Het zonnestelsel is zo’n 4,6 miljard jaar oud, daar is iedereen het wel over eens (tenzij je d’r zo eentje uit Staphorst bent). Een drietal sterrenkundigen uit Korea, Japan en de Verenigde Staten denkt nu dat in het binnenste gedeelte van het oer-zonnestelsel, in de tijd dat de Aarde zelf er nog niet was, een soort van brand heeft gewoed. Het clubje onder leiding van Jeong-Eun Lee uit Korea heeft zich bij haar ideeën gebaseerd op de waarneming dat er in de aarde en andere binnenplaneten zo weinig koolstof zit. Uitgaande van de samenstelling van de zon en van de materie tussen de sterren zou je een duizendmaal hogere hoeveelheid koolstof verwachten. Er moet dus iets gebeurd zijn waardoor het koolstof verdween. De sterrenkundigen denken dat het komt door de zuurstofatomen in de oernevel van het zonnestelsel. We weten allemaal dat voor brand zuurstof nodig is en dat was toen ruim voorradig in de oernevel. De ‘trigger’ voor de brand werd gevormd door het ultraviolette licht van de piepjonge zon. Dat zorgde ervoor dat de zuurstof tot ontbranding kwam, d.w.z gloeiend heet werd, en dat zorgde er op haar beurt weer voor dat de pas gevormde koolstoffeeltjes uiteensloegen tot losse koolstofatomen. Zodoende kwam er geen koolstof terecht in de aardachtige binnenplaneten, Mercurius, Venus, Aarde en Mars. Silicaatdeeltjes overleefden de oerbrand en die kwamen wèl op de planeten terecht. Dàt er in de aardkorst toch koolstof zit is volgens Lee et al te danken aan de inslagen op aarde van objecten uit de koude delen van het zonnestelsel, zoals kometen. Die objecten brachten niet alleen water mee, hetgeen de oceanen veroorzaakte, maar ook koolstof. En da’s maar goed ook, want koolstof is een onontbeerlijk atoom voor het ontstaan van… leven.  Meer info over de theorie van de brand in de oernevel van het zonnestelsel kan je hier lezen, een artikel dat 10 februari a.s. ook verschijnt in het vakblad The Astrophysical Journal Letters. Bron: NRC-Handelsblad, 6 februari 2010.