24 mei 2012

Nog even over de langste eclips van de eeuw

Op 22 juli j.l. vond de langste eclips1 van de 21e eeuw plaats. Ik zat op dat moment ergens aan het Lago Maggiore, dus noppes eclips voor mij. Maar het volgende video-relaas van Amanda Bauer (Astropixie) over haar waarneming aan de eclips raad ik je sterk aan te bekijken:


Mooi hè, nietwaar? Bron: Astropixie.

Noot:
  1. De zon werd maximaal 6 minuten en 39 seconden verduisterd en dat was allemaal zichtbaar in China en ten zuiden van Japan. []
Share

Wellicht een meteoriet op Mars ontdekt

Is dit een door Opportunity ontdekte meteoriet?Marsrover Opportunity heeft op Mars wellicht een meteoriet ontdekt. Het gaat om een donker stuk steen dat 0,6 meter in doorsnede is en dat een vreemde vorm heeft, sterk afwijkend van stenen in de omgeving. Op 18 juli j.l. zag Opportunity het gesteente, dat de naam Block Island heeft gekregen, terwijl de Rover er al voorbij was gereden. Technici besloten daarom Opportunity terug te laten rijden om de steen nader te onderzoeken. Komende tijd gaat men een in-situ analyse van de steen maken om te kijken of het inderdaad een meteoriet is. Met de alpha particle X-ray spectrometer hoopt men daartoe de chemische samenstelling van Block Island te kunnen bepalen. Ik ben benieuwd naar de uitslag ervan. Bron: NASA.

Share

Hoe groot is het heelal eigenlijk?

Hoe groot is het heelal?Inmiddels is vrij nauwkeurig bekend hoe oud het heelal is: 13,7 miljard jaar. OK, ze mogen er een jaartje naast zitten, maar veel zal de werkelijke waarde er niet van afwijken. Aannemend dat het heelal met de lichtsnelheid c1 uitdijt, mogen we dan concluderen dat het heelal een straal van 13,7 miljard lichtjaar heeft? En dus een diameter van 27,4 miljard lichtjaar? Nee, dat mogen we niet. Bij de vraag hoe groot het heelal is moeten we namelijk niet alleen kijken naar de inhoud van het heelal – lees: de sterren, planeten, nevels, die allemaal weer in sterrenstelsels zijn gecombineerd – maar vooral naar het heelal zelf. En met dat laatste bedoel ik dan de ruimte van het heelal. Sinds de waarnemingen van Edwin Hubble uit de jaren twintig weten we dat het heelal uitdijt. De sterrenstelsels verwijderen zich van elkaar met een snelheid die aangegeven wordt door de Hubble constante: H0 = 74,2 ± 3,6 (km/s)/Mpc2. Naast deze zogenaamde Hubble expansie van het heelal, die betrekking heeft op de massa-inhoud van dat heelal, is er ook de uitdijing van de ruimte van het heelal. Van massa weten we sinds Einstein’s Speciale Relativiteitstheorie dat niets sneller kan gaan dan het licht. Elementaire deeltjes met massa gaan altijd langzamer dan c, deeltjes zonder massa (zoals fotonen) gaan mèt de lichtsnelheid. Maar die beperking geldt NIET voor de ruimte zelf. Die kan met de lichtsnelheid of hoger zelfs uitdijen. Berekeningen laten zien dat het waarneembare heelal een straal heeft van 46,5 miljard lichtjaar, dus een diameter van 93 miljard lichtjaar. Oftewel 3 x 1080 m3. Yep! . En in dat volume bevinden zich naar schatting 1080 atomen, bijeengepakt in donkere energie, donkere materie en gewone materie. Denk niet dat we er met dat waarneembare heelal zijn, want daarbúiten is nog een gedeelte van het heelal dat we nooit kunnen waarnemen, omdat het buiten onze waarneemhorizon valt.

Het expanderende heelal

Het expanderende heelal

Dat niet waarneembare heelal heeft door de inflatieperiode bij de oerknal een gigantische afmeting gekregen en de schatting is dat het minstens 1023 tot 1026 keer zo groot is als het waarneembare heelal. Ding dong! Gaan we even voor het gemak uit van het werkelijke heelal dat 1024 keer zo groot is als het waarneembare heelal, dan is de volgende vergelijking nuttig: beschouw het waarneembare heelal met z’n diameter van 93 miljard lichtjaar als een sinasappel. Het werkelijke heelal is dan zo groot als de Aarde. Pffff, niet meer te bevatten natuurlijk. Misschien dat deze video van de Canadese sterrenkundige Dokter P kan helpen. Bron: Wikipedia + Starts with a bang.

Noot:
  1. 300.000 km per seconde. []
  2. Dit is de meest recente schatting van de Hubble constante met gegevens van de Hubble ruimtetelescoop. []
Share

Lanceer je eigen satelliet met Tube Sat!

Je eigen satelliet?

Je eigen satelliet?

Ja ja mensen, het is zover. Voor het luttele bedrag van € 5.550,- – zeg maar de prijs van een vette bontmantel in de PC Hooftstraat – wordt je in staat gesteld om je eigen satelliet te laten lanceren en in een lage baan om de Aarde te brengen. 8-O Dat kan door de zogenaamde TubeSat Personal Satellite (PS) Kit, waarbij de door jou gebouwde satelliet met behulp van de IOS NEPTUNE 30 raket naar een hoogte van 310 km boven het aardoppervlak wordt gebracht. In de satellieten, die de vorm en grootte van een blikje1 hebben, zit voor een deel ingebouwde apparatuur, zoals zonnepanelen, radiozender, veiligheidssystemen en microcomputer. Daarnaast is er ruimte voor eigen apparatuur van de gebruiker. Middels amateur-radio ben je in staat het signaal van je eigen satelliet op te pikken. Per lancering kunnen door de Neptunus-raket 32 van die Tubesats de ruimte in worden gebracht. De firma Interorbital Systems (IOS) die dit allemaal doet is van plan om vanaf het laatste kwartaal 2010 met de lanceringen te beginnen. Wie goed in de slappe was zit kan ook dubbele, drievoudige of zelfs viervoudige tubesats bouwen, met meer volume en gewicht. Als je meer wilt weten over de eisen en specificaties kan je deze brochure van IOS lezen. Afijn, volgend jaar een keertje niet op wintersport, maar wel m’n eigen satelliet in een baan om de aarde. :-) Bron: Spacefellowship.

Noot:
  1. Eén zo’n Tubesat weegt maximaal 0,75 kg. Zelfde dimensies dus als die zogenaamde cansats, welke al door studentenverenigingen omhoog worden geschoten. []
Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler