24 mei 2012

NASA verlengd Cassini-missie tot 2017

Goed nieuws. Niet alleen dat we nog maar één dag te gaan hebben voordat het weekend is, maar ook dat de NASA bekend heeft gemaakt dat de Cassini-missie verlengd is tot 2017. De missie bij Saturnus die ons ontzettend veel informatie en prachtige beelden heeft gebracht van de planeet en z’n manen. Om de verlengde missie te kunnen bekostigen (benzine, afschrijvingen, raketmotorbelasting, etc…) is $ 60 miljoen per jaar nodig en president Obama, die afgelopen maandag z’n begroting voor 2011 bekendmaakte, heeft daarvoor het groene licht gegeven. Drie hoeraatjes voor Barack! :-D  Momenteel is Cassini bij Saturnus bezig aan z’n zogenaamde Equinox-missie, welke duurt tot 1 september 2010. Zonder de goedgekeurde centjes zou daarna de stekker eruit gaan, maar da’s gelukkig niet nodig. Na die datum start de Solstitium Missie, die Cassini 155 keer om Saturnus zal laten vliegen. Tijdens die omwentelingen zullen 55 passages langs de grote maan Titan volgen en 11 keer is er een flyby, zoals dat zo mooi heet, langs de interessante maan Enceladus, bekend van z’n waterspuwende geisers. In die Solstitium Missie (genoemd naar het moment dat de Zon op z’n hoogste òf laagste punt staat, bij ons aan ‘t begin van de zomer resp. winter) gaat Cassini met name kijken naar de seizoenswisselingen op Saturnus. Bron: New Scientist.

Share

Vanavond docu over Higgs bij Holland Doc

Jan Brandt maakte mij er net op attent dat vanavond in de serie Holland Doc een aflevering te zien is over de jacht op de Higgs deeltjes. Komt op Nederland 2 en ‘t begint om 22.45 uur. Even een beschrijving van de aflevering, geplukt van de website van HD: Higgs is een documentaire over de zoektocht naar het Higgs-deeltje. Bij CERN, het natuurkundig laboratorium op de grens van Frankrijk en Zwitserland, wordt het grootste onderzoeksproject uit de geschiedenis voorbereid: de krachtigste deeltjesversneller ooit. Duizenden wetenschappers uit de hele wereld werken er samen om te zoeken naar het Higgs-deeltje; Ook wel ‘The God Particle’ genoemd. De ‘missing link’ uit de deeltjesnatuurkunde. Het is een zoektocht naar een speld in miljoenen hooibergen. Gedurende vier jaar filmden de makers de laatste voorbereidingen voor dit gigantische experiment en creëerden zij een filmische ontdekkingsreis naar het hart van de verbeelding. De film volgt professor Stan Bentvelsen, programmaleider van de Nederlandse onderzoeksgroep bij CERN (European Organization for Nuclear Research). Hoe hij zijn team voorbereidt op de start van het experiment. En op de wetenschappelijke competitie om als eerste Higgs te vinden. Ondertussen leggen internationale wetenschappers uit wat een Higgs-deeltje eigenlijk is. En vertelt Peter Higgs, de Schotse natuurkundige naar wie het deeltje is vernoemd, hoe hij in de zomer van 1964 tot zijn baanbrekende ontdekking kwam. Jan, thanx voor de tip. :-) Bron: Holland Doc.

Share

Chandra ziet samensmeltend paar quasars

Een dubbele quasar

SDSS J1254+0846 heet ‘t stel. Makkelijk te onthouden, nietwaar? Ik heb het over een stel quasars, 4,6 miljard lichtjaar van ons vandaan in het sterrenbeeld Maagd (Virgo) en vastgelegd op de gevoelige digitale plaat door zowel de röntgensatelliet Chandra als de optische Baade-Magellan telescoop, ergens bovenop een berg in Chili. Quasars zijn de meest krachtige compacte energiebronnen in het heelal, voor het eerst ontdekt in 1963 door Maarten Schmidt, een Amerikaanse astronoom van Nederlandse afkomst. Het zijn in feite de centra van actieve sterrenstelsels, die een superzwaar zwart gat herbergen en die om zich heen een accretieschijf hebben van invallend materiaal. Dat materiaal wordt tot verhitten gebracht en dat levert de door Chandra waargenomen röntgenstraling op. In de beginjaren van de ontdekking van de quasars zag men alleen de puntbron van de quasar, maar met het verbeteren van de waarneemtechnieken ging men steeds vaker de mindere heldere delen van de sterrenstelsels zien. En da’s precies wat je op de foto ziet en wat de Baade-Magellan telescoop heeft vastgelegd: de twee slingerende getijdestromen van gas en sterren van de twee sterrenstelsels. Beiden zijn in een gravitationele botsing beland – met als gevolg die getijdestromen – en de afstand tussen de twee kernen bedraagt 70.000 lichtjaar. Ooit in de verre toekomst – als jij en ik al lang onder de groene zoden liggen – zullen de twee quasars van SDSS J1254+0846 samensmelten. Dat zal een joekel van een gammaflitser opleveren, vermoed ik. Bron: Chandra.

Share

Een prachtig familieportret van sterren

NGC 3603, een kraamkamer van sterren

ESO heeft een prachtige opname vrijgegeven van een gigantische kraamkamer van sterren rondom NGC 3603, waar voortdurend sterren worden geboren. In deze nevel bevindt zich een van de helderste en meest compacte clusters van jonge, zware sterren in de Melkweg. Dit is een uitstekend ‘lokaal’ alternatief voor het bestuderen van actieve stervormingsgebieden in andere sterrenstelsels. Het cluster herbergt ook de zwaarste ooit ‘gewogen’. NGC 3603 is een ‘starburst’ gebied: een kosmische fabriek waar in de uitgestrekte gas- en stofwolken in korte, heftige uitbarstingen (starbursts) enorm veel jonge, zware sterren worden gevormd. Op een afstand van 22.000 lichtjaar van de zon is dit het meest nabije gebied in zijn soort in ons sterrenstelsel. Dit biedt astronomen de mogelijkheid om intense stervormingsprocessen te bestuderen, die in andere sterrenstelsels veel voorkomen maar moeilijk kunnen worden waargenomen omdat ze zo ver van ons af staan. De nevel dankt zijn vorm aan het felle licht en de sterke wind van de jonge, zware sterren die het gordijn van gas en wolken optillen en een groot aantal gloeiende zonnen onthullen. Het centrale cluster van sterren in NGC 3603 herbergt duizenden verschillende soorten sterren: de meeste hebben een massa vergelijkbaar met of kleiner dan die van onze zon, maar het spectaculairst zijn enkele van de superzware sterren die aan het einde van hun leven zijn. Een paar blauwe supergiganten zijn samengeperst in een gebied van minder dan een kubieke lichtjaar, samen met drie Wolf-Rayet sterren – extreem heldere en zware sterren die grote hoeveelheden materie uitstoten voordat ze eindigen in een supernova-explosie. Astronomen hebben met behulp van waarnemingen met ESO’s Very Large Telescope (VLT) berekend dat een van deze sterren - genaamd NGC 3603 A1 – maar liefst 116 keer zwaarder is dan onze zon en daarmee de zwaarste in de Melkweg1. De wolken van NGC 3603 leveren een familieportret van sterren in verschillende stadia van hun leven, met gasstructuren van sterren in wording, nieuwgeboren sterren, volwassen sterren en sterren die het einde van hun leven naderen. Met bovenstaande foto is die familie prachtig vastgelegd, nietwaar? Bron: Nova.

Noot:
  1. Eigenlijk is het een dubbelstersysteem van twee sterren die in 3,77 dagen om elkaar draaien. De zwaarste ster heeft een massa van 116 zonsmassa’s, terwijl zijn begeleider een massa heeft van 89 zonsmassa’s. []
Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler