24 mei 2012

Kepler kàn aardachtige planeten ontdekken

Lichtcurve van HAT_P_7b

Lichtcurve van HAT_P_7b

De op 7 maart j.l. gelanceerde planetenjager Kepler is uitvoerig getest en het blijkt dat ‘ie daadwerkelijk in staat is om aardachtige exoplaneten te ontdekken. Dàt Kepler dat zou kunnen was uiteraard de torenhoge verwachting, maar na waarnemingen aan de reeds bekende exoplaneet HAT-P-7b is duidelijk geworden tot welke resultaten Kepler in staat is. Da’s een planeet ter grootte van Jupiter, die om een ster cirkelt die net zo groot als de Zon is. Deze exoplaneet was ontdekt door de tijdelijke ‘verduistering’ van de planeet op de ster. Bij die verduistering komt de planeet periodiek tussen de ster en de Aarde te staan en dat komt tot uiting komt in een schommeling van de lichtkracht, die eerder door de Franse planetenjager COROT is waargenomen. Kepler heeft dat dunnetjes overgedaan en daaruit blijkt hoe gedetailleerd ‘ie kan waarnemen. Morgen verschijnt een artikel over de waarnemingen van Kepler aan HAT-P-7b in het Amerikaanse vakblad Science. Nou nog wachten tot de eerste aardachtige exoplaneet door Kepler ook ècht gevonden is. Bron: Universe Today.

Share

De Perseïden komen er aan

De radiant van de Perseïden

De radiant van de Perseïden

De bekende meteorenzwerm de Perseïden is weer actief. In de nacht van woensdag op donderdag (12 > 13 augustus a.s.) zal het maximum te zien zijn, waarbij de verwachting is dat er per uur tussen de 20 en 30 meteoren te zien zullen zijn. Onder ideale omstandigheden zijn er ruim honderd meteoren per uur te zien, maar omdat de voor 60% verlichtte maan behoorlijk stoort zijn de zwakste meteoren niet zichtbaar. De Perseïden tellen af en toe heldere exemplaren en daarom is het toch interessant om de zwerm te gaan bekijken. Wat heb je er voor nodig? Een veldbed of ligstoel, warme kleding/deken (tenzij je ergens in Zuid-Europa waarneemt), meer niet. Oh ja en goed weer natuurlijk. Naar boven kijken en genieten maar. En wellicht dat er af en toe ook nog een Thaise vuurbol tussendoor komt ;-) De radiant van de Perseïden, de plaats waar ze allemaal vandaan lijken te komen, ligt overigens vlakbij de bekende dubbele open sterrenhoop χ en h Perseï (zie afbeelding). Die kan je met een verrekijker gemakkelijk zien. Bron: Sterrengids 2009.

Share

Leidse astronomen ontdekken hyperactief sterrenstelsel in het vroege heelal

Hyperactief compact sterrenstelsel in verhouding tot de Melkweg

Hyperactief compact sterrenstelsel in verhouding tot de Melkweg

Een internationaal team van astronomen uit de VS en Leiden1 heeft voor de eerste keer de snelheid kunnen meten van sterren in een sterrenstelsel op een afstand van 11 miljard lichtjaar. De sterren blijken met ongeveer 1,5 miljoen km per uur bijna tweemaal zo snel door de ruimte te bewegen als de zon in ons melkwegstelsel. De metingen zijn nodig om te begrijpen hoe compacte sterrenstelsels in het vroege heelal zich kunnen ontwikkelen tot de melkwegstelsels zoals we die tegenwoordig kennen. De resultaten zijn vandaag in Nature gepubliceerd. Een gecombineerde zoektocht met de Hubble Ruimtetelescoop en de 8-meter Gemini-telescoop in Chili leverde een opmerkelijk resultaat. Sterrenkundigen van de Sterrewacht Leiden en de Universiteit van Yale ontdekten een klein, maar zwaar sterrenstelsel, met de naam 1255-0, aan de rand van het heelal. Het licht van dit sterrenstelsel heeft er 11 miljard jaar over gedaan om de aarde te bereiken en dus kunnen de astronomen terugkijken naar de tijd dat het heelal net een paar miljard jaar oud was. De wetenschappers gebruikten de Hubbletelescoop om te bewijzen dat het inderdaad een compact sterrenstelsel betreft. Met de 8-meterspiegel van de Gemini-telescoop was het vervolgens mogelijk om de snelheid te bepalen waarmee sterren in 1255-0 bewegen. Het is onduidelijk hoe dergelijke compacte sterrenstelsels ontstaan en ook hoe ze op een gegeven moment uit het zicht verdwijnen. “Wellicht dat deze compacte stelsels het uitgangspunt vormen voor de kern van grotere sterrenstelsels en dat ze door een soort kosmisch kannibalisme uitgroeien tot de sterrenstelsels zoals we die tegenwoordig kennen”, aldus prof. Marijn Franx (Leiden). Om dit te onderzoeken willen de sterrenkundigen nog verder in de tijd gaan terugkijken met de recentelijk op de Hubble geïnstalleerde Wide Field Camera 3. Wordt vervolgd! Bron: Nova.

Noot:
  1. Pieter G. van Dokkum, Mariska Kriek & Marijn Franx. []
Share

Spitzer is aan z’n tweede leven begonnen

De stervende ster NGC 4361

De stervende ster NGC 4361

In mei raakte NASA’s infraroodsatelliet Spitzer na vijfeneenhalf jaar door z’n voorraad helium heen, noodzakelijk om de apparatuur voldoende te koelen. Omdat twee instrumenten ook infraroodstraling op kunnen vangen zónder die koeling is Spitzer sinds 27 juni j.l. begonnen aan z’n warme missie, waarbij de temperatuur nu 30 K bedraagt (voordien was dat ongeveer 1 K). Een soort van tweede leven dus. En niet onverdienstelijk, want met die nog steeds functionerende instrumenten1 heeft Spitzer o.a. de planetaire nevel rondom de stervende ster NGC 4361 in beeld gebracht (linksboven) en het stervormingsgebied DR22 in Zwaan (hieronder). Goh, Spitzer staat een boeiende second life te wachten. Bron: Universe Today.

Stervormingsgebied DR22

Noot:
  1. Die waarnemen bij golflengten van 3,6 micrometer en 4,5 micrometer; op de foto’s blauw resp. oranje. []
Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler