Astroblogs

De recente discussie op de Astroblogs over de gravitationele entropietheorie van Erik Verlinde laat zien dat het onderwerp van gravitatie en quantum-theorie sterk in de belangstelling staat. Ik las zojuist een artikel over de ideeën van de Amerikaanse kosmoloog Craig Hogan, directeur van het Fermilab Center for Particle Astrophysics in Batavia bij Chigago, en die roepen bij mij erg veel deja-vu’s op, dus het lijkt mij wel aardig om daar even op in te gaan. Hogan’s theorie start met het uitgangspunt dat de ruimtetijd-structuur korrelig is op een schaalgrootte van de Planck-lengte (10^-35 m), geen nieuw idee overigens. Vervolgens ‘leent’ hij het holografische principe uit de snaartheorie, welke zegt dat het oppervlak van een bepaald volume alle informatie bevat over wat zich in dat volume bevindt. Een idee dat ook Verlinde in z’n model gebruikt en dat oorspronkelijk van Nobelprijswinnaar Gerard ‘t Hooft komt. Hogan’s theorie komt er kortgezegd op neer dat die ruis in de ruimtetijd, die normaal gesproken vanwege de superkleine schaal niet zichtbaar is voor ons, vergroot wordt als je er van veraf naar kijkt, een vergroting die Hogan the holographic uncertainty principle noemt, in navolging van Heisenberg’s onzekerheidsprincipe. Lees verder in “De Ruis van Hogan”