23 mei 2012

Space Shuttle Endeavour landt veilig in Californië

Endeavour veilig geland

Endeavour veilig geland

De Space Shuttle Endeavour is rond 22.25 uur geland op luchtmachtbasis Edwards in Californië. De shuttle moest eigenlijk landen op Kennedy Space Center in Florida, maar wegens het slechte weer besloot de NASA om uit te wijken naar Californië. Met de landing is een einde gekomen aan de zestien dagen durende missie STS-126, die in het teken stond van het verbeteren van de leefomstandigheden in het ISS. Het was achteraf best wel een gedenkwaardige missie, want door allerlei opvallende zaken werd de aandacht getrokken:

Er werd ook nog een jubileum bereikt deze vlucht: de Amerikaanse astronauten maakten hun 200e ruimtewandeling. Kortom, commandant Chris Ferguson en z’n kompanen hebben goed werk verricht. Wat mij betreft mag de Space Shuttle blijven! Over die urine-machine hoorde ik trouwens bij Dit was het Nieuws nog een goeie: een van die astronauten had gezegd ‘Als die andere machine waarmee ze van stront moorkoppen kunnen maken nòg niet werkt, dan neem ik ontslag!’. Hij is goed. :-D Bron: Space.com.

Share

Hubble houdt deze zware jongens in de gaten

WR 25 en Tr16-244

WR 25 en Tr16-244

Op de foto hiernaast zie je twee van de zwaarste sterren in ons sterrenstelsel. De helderste ster rechts van het midden is WR 25, de andere is de ster linksboven van WR 25 en da’s Tr16-244. Je zou op het eerste gezicht denken ‘hé, links van WR 25 staat een ster die toch helderder is dan Tr16-244′. Yep, klopt, alleen staat die ster in werkelijkheid veel dichterbij. Het is een voorgrondster, die lang niet zo massief is als WR25 en Tr16-244. Het tweetal maakt deel uit van de open stercluster genaamd Trumpler 16 en díe bevindt zich weer in het nevelcomplex de Carinanevel, 7.500 lichtjaar van de Aarde afstaand. Daarin bevindt zich ook de beroemde ster Eta Carinae, die qua massa en lichtkracht WR25 en Tr16-244 naar de kroon steekt. Tsja, je hebt ook in de sterrenwereld altijd baas boven baas. Eta Carinae, WR25 en Tr16-244 zijn allen jonge, maar zeer zware sterren die als motto ‘live life to the max’ schijnen te hebben: zo snel mogelijk je waterstof in de kern verbranden, daarna nog wat zwaardere elementen vormen en tenslotte exploderen met een grote boem in een supernova. WR 25 is van het tweetal de zwaarste, mogelijk 50 keer zo zwaar als de Zon. Nader onderzoek met de Hubble ruimtetelescoop heeft uitgewezen dat er nog een andere ster om WR 25 heen draait, ééns per 208 dagen draait die andere ster, die de helft in massa telt, om WR 25. WR 25 is een Wolf-Rayet ster, vandaar die afkorting inderdaad. Dit type sterren is vernoemd naar de Franse astronomen Charles Wolf en Georges Rayet, die deze sterren in 1867 ontdekten. Het zijn zware sterren met een massa van meer dan 20 zonmassa’s, die hun massa snel verliezen door een krachtige sterrenwind. Tr16-244 blijkt met Hubble’s ogen gezien uit drie sterren te bestaan. Ook hier een gravitationeel samenspel van om elkaar bewegende giganten. WR 25 en Tr16-244 zorgen er voor dat door hun krachtige ultraviolette straling een enorme bel binnen de Carinanevel wordt leeggeblazen, een soort van globule vormend. Kortom, het gist behoorlijk in die Carina nevel. Wie foto’s van WR 25 en Tr16-244 in meer detail wil zien moet hier eventjes een kijkje nemen. Bron: ESA.

Share

Galactic Zoo meeting in Heerlen/Maastricht

Edd doet z'n kaarttruc

Edd doet zijn kaarttruc

Gisteren waren Jan en ik afgereisd naar Heerlen om daar kennis te maken met een groep andere Galactic Zoo-fanaten uit de Lage Landen en België. In een heerlijk pannenkoekrestaurant bij de heidivelden van Heerlen ontmoeten we daar Pluk, Little Prince, en Hanny uit Nederland, Els uit België en Edd, Geoff en Infinity uit Groot-Brittannië. We waren dus met z’n negenen en genoten van een lekkere ambachtelijke pannenkoek, eh.. Litte Prince van een broodje kwekkeboom. Daarna gingen we naar het naburige Science Centre Explorion, waar we een presentatie van de directeur van Explorion voorgeschoteld kregen. Ik ben de naam van de beste man eventjes vergeten, maar het was een praatje dat met name over de mythologische verhalen rondom de sterrenbeelden ging. Wie wil weten welke vetes en oorlogen daarboven aan het hemelfirmament allemaal volgens de oude volkeren uit het Midden-Oosten uitgevochten zijn moet ook maar eens naar hetr Explorion gaan. Aan ‘t einde van de middag togen we per auto naar Hanny’s place, alwaar de inmiddels beroemde ontdekking van het naar haar genoemde voorwerp was geschiedt, waar de hond, Janey genaamd, even moest worden uitgelaten. Daarna met de hele ploeg (minus Little Prince, die moest ergens optreden) per trein naar Maastricht. Daar hadden we een gezellig restaurantje uitgezocht, waar de rest van de avond etend/drinkend/kletsend/magicerend werd doorgebracht. Wat die magie betreft was het echt indrukwekkend: de enige echte astronoom in het gezelschap, Edd, die bij de Universiteit van Oxford werkt en moderator plus is op het Galaxy Zoo forum, wist daar een kaarttruc te doen die iedereen van stomheid deed achterover slaan. Ik heb het gefilmd, dus het filmpje zal vandaag of morgen z’n intrede doen op Youtube. Dan zal ik er ook wel wat meer over vertellen, maar geloof mij, het was ècht knap. Afijn, na vele gangen verder gingen we weer met elkaar terug naar Heerlen en ná daar een afzakkertje te hebben gedronken gingen Jan en ik weer terug naar Dordrecht. Al met al een heel leuke dag, die we zeker nog een keer over gaan doen. Een paar dingen staan al in het vooruitzicht: een volgende meeting van de Galaxy Zooïsten in bij Astron/JIVE Dwingeloo, Astrofest begin februari in Londen en tenslotte 19 juni bij Christiaan Huygens! Hou de agenda in de gaten!

Share

Beelden van de Canadese meteorieten

Er zijn inmiddels ook foto’s gemaakt van enkele gevonden fragmenten van de meteoriet die 20 november in het westelijke gedeelte van Canada neerstortte, na als vuurbol een spectaculaire vlucht door de dampkring te hebben afgelegd. Dr. Alan Hildebrand en Ellen Milley (Universiteit van Calgary) namen afgelopen donderdag ook verslaggevers naar het gebied waar de fragmenten gevonden zijn en zoals dat meestal gaat hebben die fotocamera’s bij zich. Gevolg: de eerste beelden van de meteoriet, die waarschijnlijk zo’n tien ton moet hebben gewogen. Het gebied waar de fragmenten gevonden zijn heet Buzzard Coulee en ligt 40 km van de stad Lloydminster, op de grens van de provincies Alberta en Saskatchewan. Helaas zijn nog geen grote fragmenten gevonden, wel diverse kleintjes, zoals op de foto’s te zien. Hierboven zie je trouwens Ellen Milley bij het bevroren meertje waarin ook enkele fragmenten werden gevonden. Ehh… even wat anders. Ik kwam een uur of drie vannacht terug van m’n trip naar Heerlen/Maastricht, waar ik samen met Jan een meeting bijwoonde van enkele Galaxy Zoo-fans. Héél erg leuk geweest! :-D Ik moet zo meteen Eline ‘even’ in Noordwijk ophalen van een danswedstrijd en daarna steven ik door naar m’n ouders, dus vanavond zal ik wel een verslag doen van de Galaxy Zoo-bijeenkomst. Tot dan! Bron voor die fragment-foto’s: Universe Today

Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler