In 1998 werd door twee onafhankelijke teams van sterrenkundigen ontdekt dat het heelal versneld uitdijt en dat een mysterieus goedje genaamd donkere energie daar vermoedelijk verantwoordelijk voor is. Inmiddels is dat geen vermoeden meer en weten we dat 74% van het heelal uit die donkere energie bestaat. We weten alleen niet wàt donkere energie precies is. Lange tijd dacht men dat donkere energie constant is, hetgeen de reden is dat men ‘m vereenzelvigd met Einstein’s Kosmologische Constante uit 1917. Maar recent onderzoek aan supernovae heeft aanwijzingen opgeleverd die een ander verhaal vertellen: de donkere energie zou wel eens zwakker kunnen worden. Een team van sterrenkundigen onder leiding van Arman Shafieloo (Universiteit van Oxford) keek naar gegevens van supernovae die vergaard waren door collegae-sterrenkundigen van het Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics in Cambridge, Massachusetts. Tot die supernovae behoorde een groep van 147 exemplaren die het afgelopen miljard jaar (dus binnen een afstand van één miljard lichtjaar) waren geëxplodeerd. Uitkomst van de analyse die Shafieloo et al van die data deden: de donkere energie is de afgelopen twee miljard jaar zwakker geworden. Absolute zekerheid hierover hebben ze niet en daarom is vervolgonderzoek zeker nodig om te kijken of de vermoedens juist zijn. Het zou kunnen dat de Harvard-data van supernovae afwijkingen vertonen door bijvoorbeeld stof dat tussen supernovae en aarde ligt. Als de donkere energie inderdaad zwakker wordt dan betekent dit een grote klap voor de Kosmologische Constante en een opsteker voor de zogenaamde quintessence, een alternatieve verklaring voor donkere energie die in 1998 bedacht is door o.a. Paul J.Steinhardt. In tegenstelling tot de Kosmologische Constante is quintessence niet constant, maar kan het variëren. Er zijn overigens verschillende modellen van quintessence (zoals fantoom-energie, K-essence en het Quintom-scenario). Zucht, kunnen ze het niet een keertje simpel houden? Bron: New Scientist.