24 mei 2012

Beluister de muziek der sferen

De muziek der sferen is al zo oud als de weg naar Kralingen Jeruzalem, want Pythagoras had in de grijze oudheid al een beeld dat muziek de kosmische harmonie tussen sterren en planeten verbeeldt en Johannes Kepler deed dat begin 17e eeuw nog eens dunnetjes over. Programmeur Jim Bumgardner heeft onlangs het idee van de muziek der sferen nieuw leven ingeblazen door op de Wheel of Stars daadwerkelijk de muziek van sterren te laten horen.  Hij gebruikte daarvoor de data van de Europese Hipparchos-satelliet, die in 1989 werd gelanceerd en die vervolgens de posities van honderduizenden sterren exact mat. De helderste sterren heeft Bumgardner voor z’n programma gebruikt en daarbij kijkt hij naar de positie, parallax, helderheid en kleur van die sterren. Zodra een ster de lijn passeert van Rechte Klimming 0° of 180° hoor je een geluid en alle geluiden van die passerende sterren levert de muziek der sferen op. Moet je echt zien en vooral beluisteren! Bron: Wheel of Stars.

Share

De Alpenhemel mèt Beethoven’s 14e pianosonate

Beethoven’s 14e pianosonate heet Mondschein, maneschijn. Niet voor niets gebruikte Michael Rissi deze muziek als achtergrond bij z’n video van de nachthemel in de Alpen. Kijk en luister zelf maar waarom:

Opgenomen op diverse plekken in de Zwitserse Alpen, te weten Diavolezza, Glecksteinhütte (Grindelwald), Carschina, Arosa, Glärnisch en Vrenelis Gärtli. Geen idee of je d’r iets aan hebt, maar het klinkt wel interessant en wie weet kan je je volgende vakantie er naar toe boeken. Het kàn er ‘s nachts kraakhelder zijn, dat mag duidelijk zijn. Rissi heeft nog meer van die schitterende timelapse-video’s in de Alpen gemaakt, allemaal aanraders om te bekijken en te bewonderen. De tip voor deze astroblog kwam van Heidi & Michel. Hé, thanx! :-D

Share

Een mooie ‘afdruk’ van de Kattenpootnevel


ESO heeft deze prachtige foto vrijgegeven van de enorme stofwolk die bekend staat als de Kattenpootnevel (NGC 6334). Dit complexe gebied van gas en stof, waar verschillende zware sterren worden geboren, bevindt zich dicht bij de kern van de Melkweg en ligt verborgen achter stofwolken. Maar weinig objecten in het heelal hebben zo’n passende naam als de Kattenpootnevel, een gloeiende gaswolk die lijkt op de pootafdruk van een kosmische kat. De Britse astronoom John Herschel maakte in 1837 voor de eerste keer melding van NGC 6334 tijdens zijn verblijf in Zuid-Afrika. Herschel gebruikte de grootste telescopen ter wereld, maar hij kon alleen het helderste deel van de wolk waarnemen, linksonder op de foto. NGC 6334 staat ongeveer 5500 lichtjaar van ons verwijderd in het sterrenbeeld Schorpioen en beslaat een gebied net iets groter dan de volle maan. De gaswolk is ongeveer 50 lichtjaar in doorsnede. De nevel lijkt rood omdat het blauwe en groene licht wordt verstrooid en geabsorbeerd door materie tussen de nevel en de aarde. Het rode licht komt voornamelijk van waterstofgas dat gloeit onder het intense licht van hete jonge sterren. NGC 6334 is een van de actiefste kraamkamers van zware sterren in ons sterrenstelsel en is uitgebreid bestudeerd door astronomen. De nevel verbergt nieuwgevormde fonkelende blauwe sterren – van bijna tien zonsmassa’s – die geboren zijn in de afgelopen miljoenen jaren. In het gebied bevinden zich ook veel babysterren, diep verborgen in de stofwolk, waardoor ze moeilijk kunnen worden bestudeerd. In totaal bevat de Kattenpootnevel enkele tienduizenden sterren. De rode complexe bel rechtsonder op de foto is bijzonder opvallend. Dit is waarschijnlijk een ster aan het einde van zijn leven die met hoge snelheid grote hoeveelheden materie uitstoot, of het is het restant van een ster die al is geëxplodeerd. Dit nieuwe portret van de Kattenpootnevel is samengesteld uit foto’s gemaakt met de Wide Field Imager (WFI) van de 2,2-meter MPG/ESO telescoop op La Silla in Chili. Bron: Nova.

Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler