Hoe hard is de korst van een neutronenster?

Het antwoord op bovenstaande vraag wordt gegeven door twee theoretisch natuurkundigen van de Universiteit van Indiana: 10 miljard keer zo sterk als staal! Aldus de uitkomst van ingewikkelde computerberekeningen die Charles Horowitz en z’n makker Kai Kandau deden op de super-PC’s van zowel de genoemde universiteit als die van het Los Alamos National Laboratory in New Mexico. De massa van een paar zonnen gepropt in een bolletje van ruim tien km groot moet natuurlijk gigantische dichtheden¹ opleveren. Daar komt nog bij dat die neutronensterren zo’n 700 keer per seconde om hun as kunnen roteren en je begrijpt wel dat we met extreem exotische objecten te maken hebben. De natuurkundigen waren nieuwsgierig hoe op het oppervlak van zo’n neutronenster onregelmatigheden kunnen ontstaan, door hun ‘bergen’ genaamd. Dergelijke bergen zouden theoretisch op Aarde meetbaar zijn in de vorm van anomalieën, afwijkingen, in de gravitatiegolven die door neutronensterren worden uitgestraald. Die gravitatiegolven zijn nooit direct waargenomen. Wel is vastgesteld dàt neutronensterren ze uitzenden, hetgeen merkbaar is aan de verandering in hun baan². Hoe hoog de bergen kunnen zijn hangt af van de ‘breekspanning’ van het materiaal van de korst. En daarvan werd uiteindelijk vastgesteld dat die wel 10 miljard keer sterker is dan van staal. Morgen, vrijdag de 8e mei, verschijnt alles in geuren en kleuren in het wetenschappelijke vakblad Physical Review Letters.  Niet doorvertellen hoor, maar je kan ‘t ook hier lezen. Bron: Eurekalert.

Noot:

1. Eén theelepel kan wel 100 miljoen ton wegen. [↩]
2. Bij de twee pulsars PSR J0737-3039A en B, die om elkaar draaien. Pulsars zijn neutronensterren. Door het uitzenden van gravitatiegolven komen ze steeds dichterbij elkaar: per dag komen beide pulsars 7 millimeter dichter bij elkaar (!), hetgeen gemeten is door sterrenkundigen. [↩]

Gerelateerde Astroblog:

Algemene Relativiteitstheorie weer bevestigd