Heb je naast zwarte gaten ook zwarte ringen?
7 mei 2009 Door Reageer
Het creatieve vermogen van sommige sterrenkundigen schijnt grenzeloos te zijn. We zijn zelf inmiddels al enkele decennia gewend aan de term zwarte gaten, de objecten in het heelal wiens massa zo opeengehoopt zit dat hun gravitatieveld ervoor zorgt dat zelfs licht niet kan ontsnappen. Zwarte gaten komen we in alle maten voor, van rondzwervende micro-zwarte gaten die bij de oerknal zijn ontstaan, via stellaire zwarte gaten die uit zware sterren voortkomen tot de superzware zwarte gaten in de centra van sterrenstelsels. Voor de Japanse sterrenkundige Masashi Kimura (Osaka City University) zijn zwarte gaten echter niet genoeg. Hij vroeg zich af of zwarte gaten altijd in dezelfde vorm voorkomen, namelijk bolvormig. Tenminste, hun waarneemhorizon is een bol, de echte kern van een zwart gat, de zogenaamde singulariteit, is niet meer dan een stip. Kimura’s berekeningen tonen aan dat het theoretisch mogelijk moet zijn dat zich in het vroege heelal zwarte gaten moeten hebben gevormd, die een ringvorm hadden. Zwarte ringen dus. Er zouden zelfs multi-ringen kunnen voorkomen, als ware kosmologische olympische ringen. Alleen zonder de bekende kleuren. Later in de evolutie van het heelal zouden de ringen getransformeerd zijn tot gewone zwarte gaten. De factor die een belangrijke rol speelt bij de vraag hoe stabiel de zwarte ringen kunnen zijn is de Donkere Energie. Die biedt namelijk een tegenwicht aan de gravitationele collaps, die leidt tot de conventionele zwarte gaten. Probleem wat ik zelf met die theorie van Kimura heb is dat volgens mij die Donkere Energie in dat vroege heelal helemaal niet zo sterk was. De energie is constant en de totale hoeveelheid Donkere Energie is gebonden aan de hoeveelheid ruimte die er is. Hoe groter het heelal des te groter de afstotende werking. En andersom uiteraard. Hoe kan de Donkere Energie dan genoeg tegenwicht bieden aan die gravitationele collaps in het vroege heelal? Nou, ik ga Kimura’s artikel maar eens goed lezen.
Bron: ArXiv Blog.
Beter inzicht donkere energie door nauwkeurige bepaling Hubble constante
7 mei 2009 Door Reageer
Door te kijken naar Cepheïden, dat zijn bepaalde soorten van veranderlijke sterren, en type Ia supernovae in zeven verschillende nabijstaande sterrenstelsels is een team sterrenkundigen er in geslaagd om de Hubble constante nader te bepalen. Die constante, die een maat is voor de snelheid waarmee het heelal expandeert en die voor het eerst geopperd werd door de beroemde sterrenkundige Edwin Hubble, bedraagt 74,2 km ± 3,6 per seconde per megaparsec. Die foutenmarge is slechts 5%, twee keer zo klein als bij de vorige meting enkele jaren terug, die 72 ± 8 km/sec/Mpc opleverde. De bepaling van de Hubble constante werd gedaan door het zogenaamde SHOES (Supernova H0 for the Equation of State) Team, onder aanvoering van Adam Riess (Space Telescope Science Institute en de Johns Hopkins Universiteit). Riess was ook degene die in 1998 samen met een ander team aan de hand van waarnemingen van type Ia supernovae aantoonde dat het heelal versnelt expandeert en dat de oorzaak daarvan gelegen moet zijn in het bestaan van Donkere Energie. Door Riess’ team werden in die zeven sterrenstelsels, waaronder NGC 3021, zo’n 240 Cepheïden waargenomen en ook enkele type Ia supernovae. Van zowel die Cepheïden als van de type Ia supernovae is bekend dat ze als betrouwbare kosmische linealen kunnen dienen. Hun absolute helderheid1 is bekend, en als de schijnbare helderheid gemeten wordt kan gemakkelijk de afstand worden berekend. Die techniek wordt al heel lang toegepast, maar met behulp van Hubble’s Near Infrared Camera and Multi-Object Spectrometer (NICMOS) en de Advanced Camera for Surveys (ACS) werd dat nog eens dunnetjes en nauwkeuriger overgedaan. De bepaling van H0 heeft ook gevolgen voor de Donkere Energie. De vraag is sinds de ontdekking ervan in 1998 of die energie constant is of aan verandering onderhevig. En de uitkomst bevestigd het beeld dat Donkere Energie constant is. Net zoals Einstein al in 1917 had gezegd. Nix quintessence dus.
Bron: Hubble.
Noot:
- De absolute helderheid is de helderheid die een hemellichaam zou hebben als het zich op de overeengekomen afstand van exact 10 parsec zou bevinden. Ze wordt uitgedrukt in magnitudes. [↩]
HIFI aan boord van Herschel
7 mei 2009 Door 1 Reactie
Nee, er zit geen HiFi geluid aan boord van de infrarood satelliet Herschel. Het gaat over iets anders, waarvoor ze de grote tank van Herschel tot bijna de nok toe hebben gevuld. Niet met brandstof, maar met supervloeibaar helium. Het helium moet de ruimtecamera HIFI (Heterodyne Instrument for the Far Infrared) vier jaar koelen, tot net boven het absolute nulpunt (-273 ºC). Herschel is inmiddels gemonteerd boven op de Ariane 5-raket die het stuk vernuft van het SRON op 14 mei – met de satelliet Planck – de ruimte in moet brengen. HIFI vormt samen met nog een Brits en een Duits ruimte-instrument de delicate wetenschappelijke lading van Herschel, de ruimtetelescoop van de Europese ruimtevaartorganisatie ESA. De camera gaat kijken naar het ontstaan van sterren en planeten en met name naar moleculen die daarbij een rol spelen. Dat kan doordat HIFI de infraroodstraling die deze objecten uitzenden heel precies kan analyseren en zo de moleculen kan herkennen. Omdat alles dat een beetje warm is zelf ook infraroodstraling uitzendt, moet HIFI dus zo koud mogelijk gemaakt worden. En hoe meer helium Herschel mee de ruimte in neemt, des te langer kan HIFI zijn werk doen. Maar in de tropische omstandigheden van de lanceerbasis van de Ariane in Frans-Guyana verdampt het helium ook weer sneller. De vulslang blijft dus aangekoppeld tot zo kort mogelijk voor het moment van lancering. HIFI-projectmanager bij SRON Peter Roelfsema is intussen met zijn team volop bezig het waarneemprogramma van HIFI voor te bereiden. Daarvoor is bij de Groningse vestiging van SRON een datacentrum ingericht, dat iedere dag even contact maakt met Herschel, wetenschappelijke gegevens van HIFI ophaalt en een nieuw waarneemprogramma naar de ruimtetelescoop stuurt. ‘We hebben de extra tijd die we kregen doordat de lancering een paar keer is uitgesteld goed benut door een aantal processen te optimaliseren’, vertelt Roelfsema. ‘Ik kan nu echt zeggen: Groningen is er klaar voor!’ De eerste waarnemingen doet HIFI al als Herschel nog onderweg is naar zijn eindbestemming, een punt genaamd L2 op anderhalf miljoen kilometer van de aarde, vier keer zo ver weg als de maan. Roelfsema: ‘We gaan HIFI straks eerst testen op een paar objecten waarvan we weten hoe HIFI ze ongeveer zou moeten zien, dan moet je denken aan planetoïden, of bijvoorbeeld de planeet Mars.’ Als HIFI in de ruimte helemaal geacclimatiseerd en afgesteld is, kan het echte wetenschappelijke werk beginnen. ‘Daarvoor hebben we al een grote stapel waarneemvoorstellen van sterrenkundigen uit de hele wereld liggen’, zegt Roelfsema. Bron: ScienceGuide.



Social profiles Adrianus V