Sterrenkundigen zijn erin geslaagd om de wolken van interstellair gas in de nabijheid van de zon – tot een afstand van 300 parsec (=bijna 980 lichtjaar) – in de vorm van een driedimensionale kaart in beeld te brengen. Dat deden ze door naar 1857 sterren te turen – maximaal 800 parsec van de Zon verwijderd - en in het spectrum daarvan te kijken naar bepaalde absorptielijnen. Het idee is dat het licht van die sterren onderweg (deels geïoniseerde) gaswolken tegenkomt en daar deels wordt geabsorbeerd. Twee absorptielijnen in het spectrum zijn daarbij van belang: de CaII K lijn van calcium bij een golflengte van 3933 Å en de dubbele NaI lijn van natrium bij 5889 en 5895 Å. Het witte gedeelte in de afbeelding hierboven (de 2D-versie van de 3D-kaart, ‘k heb effe nix anders) is de zogenaamde Lokale Bel van de Orionarm, direct rondom de Zon, zich uitstrekkend tot zo’n 80 pc (260 lichtjaar). Daaromheen bevindt zich een gefragmenteerde muur van dicht neutraal interstellair gas. Tussen de dichte gedeelten, met zwart aangegeven in de figuur, bevinden zich ‘interstellaire tunnels’, die naar andere lege bellen in de Melkweg lopen. Men denkt dat structuren zoals de nu in kaart gebrachte omgeving van de zon het gevolg zijn van een combinatie van supernovae en sterke zonnewinden, gegenereerd door jonge, massieve sterren in clusters. De lokale bel rond de Melkweg en de ‘muur’ eromheen zou ongeveer 15 miljoen jaar geleden gevormd zijn na een serie supernova-uitbarstingen en de laatste daarvan zou zo’n 3 miljoen jaar geleden moeten hebben plaatsgevonden. Bron: Eurekalert.