23 mei 2012

Heldere vuurbol gezien/gefilmd boven Canada

Vuurbol boven Canada

Vuurbol boven Canada

Boven delen van West-Canada1 is afgelopen donderdag een heldere vuurbol gezien en gefilmd. Een vuurbol is een heel heldere meteoor, maar deze vuurbol was echt spectaculair. Rond 17.30 uur plaatselijke tijd verscheen hij aan de hemel en hij was vele malen helderder dan de volle maan. Hij vlamde enkele malen op, zoals je kunt zien in het filmpje hieronder, dat gemaakt werd vanuit een politiewagen. Na een seconde of tien was het spektakel afgelopen. Er klonk nog wel een onweersachtig gerommel. Men denkt dat de vuurbol werd veroorzaakt door een steenklomp van 1 tot 10 ton zwaar uit een gebied voorbij de baan van Mars. Het zou kunnen dat enkele fragmenten de tocht door de dampkring hebben overleefd en daarom wordt daar momenteel naar gezocht. De stukken zouden zo groot moeten zijn als een stoel of huiskamertafel. Rond het stadje Macklin aan de grens van Alberta en Saskatchewan zouden zij zich ergens moeten bevinden. Men hoopt via driehoeksmeting de vele video-opnames te kunnen gebruiken om de exacte inslagplaats van de fragmenten te bepalen. Waarom verschijnt zo’n vuurbol nou nooit in Nederland? :-(

Bron: Scienceguide + NRC-Handelsblad, 25 november 2008.

Noot:
  1. Boven de provincies Saskatchewan, Alberto en Manitoba. []
Share

10-jarige ISS in the Big Picture


Het internationale ruimtestation ISS bestaat tien jaar en daarom heeft The Boston er een serie foto’s aan gewijd in de rubriek The Big Picture. 32 schitterende foto’s van tien jaar continue bouw aan het ruimtestation, dat volgens planning in 2003 áf zou zijn, maar dat stadium pas in 2011 zal bereiken. Tenminste, volgens de laatste planning. :-) Op de foto hierboven zie je de astronauten Robert L. Curbeam en Christer Fuglesang, die 12 december 2006 werkzaamheden uitvoerden aan het ISS, terwijl onder hun Nieuw-Zeeland zichtbaar is. Kijk naar de rest van de serie en geniet van dit immense ruimtevaartuig, dat een paar honderd kilometer gracieus boven ons hoofd zweeft. Bron: Boston/Big Picture.

Share

Ongewone rode spiraalstelsels in een wurggreep


Gisteren schreef ik iets over die artikelen die in het kader van de Galaxy Zoo af en toe worden gepubliceerd door sterrenkundigen. Eén van die artikelen verscheen deze week, Galaxy Zoo: the dependence of morphology and colour on environment. Zoals de titel al zegt gaat het over de link tussen vorm van sterrenstelsels en hun kleur: meestal zijn spiraalstelsels blauw en elliptische stelsels rood. De oorzaak is simpel: spiraalstelsels zijn dynamisch en hebben een jonge bevolking van blauwgekleurde sterren (afbeelding hierboven links). Elliptische stelsels daarentegen zijn statisch en hebben een oude, uitgebluste, roodgekleurde bevolking van sterren (rechts). Máár zoals het meestal gaat in de sterrenkunde zijn er altijd weer uitgezonderingen op de regel en da’s nu ook weer het geval. Twee internationale onderzoeken hebben namelijk een groep spiraalstelsels laten zien die heel erg rood gekleurd zijn (midden)! Het ene onderzoek is Galaxy Zoo zelf, waar ik regelmatig over schrijf, en het andere is de Space Telescope Galaxy Evolution Survey (STAGES). Men denkt dat deze rode spiraalstelsels de overgang vormen tussen jonge spiraalstelsels en oude elliptische en lensvormige stelsels. Op de één of andere manier worden ze in een soort van wurggreep gehouden, zodat ze geen gastoevoer meer hebben om nieuwe sterren te vormen, aan de andere kant is de wurggreep los genoeg om de spiraalstructuur te behouden. Het STAGES-team gebruikte de Hubble ruimtetelescoop om te focussen op A901/902, een cluster van sterrenstelsels. Daar bleken veel van die rode spiraalstelsels in voor te komen. Wat STAGES in detail in deze ene cluster waarnam werd door de vrijwilligers van Galaxy Zoo over de gehele hemel waargenomen: overal blijken rode spiraalstelsels voor te komen. Binnen die clusters is een soort van verdeling merkbaar: de blauw spiraalstelsels komen in het centrum voor en de rode aan de buitenkant. Kennelijk is er een mechanisme waardoor blauwe stelsels langzaam naar buiten opschuiven en dan stoppen met stervorming. Welk mechanisme dat is gaan men nu proberen te achterhalen. Galaxy Zoo vrijwilligers, aan de slag! :-D Bron: Royal Astronomical Society.

Share

Juno-missie naar Jupiter is goedgekeurd

Juno

Juno

De NASA heeft besloten om de missie genaamd Juno naar de gasachtige reuzenplaneet Jupiter goed te keuren. Het wordt de eerste vlucht waarbij de sonde in een zeer elliptische polaire baan om deze planeet wordt gebracht1. Volgens planning zal Juno augustus 2011 worden gelanceerd en ergens in 2016 zal ‘ie bij de eindbestemming zijn. Wetenschappers willen Jupiter middels Juno nader bestuderen omdat de planeet ons meer kan vertellen over het ontstaan van het zonnestelsel. In tegenstelling tot de Aarde denkt men dat Jupiter nog vrij aardig overeenkomt met de gasreus uit het begin van het zonnestelsel. Juno zal één camera en negen wetenschappelijke instrumenten tellen (zie afbeelding hieronder). De missie zal omstreeks 2018 eindigen, als 32 omlopen om Jupiter zijn volbracht. Tenminste, da’s volgens het spoorboekje. De NASA van de laatste jaren kennende zal het mij niet verbazen als die missie na ’18 nog wel een poosje zal doorlopen. Bron: Universe Today.

Noot:
  1. Eerdere missies zoals de Voyagers, Cassini, Ulysses en New Horizons vlogen langs Jupiter door het equatoriale vlak. Galileo had tot z’n plons in de atmosfeer van Jupiter op 21 september 2003 een min of meer equatoriale baan. Dat einde deed men express mede om te voorkomen dat Galileo één van de manen van Jupiter zou ‘besmetten’ met aardse bacterieën. []
Share

Volg zelf de verloren ISS-tas

Waar is die dure ISS-tas?

Waar is die dure ISS-tas?

Het verhaal is denk ik inmiddels wel bekend: op 18 november j.l. verloor astronaute Heide Stefanyshyn-Piper terwijl ze aan een ruimtewandeling bezig was een tas vol gereedschappen. Kosten van tas + inhoud: $ 100.000,-. Zeker duur merk, die tas? Een dag later kon een amateur de tas al aan de hemel traceren, een klein lichtpuntje dat overvloog van magnitude 8. In een kleine telescoop of verrekijker is dat al te zien. Ik meldde in dat laatste bericht dat inwoners van de VS en Canada een tool konden openen op Spaceweather.com om te kijken waar de tas zich op ieder moment bevindt en dat het jammer is dat wij die tool ook niet hebben. Afijn, jullie begrijpen het al, direct ging men aan de slag om een Real Time Toolbag Tracker te ontwikkelen en die is er gekomen! :-D Op het moment dat ik dit schrijf bevindt de tas zich ergens 354 km boven Noord-China. Snelheid van de tas bedraagt 7,4 km per seconde. Op die site vind je ook de voorspellingen voor de komende vijf dagen. Weer es wat anders dan de voorspellingen van de buienradar. :-) Bron: n2yo.

Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler