23 mei 2012

Onenigheid in de Planetary Society

Harrison Schmitt

Harrison Schmitt

Van de ene society over naar de andere society, van de Royal naar de Planetary. Bij laatstgenoemde is namelijk iets van een onenigheid uitgebroken. The Planetary Society (TPS)1 is een grote Amerikaanse non-profit organisatie, in 1980 opgericht door onder andere Carl Sagan, en het doel is “to inspire and involve the world’s public in space exploration through advocacy, projects, and education.” Ik hoor het Sagan zo zeggen. Tot voor kort was Harrison Schmitt lid van TPS. Schmitt kennen we als Amerikaans senator, maar vooral als degene die als laatste mens op de Maan was, als astronaut tijdens de Apollo 17 missie. Schmitt is echter lid af. Hij is uit TPS gestapt omdat hij het niet eens is met een onlangs gepubliceerd rapport, genaamd Beyond the Moon: A New Roadmap for Human Space Exploration in the 21st Century. In dat rapport stelt TPS dat Mars hèt nieuwe doel moet zijn voor de ruimtevaart. Schmitt is het daar hardstikke mee oneens. Volgens hem moet de Maan dat zijn en díe moet vervolgens de springplank richting Mars zijn. Schmitt denkt dat de gekozen doelstelling van TPS meer door politiek dan door wetenschap ingegeven is. Ook zal Mars als volgend primair doel volgens Schmitt de consequentie hebben dat Amerika z’n globale invloed kwijtraakt en dat andere landen hun invloed in de ruimte zullen uitbreiden. Tenslotte is Schmitt boos dat TPS ook als doel stelt om de klimaatverandering op Aarde te onderzoeken door de Aarde beter te bestuderen. Hij is bang dat daarmee geconcludeerd wordt dat de klimaatverandering een gevolg is van de invloed van de mensheid, een conclusie die hij niet wil delen. Voor de liefhebbers is hier Schmitt’s brief te lezen waarin hij aankondigt zich uit TPS terug te trekken. Laatstgenoemde sociëteit heeft overigens vandaag (18 november) ook al gereageerd. Daarin vraagt Louis Friedman, directeur van TPS, of Schmitt z’n besluit wil heroverwegen. Volgens Friedmann zijn er meer dingen die TPS en Schmitt delen dan dingen die hun scheiden en dat ze beiden een publieksvriendelijk onderzoek van de ruimte willen. Ik ben benieuwd wat Schmitt hier weer op gaat zeggen. Bron: vele bronnen zijn er, onder andere Space.com en NASA Watch.

Noot:
  1. Bekendste exponent van The Planetary Society is Emily Lakdawalla, waarvan ik hier regelmatig nieuws tentoonspreidt. Zij is officiëel de Science and Technology Coordinator van TPS. []
Share

Digitaal archief Royal Society tot februari 2009 gratis beschikbaar

Het digitale archief van de Britse Royal Society is tot februari 2009 gratis online te bekijken. Dat lijkt op de actie die dezelfde Society september 2006 aankondigde om de Philosophical Transactions (voluit de Philosophical Transactions of the Royal Society of London) voor twee maanden gratis beschikbaar te stellen. Het verschil met de nieuwe actie is echter dat dit keer het gehele Royal Society Digital Journal Archive tijdelijk gratis toegankelijk is. Dat betekent dat zo’n 52.000 artikelen, daterend tot 1655 (!), te lezen zijn. Het archief van de Royal Society bevat artikelen van beroemde geleerden zoals Edmond Halley, Michael Faraday, Albert Einstein, Francis Crick en Stephen Hawking. Zo verscheen in de Phil. Trans. 6 nr. 80 bladzijde 3075 (in 1671) voor het eerst een artikel van ene Isaac Newton, getiteld “A Letter of Mr. Isaac Newton, Professor of the Mathematicks in the University of Cambridge; Containing His New Theory about Light and Colors: Sent by the Author to the Publisher from Cambridge, Febr. 6. 1671/72; In Order to be Communicated to the R. Society”. In 2006 was er een tijdelijke ‘kennismakingsactie’ voor één tijdschrift, nu dus voor álle tijdschriften. Dat smaakt naar meer. :-D De tip voor deze blog kwam van Gina. Hé Gina, thanx!

Share

Mars heeft zeker oceanen gekend

Oceanen op Mars

Oceanen op Mars

Er zijn al lang speculaties over, maar de aanwijzingen die de Gamma Ray Spectrometer (GRS) aan boord van de Mars Odyssey orbiter heeft gevonden lijken het definitieve bewijs: ooit is éénderde van het oppervlak van Mars bedekt geweest met oceanen! De Mariner 9 in de vroege jaren zeventig en de beide Vikings in 1976 leverden op grond van foto’s en ander onderzoek reeds aanwijzingen voor een ‘vloeibaar verleden’ van Mars. Odyssey’s GRS kan meer dan die vroegere apparaten: hij kan ook ónder het oppervlak kijken, tot 33 cm diepte ongeveer. In 2002 werd daarmee al waterijs in het noordpoolgebied ontdekt en dat leidde uiteindelijk tot de landingsplek voor de Phoenix. Afgelopen tijd keek men met de GRS naar straling van torium, potassium en ijzer in de grond van Mars. Die elementen geven grofweg de bodem aan van de vroeger aanwezige oceanen. Daaruit komt overduidelijk bewijs naar voren dat er in het verleden twee oceanen zijn geweest. Een paar miljard jaar geleden was er een kleine oceaan in de noordelijke regio’s van Mars, ongeveer tien keer zo groot als de Middellandse zee (zie kaartje, donkerblauw). Nog vroeger terug was er een nog grotere oceaan, die twintig keer de afmeting had van de Middellandse zee (lichtblauw). Op de kaart van Odyssey’s GRS hieronder zie je in geel-rood de gebieden waar veel potassium zit, hetgeen wijst op sedimentatie door de vroegere oceaan. ‘PF’ is de landingsplek van de Mars Pathfinder en V1 is waar Viking 1 terechtkwam. Bron: Universe Today.

Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler