24 mei 2012

Pffff, hoe groot is dat ISS wel niet?

Het internationale ruimtestation ISS is groot, beregroot zelfs. De Endeavour heeft deze week de Tranquility node aangekoppeld, maar zelfs zonder dat compartiment is ‘t groot. Neem maar eens een kijkje middels deze tour (luidsprekers aan!):

Ik zou zeggen ‘groot zat zo, niets meer aan doen’. :-) Bron: Tom’s Astronomy blog.

Share

Hèt moment om planetoïde Vesta te bekijken

De baan van Vesta

Ooit wel eens met eigen ogen door een kleine telescoop of verrekijker een blik willen werpen op een planetoïde? Dan is dìt je kans, want de planetoïde 4 Vesta, als vierde planetoïde ontdekt door Wilhelm Olbers in 1807, staat momenteel erg gunstig aan de hemel in het sterrenbeeld Leeuw én hij is met een visuele helderheid van +6,1m een gemakkelijke ‘prooi’. Het wordt je helemaal makkelijk gemaakt Vesta te vinden doordat de planetoïde, die met een diameter tussen de 468 en 530 km ná Ceres de grootste planetoïde is, vlakbij de sterren γ Leonis (Algieba) en 40 Leonis staat. Volgens de Sterrengids 2010 staat Vesta komende dinsdag om een uur of 21.20 uur zelfs precies tussen deze sterren in, een tikkeltje dichter bij 40 Leo dan bij γ Leo. Als ik die datum/tijd in Stellarium intik komt er bij mij vreemdgenoeg een driehoek uit qua onderlinge stand, maar ik ga er maar even vanuit dat de Sterrengids het bij het rechte eind heeft. γ Leo is overigens een bekende dubbelster, met twee componenten van +2,4 en +3,6m, die 4,6″ van elkaar verwijderd staan. Je moet een kleine telescoop gebruiken om die twee van elkaar te kunnen onderscheiden. Vesta staat overigens op 18 februari a.s. in oppositie. Bron: Sterrengids 2010 + Hemel.waarnemen.

Share

Tatááá, ‘a pale blue dot’ is twintig jaar

A pale blue dot

Sven Kramer heeft z’n eerste gouden medaille te pakken, het is Valentijnsdag én het is de twintigste verjaardag van ‘a pale blue dot’, het kan vandaag niet op! Eh… a pale blue dot, wazzdannouweer? Het is de naam van de beroemde foto die de Voyager 1 ruimteverkenner nam op 14 februari 1990 van de Aarde. Op dat moment was de Voyager zo’n zes miljard km ver weg, 32° boven de ecliptica en bezig om het zonnestelsel te verlaten. Op verzoek van Carl Sagan richtte de Voyager z’n camera naar de verweg gelegen Aarde, waar ‘ie z’n reis begonnen op 5 september 1977. Het leverde een nogal korrelige foto op vol met banden. Rechts in het midden is een klein blauw stipje te zien, 0,12 pixel in afmeting, en da’s de Aarde. ’A pale blue dot’ zoals Sagan het zou noemen, tevens de titel van een boek van hem uit 1994. De lichtbanden op de foto zijn reflecties van zonlicht door de optiek van de camera, geen werkelijke lichtbanden. Naar aanleiding van de foto van de Aarde heeft Sagan een beroemd geworden filmpje gemaakt:

Van die film zijn later weer andere bewerkingen gemaakt en eentje daarvan heeft lange tijd nummer één gestaan in mijn video top-10:

De Voyager heeft overigens niet alleen de Aarde vastgelegd vanaf de rand van het zonnestelsel, maar ook Venus, Jupiter, Saturnus, Uranus en Neptunus. Hier het ‘familieportret’ van de Voyager:

Bron: Planetary Society.

Share

Overal hartjes in de ruimte

Het is Valentijnsdag, altijd weer een leuk moment om te kijken of er in de ruimte dingen zijn die daaraan verwant zijn. Ik kwam de volgende video tegen van Amanda Bauer (Astropixie), waaruit blijkt dat de ruimte vol zit met hartjes:

Vooral die kraters op Mars in de vorm van harten zijn bijzonder, nietwaar? Bron: Astropixie.

Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler