Er waren al héél sterke vermoedens, maar nou is het na een zestien jaar (!) durende waarnemingscampagne ècht zeker: er zit middenin het centrum van ons Melkwegstelsel een superzwaar zwart gat. Gedurende die lange periode heeft een team Duitse sterrenkundigen de bewegingen van 28 sterren gevolgd die zich in de buurt van het zwarte gat bevinden. De uitkomst is dat 95% van de massa die door de sterren wordt ‘gevoeld’ afkomstig moet zijn van de zwaartekracht van het zwarte gat, welke Sagittarius A* wordt genoemd. Geschatte massa van die moloch aldaar: 4,31 miljoen zonmassa’s (±0,06) en de afstand wordt op 8,33 kiloparsec geschat (± 0,35), ruim 27.000 lichtjaren. Van de 28 sterren zijn er zes die daadwerkelijk om het zwarte gat draaien, de overigen hebben een min of meer toevallige baan. Van de zes sterren is er eentje, genaamd S2, die zo snel draait dat ‘ie in die 16 jaar al één keer om het zwarte gat is gedraaid. Op deze pagina vind je massa’s foto’s en video’s van de bewegende sterren in de buurt van Sagittarius A* als van de sterrenkundigen die eraan hebben meegewerkt. Met de waarnemingen werd begonnen in 1992 met de SHARP camera die verbonden is aan ESO’s 3,5-meter New Technology Telescope van het La Silla observatorium in Chili. Vanaf 2002 maakte men gebruik van twee instrumenten verbonden aan ESO’s 8,2 m Very Large Telescope (VLT) op Cerro Paranal, ook in Chili. In totaal 50 waarneemnachten verspreid over die 16 jaren hebben definitief bewijs opgeleverd van het bestaan van het superzware zwart gat. Binnenkort allemaal na te lezen in The Astrophysical Journal en als je daar niet op wilt wachten kan je ‘m hier lezen. Bron: ESO.