23 mei 2012

Sirius Stargazing over bolhoop M15

In een verse aflevering van Sirius Stargazing wordt aandacht geschonken aan M15, een mooie bolvormige sterrenhoop in Pegasus:

M15 is een mooi én gemakkelijk object voor amateur-sterrenkundigen om waar te nemen met verrekijker of telescoop. Het is ook een bolhoop die vermoedelijk een zogenaamde core collaps meemaakt, waarbij de dichtheid in de kern sterk toeneemt door een gravitationele ineenstorting. Dat zal vast wel leiden tot een verjonging van M15 in de vorm van jong ogende blue stragglers, hetgeen ook is waargenomen in collega-bolhopen M30 en 47 Tucanae. Eerdere afleveringen van Sirius Stargazing gingen over M45 en Alpha Perseï cluster (Cr 39).

Share

Tatatááá… mijn vernieuwde Video Top-10

Bijna een jaar geleden, op 25 januari 2009, publiceerde ik de eerste versie van mijn persoonlijke video Top-10. Daarna zijn er tig prachtige video’s verschenen in de Astroblogs, die allemaal strijden om de eer op een plekje in die top-10 en dat heeft tot een nieuwe lijst geleid, met een flink aantal nieuwkomers:

Nr. (+ vorige nr.)AstroblogVideo
1 (-)Atlantis-video: Hier krijg je echt kippenvel van
2 (1)22 April Dag van de Aarde1
3 (2)NASA's urinetesten2
4 (-)Het bekende heelal
5 (-)Felicia Day over botsende sterrenstelsels
6 (-)Hoe het heelal uit NIETS ontstond
7 (4)Kantine in de Death Star4
8 (3)Lancering van de Saturnus V3
9 (-)Het kosmische ballet van Aarde en Jupiter
10 (8)Twaalf miljard jaar zon in 6 minuten geperst8

M’n video Top-10 is ook via de pagina Video Top-10 te bewonderen. Als jullie nog suggesties hebben voor prachtige astronomische video’s: mail mij de links! :-D

Share

PACS in Herschel maakt eerste waterkaarten van jonge sterren

Waterkaart van L1157

Een team astronomen onder leiding van de Leidse professor Ewine van Dishoeck heeft met het PACS (Photodetecting Array Camera and Spectrometer)-instrument op de Herschel-telescoop verrassende eerste resultaten geboekt. Ze namen onder meer spectra (of: vingerafdrukken) van water van de wolk rond L 1157 die duidelijk laten zien waar de ster energie dumpt. Deze piepjonge ster is slechts een klein beetje helderder dan onze eigen zon in zijn kleuterjaren. De vorming van sterren zoals onze zon is een proces dat zich niet in alle rust voltrekt. Terwijl de voorloper-ster groeit, verhit hij zijn omgeving en spuwt ‘jets’ van gas uit, die door de omringende donkere wolken ploegen. Dat leidt tot schokken waarbij veel watermoleculen worden gevormd die nu door Herschel in beeld zijn gebracht. Een van de belangrijkste vragen in het vormingsproces van jonge sterren is hoe de aanwas en het verlies van massa zich over de tijd voltrekken. In een tweede spectrum, genomen van de Valenstijns – ‘Roos’ – nevel (NGC 7129) in het sterrenbeeld Walvis, laten Van Dishoeck en collega’s zien dat wanneer jonge sterren hun omgeving opwarmen, bevroren watermoleculen weer verdampen, net zoals gebeurt op kometen in ons eigen zonnestelsel als gevolg van de opwarming door de zon.

Waterkaart van de Valentijnsnevel

De wolk die is gezien, bevat genoeg water om een miljoen oceanen mee te vullen. “We zien letterlijk het ‘bewateren’ van deze roos”, zegt medewerker Tim van Kempen. “De eerste PACS-spectra laten duidelijk zien dat water unieke informate levert over de ontwikkeling van een jonge ster en de interactie met zijn omgeving. We wachten nu met spanning de eerste spectra van HIFI1 af, die ons in staat zullen stellen om – samen met de PACS-data – de groeistuipen van sterren in detail te ontrafelen. Als alles volgens plan gaat kunnen we de HIFI-gegevens begin maart 2010 verwachten”, aldus Van Dishoeck. Het uiteindelijke doel van dit Herschel-programma is ook om te bepalen waar water in de ruimte wordt gevormd en hoe dit water op nieuwe planeten, vergelijkbaar met de aarde, terechtkomt. Het onderzoek vond plaats in het kader van het Herschel-programma ‘Water in Star-forming Regions’ (WISH). Bron: Nova.

Noot:
  1. Een ander instrument in Herschel, van Nederlands fabrikaat, die een poos geleden kaduuk ging, maar inmiddels weer werkt. []
Share

De bouw van de Automated Planet Finder in drie minuten

De Automated Planet Finder (APF) is een volledig geautomatiseerde 2,4 meter optische telescoop van het Lick Observatory, ontworpen om te zoeken naar exoplaneten in het bereik van vijf tot twintig keer de massa van de Aarde. De volgende video laat zien hoe ‘ie is gebouwd (geluid aan!):

Schitterend om te zien, nietwaar? Er waren 200.000 foto’s voor nodig, die tussen 15 september 2005 en 14 augustus 2006 om de twee minuten werden gemaakt. De APF is nog niet echt van start gegaan, maar zodra dat het geval is zullen per nacht 25 sterren onderzocht worden in de jacht naar exoplaneten. Bron: Systemic.

Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler