24 mei 2012

Drie keer is scheepsrecht bij Marsrover Opportunity

De 3e meteoriet, Mackinac

De 3e meteoriet, Mackinac

Ergens begin augustus dit jaar ontdekte Marsrover Opportunity een grote ijzer- en nikkelmeteoriet op Mars, genaamd Block Island. Op 1 oktober volgde meteoriet nr. 2, 700 meter verderop, en die werd Shelter Island genoemd. En verdraaid als ‘t niet waar is, maar Opportunity heeft op 13 oktober (sol 2034 in de Martiaanse kalender) nummertje drie ontdekt: een meteoriet genaamd Mackinac. Schijnt ook de naam van de eiland te zijn ergens in de Amerikaanse staat Michigan. Begint er verdacht op te lijken dat er wel erg veel meteorieten op Mars voorkomen. De andere Marsrover op Mars, Spirit, zit overigens nog steeds vast in het zand op Mars. Dat  begon in mei dit jaar en ‘t karretje is nog geen centimeter verschoven. Beetje uitzichtloos, heb ik ‘t idee. Bron: Universe Today.

Share

HARPS vindt maar liefst 32 nieuwe exoplaneten

Een van de ontdekte exoplaneten, Gliese 667 C

Een van de ontdekte exoplaneten, Gliese 667 C

Met het HARPS-instrument op ESO’s 3,6-meter telescoop in Chili zijn 32 nieuwe exoplaneten gevonden. Dat is vandaag bekendgemaakt op de exoplanetenconferentie in Porto door het team dat de spectrograaf heeft gebouwd. Met de ontdekking heeft de High Accuracy Radial Velocity Planet Searcher (HARPS) zijn positie als belangrijkste exoplanetenjager verstevigd. Het aantal bekende lage-massa-exoplaneten is in één klap met 30% gestegen. De afgelopen vijf jaar heeft HARPS meer dan 75 van de in totaal 400 exoplaneten gespot die nu bekend zijn. De laatst ontdekte batterij exoplaneten bestaat uit niet minder dan 32 stuks. In totaal heeft HARPS de ontdekking van 74 exoplaneten op zijn naam staan, in 30 verschillende planeetsystemen. Juist dank zij de enorme precisie van de spectrograaf heeft de zoektocht naar kleine planeten, met het gewicht van enkele malen die van de aarde (superaardes of Neptunus-achtige planeten) een enorme stimulans gekregen. HARPS heeft de ontdekking gefaciliteerd van 24 van de 28 planeten die kleiner zijn dan 20 aardmassa’s. Net zoals bij de eerder ontdekte superaardes, maken de nieuwe lage-massakandidaten deel uit van systemen waarin zich tot vijf planeten bevinden.

De geschiedenis van HARPS

De HARPS spectrograaf

De HARPS spectrograaf

In 1999 nam ESO het initiatief tot de ontwikkeling van een hoge-resolutie, extreem precieze spectrograaf voor de 3,6 meter telescoop op La Silla in Chili. HARPS was al spoedig in staat om de schommelingen van sterren te meten door het detecteren van kleine veranderingen – van slechts 3,5 kilometer per uur – in de radiale snelheid van de ster. Zulke precisie is cruciaal om exoplaneten te kunnen ontdekken en deze methode, waarbij kleine veranderingen in de radiale snelheid van een ster gedetecteerd worden als deze lichtjes schommelt onder invloed van de zwaartekracht van een (onzichtbare) exoplaneet, is de beste methode in de zoektocht naar exoplaneten. In ruil voor het bouwen van het instrument kreeg het HARPS-consortium honderd waarneemnachten per jaar gedurende een periode van vijf jaar toegewezen, om ’s werelds meest ambitieuze systematische zoektocht naar exoplaneten uit te voeren door herhaaldelijk de radiale snelheid van honderden sterren te meten die wellicht planeten herbergen. Het programma bleek al snel erg succesvol. Zo ontdekte met met behulp van HARPS onder andere in 2004 de eerste superaarde bij µ Ara, in 2006 het trio van Neptunus-achtige planeten bij HD 69830, in 2007 Gliese 581d, de eerste superaarde in een leefbare zone van een kleine ster en in 2009 de lichtste exoplaneet ooit ontdekt bij een normale ster, Gliese 581e. Nog recenter vonden ze een mogelijk met lava bedekte wereld, met een dichtheid vergelijkbaar met die van de aarde, CoRoT-7b. Enkele doelstellingen van het HARPS-consortium zijn het zoeken naar planeten bij zonachtige sterren, bij lage-massa dwergsterren en bij sterren met een lager metaalgehalte dan de zon. Het aantal ontdekte exoplaneten rond lage-massa sterren, de zogenoemde M-dwergen, is spectaculair toegenomen, inclusief een handvol superaardes en een klein aantal reuzenplaneten die de theorie over planeetvorming op de proef stellen. Het team vond drie kandidaat-exoplaneten bij metaalarme sterren. Men dacht dat zulke sterren minder geschikt waren voor planeetvorming, omdat planeten zich vormen in de metaalrijke schijf rond de jonge ster. Er zijn echter planeten van enkele Jupitermassa’s gevonden die draaien om metaalarme sterren. Hoewel de eerste fase van het waarneemprogramma nu officieel is afgesloten, zal het team doorgaan met de zoektocht naar superaardes rond zonachtige sterren en M-dwergen en de komende maanden worden nieuwe aankondigingen verwacht, gebaseerd op de metingen van de afgelopen vijf jaar. Ongetwijfeld zal HARPS een voortrekkersrol blijven spelen in de zoektocht naar exoplaneten, vooral bij het ontdekken van aardachtige exoplaneten. Bron: Nova.

Share

Astro-dagboek uit de Haute Provençe, dag 2

De uitstoot van brandstof door een Centaur

De uitstoot van brandstof door een Centaur

Afgelopen nacht (nacht van zondag op maandag) was het prachtig helder. Bijna geen wind, de seeing was redelijk goed. Het was wel koud. De zon was amper onder of de temperatuur kelderde van 14 naar 2 graden. Later zakte de thermometer gestaag verder tot -2 graden. Het was niet vochtig, daardoor viel het toch mee. Uitstekende omstandigheden om waar te nemen. In de avond werden we verrast door een spectaculair verschijnsel! Eerst verscheen er bij Jupiter een boogvormig wolkje. Als snel groeide het wolkje uit tot een cirkelvormige halo. De cirkel van licht werd groter en in het centrum lichtte ineens een nevelvormige wolk fel op. Dit hele patroon schoof met behoorlijke snelheid, net zo als een sateliet richting noorden. Het object splitste zich en dus zagen we twee nevelachtige object bewegen, ongeveer met de zelfde snelheid. De halo bleef uitdijen en veranderde in het noorden van een cirkelvorm naar een ellips. Wat een fantastisch en vreemd gezicht! Na een paar minuten was het verschijnsel onder de noordelijke horizon verdwenen. Helaas hadden we geen camera met groothoek paraat. Op een gegeven moment ben ik wel een statief en lens gaan pakken, maar ik kreeg het meer niet op tijd scherp voor een goede opname. Nou ja, beter een onscherpe foto dan helemaal geen foto. We hadden vrijwel meteen het vermoeden dat we een rakettrap hebben gezien die afsplitste en een wolk brandstofgas uitstootte. Op spaceweather.com is te zien dat dit vermoeden klopt: het is een Centaur raket geweest die een militaire sateliet lanceerde (US military weather satellite, DMSP F-18). Verder is er de rest van de nacht heftig uitgelijnd, waargenomen en deep-sky gefotografeerd. Komende dagen wordt slecht weer met veel regen voorspeld, dan hebben we tijd om ze te bewerken…

Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler