In ons zonnestelsel bevinden zich miljoenen kometen. De meeste zien we niet of zullen we nooit te zien krijgen omdat ze zich ergens aan de rand van het zonnestelsel bevinden, in de Kuipergordel of in de daarbuiten gelegen Oortwolk, alwaar het zo koud is dat de klompen van ijs en stof nooit een staart zullen ontwikkelen. Een enkele komeet komt door gravitationele werking in de centrale regionen van het zonnestelsel terecht en daar krijgt ‘ie z’n karakteristieke vorm, komeetkern plus staart. Maar vermoedelijk is de in 1986 door Donald Machholz ontdekte komeet Machholz 1 een buitenbeentje: op grond van de chemische eigenschappen van de komeet komt David Schleicher (planetoloog bij het Lowell Observatory in Arizona) tot de conclusie dat ‘ie mogelijk afkomstig is van een andere ster! Schleier denkt dat komeet Machholz een zogenaamde interstellaire interloper is, een overloper van mijn part. In 2007 bestudeerde Schleier de hoeveelheid koolstof en andere elementen en moleculen in de kern van Machholz. Conclusie was dat met name cyanogeen, een koolstof-stikstof molecuul, 72 keer minder vaak voorkwam dan in andere komeetkernen in het zonnestelsel. Ook twee andere koolstofmoleculen, genaamd C2 en C3, kwamen minder veelvuldig voor in Machholz’ kern. Om de geconstateerde afwijkingen te verklaren heeft Schleier enkele scenario’s, waarvan de ‘ontsnapping’ van Machholz uit een ander stersysteem er eentje is. Andere scenario’s zijn dat Machholz ergens in een héél ver buitenoord van het zonnestelsel is ontstaan, in een gebied waar andere kometen niet komen. Het laatste scenario is dat Machholz een afwijkende baan heeft, die ‘m vaak in de buurt van de Zon brengt en dat door invloed van de Zon de chemische eigenschappen gewijzigd zijn. Er is nog één andere komeet bekend die lage hoeveelheden cyanogeen, C2 en C3 heeft en da’s komeet Yanaka. In 2012 komt Machholz weer in de buurt van de Zon, dus reken maar dat Schleier ‘m dan scherp in de gaten houdt. Bron: Space.com.