Een instrument dat ontwikkeld is door Derek Fray en z’n collegae (Universiteit van Cambridge) is in staat om zuurstof uit maansteen te halen. Door deze techniek is het mogelijk om in de toekomst bemande maanstations in te richten zonder de noodzaak om zuurstof van Aarde naar de Maan te transporteren. Dat transport kost ongeveer 100 miljoen dollar per ton zuurstof, dus de reactor van Fray c.s. is een uitkomst die zeer kostenbesparend werkt. In de reactor wordt gebruik gemaakt van metaaloxiden dat zich in maansteen bevindt. De oxide dient als kathode, tesamen met koolstof dat als anode dient. Om stroom op te wekken worden beiden gedompeld in een bad van calcium chloride (CaCl2), een zout dat een smelpunt van 800 °C heeft. Door de stroom komen de zuurstofatomen los van de oxiden, die ioniseren en oplossen in de zoutoplossing. Normaal zou bij een dergelijk proces de anode zeer snel eroderen, maar door toevoeging van calcium ruthenium wordt dit voorkomen. De wetenschappers lieten een prototype van de reactor 150 uren draaien en de anode arodeerde gedurende die tijd slechts 3 cm op jaarbasis. De reactor heeft zelf natuurlijk ook energie nodig om te werken, maar die benodigde 4,5 kilowatt moet middels zonnepanelen op te brengen zijn. Fray en z’n maatjes denken dat drie reactoren op de maan, ieder een meter in hoogte, in staat moeten zijn om een ton zuurstof te produceren. Daarvoor is drie ton maansteen nodig. Wow, da’s nog eens een nuttige uitvinding! Bron: Universe Today.
Britse reactor kan zuurstof uit maansteen halen
10 jaar terug: de eclips van 11 augustus 1999
Meteoriet op Mars wijst op dichte atmosfeer
Ga supernovae zoeken met de Galaxy Zoo!
De Galaxy Zoo is deze week een jacht begonnen op supernovae en iedereen die geïnteresseerd is kan meedoen!
Supernovae zijn exploderende sterren, die tijdelijk net zo helder kunnen worden als een geheel sterrenstelsel. Met de Palomar Transient Factory in Californië worden iedere vijf dagen stukjes van de hemel gefotografeerd. Die foto’s worden eerst in de computer met elkaar vergeleken en worden de zichtbare lichtpixels van elkaar afgetrokken:
Supernovae die op één van die foto’s staan zouden dan over moeten blijven. Maar niet alle overgebleven pixels zijn supernovae. Deelnemers aan de supernovajacht krijgen daarom eerst een ‘tutorial’ te zien, waarin wordt uitgelegd hoe de jacht precies werkt en hoe onderscheid moet worden gemaakt tussen echte supernovae en andere verschijnselen, zoals planetoïden, veranderlijke sterren, actieve sterrenstelsels en beeldfouten. Kortom, meld je aan bij de Galaxy Zoo en doe mee met de supernovajacht.
Galaxy Zoo Blog.



Social profiles Adrianus V