan een half miljoen artikelen op arXiv

Het is best wel even een hoeraatje waard: begin oktober publiceerde het online arXiv-archief z’n half miljoenste wetenschappelijke artikel! :-D Op arXiv kunnen wetenschappers hun artikelen plaatsen en die zijn dan door Jan en alleman gratis en voor niks te lezen/downloaden. Ik verwijs er in m’n astroblogs regelmatig naar. Heel vaak zijn die artikelen te lezen voordat ze gepubliceerd worden in de prestigieuze (maar ó zo dure) wetenschappelijke vakbladen zoals The Astrophysical Journal en Astronomy & Astrophysics. De populaire wetenschappelijke bladen zoals Nature en Science hebben nogal eens de neiging om auteurs te verbieden voor te publiceren, dus ArXiv is niet altijd de eerste. ArXiv werd in 1991 opgezet door professor Paul Ginsparg van de Cornell Universiteit. Nu nog steeds is deze universiteit de ‘host’ van het online archief, gesteund door 15 zogenaamde mirror-sites. Als de groei van het aantal geplaatste artikelen doorzet zal ergens in 2015 het miljoenste artikel bereikt worden. Bron: Cornell.

Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler