Het is vandaag precies vijf jaar geleden dat de Huygenssonde landde op Titan, de grootste maan van Saturnus. Die 14e januari 2005 staat mij nog helder voor de geest, want die dag was ik als bestuurslid van sterrenkundevereniging Chr. Huygens – what’s in a name – zelf rechtstreeks getuige van de afdaling van onze naamgenoot op die verre maan, ruim 1 miljard km van ons vandaan. Huygens was bij Titan gekomen meeliftend met Cassini, de welbekende Saturnusverkenner. Met z’n zessen van ‘t bestuur waren we uitgenodigd door de ESA, de europese ruimtevaartorganisatie, om in Noordwijk de life-beelden van de landing bij te wonen. Noordwijk stond in verbinding met Darmstadt en daarvandaan liep weer een lijntje naar de Huygenslander bij Titan. In een zaal vol met mensen en tv-ploegen (alle zenders waren zo’n beetje aanwezig) hoorden en zagen we hoe de informatie binnendruppelde. Op een gegeven moment hadden we het allemaal wel gezien en gingen we naar Leiden. Daar bij de leidse sterrenwacht had men voor het publiek de deuren opengezet en kon men hoog aan de hemel Saturnus en Titan bewonderen. Erg leuk om eerst per televisie het oppervlak van Titan te aanschouwen en vervolgens door een telescoop dezelfde maan in het klein. Op 8 december 2005 werden de resultaten van de verschillende onderzoeken in het Britse wetenschappelijke tijdschrift gepubliceerd. Het aardige van de heren en dames onderzoekers is dat ze die resultaten vrij beschikbaar hebben gesteld. Kijk daarvoor maar eens op: Nature (beetje scrollen tot halverwege, dan kom je de gratizz artikelen met de resultaten tegen).