Paul Bakker aan het woord

Vrijdagavond schonk Paul Bakker aandacht aan het thema digitale astrofotografie bij sterrenkundevereniging Christiaan Huygens in Papendrecht. Paul Bakker maakt geweldige foto’s van deepsky-objecten en we kunnen denk ik met recht spreken van een nieuw fenomeen in de Lage Landen: Mount Paulomar! Paul, lid van Christiaan Huygens, ging eerst in op de diverse aspecten die om de hoek komen kijken bij digitale astrofotografie: wat zijn de voordelen en nadelen ten opzichte van de ‘natte’ fotografie (met filmrolletjes, die nog steeds bestaan!), welke apparatuur heb je nodig, welke procedure moet je volgen om resultaat te krijgen, etc… Hij benadrukte dat het vooral een persoonlijke aanpak is en dat het een ieder vrijstaat er vanaf te wijken. Dat bleek uit de procedure die Paul gebruikt en die uit zo’n vijftien stapjes bestaat, van het scherpstellen tot aan de uiteindelijke geslaagde ‘track’. Henk Prein¹, ander Huygenslid, heeft een eenvoudiger vierstaps-methode die met diens apparatuur ook prachtige plaatjes oplevert. Vóór de pauze liet Paul tenslotte drie sheets zien vol met ellende die op kan treden bij digitale astrofotografie, van het simpele volle geheugenkaartje tot aan de kat die ‘s nachts plotseling bij het volgen van het lastig deepsky-object op je rug springt. Mount Paulomar was zeker net Grote Hond aan het fotograferen.  Na de pauze was het plaatjes bekijken: foto’s van mislukte opnames. Nou ja, neem het maar met een pak zout, want wat Paul mislukte opnames noemt zouden anderen zó boven hun bed hangen. Een tikkeltje vignettering aan de randen, een volgfout hier en daar, een stel blooming sterren, warmte van de camera in de linksbovenhoek, dat soort foutjes. Andere Huygensleden hadden ook ‘mislukte’ opnames meegenomen, zoals Gerrit Burggraaf, Ger Dorr, Peter Pulles, Cees Aarnoutse en Peter Boot. Volgende keer: de geslaagde opnames. Yes! ;-)

1. Henk Prein met z’n privé-sterrenwacht Pegasus in Strijen-Sas kunnen we allemaal bewonderen in het november-nummer  van Zenit, blz. 514-520. [↩]