Van de vier natuurkrachten is de zwaartekracht echt een buitenbeentje. Hij is 10³⁸ keer zo zwak als de sterke wisselwerking, 10³⁶ keer als de electromagnetische wisselwerking en 10²⁵ keer zo zwak als de zwakke wisselwerking. Behoorlijk zwak dus kunnen we wel stellen. Geen wonder dat tot nu toe alle pogingen om de vier natuurkrachten te ‘unificeren’ op mislukkingen zijn uitgelopen. Onlangs heeft de natuurkundige Bob McElrath (CERN) een nieuw idee naar voren gebracht om te verklaren wáárom de zwaartekracht zo zwak is. Volgens hem komt het omdat zwaartekracht het resultaat is van de interacties met ‘relic neutrinos’, dat wil zeggen neutrino’s die tijdens de oerknal zijn ontstaan. Oer-neutrino’s dus in onvervalst Nederlands. Die neutrino’s vormen volgens McElrath op dit moment een soort van supervloeistof, die op de een of andere wijze zogenaamde Goldstone-bosonen met spin 2 kunnen produceren. Die bosonen herkennen wij in de vorm van gravitonen, de dragers (overbrengers) van de zwaartekracht. Het klinkt allemaal erg vaag èn abracadabra, dus voor de details moet je maar even dit artikel van de beste man lezen, waarin het in geuren en kleuren wordt uitgelegd. Even iets anders: ik heb het idee dat de gehele sterrenkundewereld Kerstvakantie heeft, want het aantal artikelen dat verschijnt is echt schrikbarend laag. Ik ben bang dat er volgende week (als ik weer gewoon aan ‘t werk ben) een hausse aan artikelen komt en dat ik dan weer tijdgebrek heb. Zucht… Bron: Cosmic Variance.