24 mei 2012

De Grote Drie brengen de Krabnevel in beeld

De Krabnevel (M1) in Stier
Zie hier de beroemde Krabnevel (M1) in het sterrenbeeld Stier, een restant van een supernova1 die op 4 juli 1054 uitbarstte en die door diverse waarnemers in China, het Arabische schiereiland en vermoedelijk ook in Amerika – toen nog bewoond door indianen – werd gezien en beschreven. Prachtig in beeld gebracht door Hubble (optisch), Spitzer (infrarood) en Chandra (röntgen). Die telescopen in de ruimte hebben de afgelopen jaren zoveel ontdekt en op fantastische wijze in beeld gebracht dat ik ze toch zeker wel de Grote Drie mag noemen, nietwaar? In het centrum van de foto zie je in blauw de röntgenemissie, afkomstig van de centrale pulsar in de Krabnevel, de gelijknamige Krabpulsar.  In de buitenlagen van de uitdijende schil zie je rood-geel, de optische straling zoals Hubble die heeft vastgelegd, en paars, de infrarode straling gezien door de Spitzer. De afzonderlijke foto’s van de drie ruimtekijkers hebben een paar ’fotowinkeliers’ bij de NASA gemixt en dat heeft bovenstaand juweeltje opgeleverd. Met recht een kosmisch icoon, zoals ze de Krabnevel op de Chandrasite noemen.  Bron: Chandra.

Noot:
  1. Hier zie je in een computersimulatie hoe de Krabnevel aan z’n karakteristieke vorm kwam. []
Share

Huh, geen anomalie gevonden bij Rosetta?

Rosetta scheert langs de Aarde

Rosetta scheert langs de Aarde

Op vrijdag de 13e november j.l. scheerde de sonde Rosetta slechts 2.500 km boven het aardoppervlak, waarmee ‘ie een gravitationele opzwieper kreeg, die ‘m mei 2014 bij de komeet Churyumov-Gerasimenko moet brengen. De scheervlucht van Rosetta werd door wetenschappers aangegrepen om te kijken hoe het met enkele raadselen rond de zwaartekrachtstheorie van Newton staat. Sinds 1990 is namelijk opgemerkt dat satellieten bij scheervluchten langs planeten, waarbij ze zo’n gravitationele opzwieper krijgen, een vreemde verandering in hun snelheid ondergaan. Soms gaan ze iets sneller, soms iets langzamer dan Newton’s theorie voorspeld. In 2005 merkte Rosetta deze zogenaamde anomalie zelf ook, toen ze voor de eerste keer langs de Aarde vloog, maar bij de tweede passage in 2007 was er niets van te merken. En dit keer in 2009 was er wederom GEEN anomalie merkbaar. De snelheid van Rosetta vóór en na de passage was conform Newton’s wetten. Natuurkundigen waren een tikkeltje teleurgesteld, want het blijft een raadsel waarom de Galileo, NEAR en Rosetta eerder de anomalie ondergingen en andere ruimtesondes niet. Er zijn allerlei verklaringen bedacht, zoals getijdewerking door de Aarde, stralingsdruk van de Aarde, afremming door de atmosfeer, donkere materie tot en met een verstoring van de ruimtetijd door de rotatie van de Aarde. Kortom, het raadsel blijft bestaan. Wordt vervolgd. :-) Bron: Universe Today.

Share

Tussenstand van de grote Skybeamer-poll

Hierbij een tussenstand van de grote Skybeamer-poll:

 Tussenstand grote Skybeamer-poll

Er hebben 73 mensen gestemd, waarvan de meesten kiezen voor de politieke oplossing. Als je wilt kan je nog stemmen tot 1 december a.s., daarna sluit de poll. Discussies n.a.v. de poll zijn hier mogelijk.

Share

Ach schattig, twee baby bruine dwergjes

De baby bruine dwergen SSTB213 J041757A en -B

Met blijdschap hebben David Barrado (Centro de Astrobiología in Madrid, Spanje) en z’n collegae kennisgegeven van de ontdekking van twee baby bruine dwergjes in de donkere stofwolk Barnard 213, deel van het Taurus-Auriga complex in onze Melkweg. De naam van de kleintjes? SSTB213 J041757A en -B.

Schattig allemaal, nietwaar? :-D  Barrodo en makkers vonden die jonge bruine dwergen met behulp van de infraroodsatelliet Spitzer van de NASA. SSTB213 J041757A en -B zitten verborgen in een dichte cocon van gas en stof in Barnard 213, onzichtbaar voor gewoon licht, maar door hun infrarood warmtestraling kon Spitzer ze toch zien. De eerste bruine dwerg werd al in 1995 ontdekt en meteen stonden sterrenkundigen voor de vraag of we bruine dwergen nou als sterren moeten beschouwen of als planeten. Ze zijn te licht om tot kernfusie in hun kern over te gaan, maar ze zijn weer te zwaar om als gasplaneet (á la Jupiter) door het leven te gaan. Ze vallen dus tussen een soort van kosmisch laken en servet. Uit het onderzoek van Barrodo et al aan SSTB213 J041757  komt in ieder geval naar voren dat bruine dwergen ontstaan op dezelfde wijze als sterren en niet als planeten. Dat bevestigd hetgeen vorig jaar al was gebleken uit onderzoek aan een andere bruine dwerg, genaamd ISO-Oph 102. Bruine dwergen blijken net als echte sterren te ontstaan door het ineenstorten van een gaswolk onder invloed van de zwaartekracht en niet zoals planeten doordat rotsachtige objecten, planetesimalen, samenklonteren. Bron: Spitzer.

Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler