Er zijn sterke aanwijzingen gevonden dat koude donkere materie een belangrijke rol heeft gespeeld in het vroege heelal, zo’n 2 á 3 miljard jaar na de oerknal, bij de vorming van grote sterrenstelsels. Drie keer raden waar dat mee gedaan is. Yep, goed geraden: de Hubble ruimtetelescoop weer! Met behulp van de NICMOS-camera aan boord van de Hubble keek men naar dat vroege heelal¹. Met die camera tuurt men in het infraroodgebied van het spectrum en wat men zag waren zware sterrenstelsels, die zo’n tien keer zwaarder zijn dan de Melkweg. Een team sterrenkundigen onder leiding van Chris Conselice keek naar de onderlinge gravitationele interacties tussen de stelsels. Gemiddeld bleek ieder sterrenstelsel in haar ‘korte’ leven al twee keer te zijn samengesmolten met een ander stelsel. De gevonden sterrenstelsels zijn nog middenin hun evolutie, die volgens Conselice et al een periode van in totaal zo’n vijf miljard beslaat. Bij die ontwikkeling van de zware sterrenstelsels moet koude donkere materie een rol spelen, hetgeen gestaafd wordt door de waarnemingen. Die waarnemingen zijn gedaan in het kader van de zogenaamde Great Observatories Origins Deep Survey (GOODS), waar niet alleen de Hubble aan heeft meegedaan, maar ook NASA’s Spitzer (infrarood) en Chandra (röngen) en ESA’s XMM Newton röntgensatellieten. Eh… wat die aanwijzingen voor de rol van de donkere materie precies zijn kan ik eventjes niet distilleren uit de bron, maar dat komt een andere keer wel. Ik ga even op pad, onder andere kijken naar een toneeluitvoering van m’n vrouw. Ik ben benieuwd. Bron: Universe Today.

Noot:

1. Dat kan door simpelweg naar objecten te kijken die zo’n 11 á 12 miljard lichtjaar ver weg staan. [↩]