De welbekende rode superreus Betelgeuze (α Orionis), die we op koude winteravonden kunnen zien schitteren in het sterrenbeeld Orion, blijkt al vijftien jaar te krimpen. Onderzoek aan Betelgeuze met behulp van een Infrared Spatial Interferometer (ISI) door onderzoekers van de Universiteit van Californië (Berkeley) heeft laten zien dat de ster sinds 1993 al zo’n 15% is gekrompen, dus 1% per jaar gemiddeld. De straal van de rode superreus is zo’n 750 miljoen km, da’s 5 keer de afstand Aarde-Zon. Door de krimp is daar de afstand Venus-Zon van afgegaan. Waarom Betelgeuze aan het krimpen is is niet bekend bij de sterrenkundigen. Wel is duidelijk dat de lichtkracht niet aan sterkte heeft ingeboet, want de helderheid van de ster – magnitude 0,4 tot 1,3¹ –  is niet gedaald. Opvallend detail aan de groep waarnemers is overigens dat één van hen, professor emeritus Charles Townes inmiddels al 94 jaar oud is. Petje af hoor. Townes was gisteren ook aanwezig op de 214e bijeenkomst van de AAS in Pasadena om acte de présence te geven aan de meetresultaten van Betelgeuze. Ik zit trouwens een live videostreaming te bekijken van die bijeenkomst, een persconferentie over waarnemingen aan de stofschijf rondom de ster V4046 Sagitarii. Spelfouden in m’n astroblog zijn daar het gevolg van. Bron: Eurekalert.

Noot:

1. Betelgeuze is een halfregelmatig pulserende veranderlijke ster met een periode van enige honderden dagen. [↩]