24 mei 2012

WASP-12b, een exoplaneet die wordt opgevreten door z’n moederster

WASP-12b

Het leven is hard, dat geldt niet alleen voor de mensenwereld, maar ook voor de wereld van sterren en planeten. Sterrenkundigen hebben namelijk een exoplaneet ontdekt, door het leven gaand onder de naam WASP-12b, die langzaam maar zeker blijkt te worden opgepeuzeld door de ster waar hij omheen draait. Van de in 2008 ontdekte WASP-12b was al bekend dat ‘ie de heetste exoplaneet is, met een oppervlaktetemperatuur heeft van maar liefst 2.500 °C een waar barbecue-paradijs. Hij is ongeveer 50% zwaarder dan Jupiter en telt zes keer diens volume. Die hoge temperatuur heeft de exoplaneet te danken aan twee dingen: z’n korte afstand tot WASP-12, de ster waar ‘ie omheen draait: bijna 2 miljoen km, zo’n 75 keer dichterbij dan de Aarde bij de Zon staat. Plus aan de getijdewerking die de planeet ondergaat. Door de nabijheid van de ster is diens getijdewerking enorm en dat zorgt ervoor dat WASP-12b eruitziet als een soort van rugbybal. De planeet wordt continue in en uit elkaar getrokken en dat zorgt voor de generatie van hitte in het inwendige van de ster1. Continue wordt materie van de exoplaneet aangetrokken door de ster. Men heeft uitgerekend dat met het tempo waarin dat gebeurt WASP-12b over tien miljoen jaar compleet is opgevreten door de ster, voor sterrenkundigen is dat over niet al te lange tijd. Tsss, het leven is hard. Bron: Eurekalert.

Noot:
  1. Dit is qua proces vergelijkbaar met de getijdewerking van Jupiter op Io, waar de opgewekte hitte de waargenomen vulkanen oplevert. []
Share

De winnende ‘patch’ van 30 jaar Space Shuttles

30 jaar Space Shuttles

Van iedere Space Shuttlevlucht wordt een patch gemaakt, een officiëel embleem dat de astronauten op hun pakken dragen en waarop ook hun namen te vinden zijn. Zoals deze patch van Endeavour’s missie STS-130. De eerste testvluchten van de ruimteveren begonnen in 1981, dus inclusief voorbereidingen kunnen we stellen dat die dingen zo’n dertig jaar actief zijn. Om dat te herdenken heeft de NASA in oktober vorig jaar een wedstrijd onder ‘t eigen personeel uitgeschreven om een patch te ontwerpen die deze periode bestrijkt. En deze week is het winnende embleem bekendgemaakt, welke je hiernaast ziet. Bedenker/ontwerper van de patch is Blake Dumesnil van het Johnson Space Center in Houston. Z’n patch heeft de vorm van een juweel, dat verschillende stroken heeft. In één ervan zie je de Amerikaanse vlag. 14 Sterren symboliseren de 14 astronauten die bij de ongelukken met de Columbia en Challenger om het leven kwamen. De vijf grote sterren zijn de vijf shuttles, de genoemde twee plus de hedendaagse vloot van Discovery, Atlantis en Endeavour. Meer info over de winnende patch én de andere finalisten van de wedstrijd vind je in de bron: Collect Space. Alle NASA-patches vind je overigens hier.

Share

Twee staarten vol met stervormingsgebieden


Hierboven links zie je de cluster van sterrenstelsels genaamd Abell 3627 (alias de Norma cluster), in een mix van optische en röntgenbeelden. In die cluster bevindt zich het sterrenstelsel ESO 137-001 en die blijkt twee staarten van gas te hebben – uitvergroot zichtbaar in ‘t middelste en rechter paneel – die vol zitten met stervormingsgebieden. Het aantreffen van dergelijke gebieden in andere sterrenstelsels en clusters is op zich niet bijzonder, maar wel bijzonder is dat de twee staarten zich in het zogenaamde intergalactische medium bevinden, de koude en vrij lege ruimte tussen de sterrenstelsels. Met een bataljon aan instrumenten, waardonder de röntgensatelliet Chandra, werden in de staarten zogenaamde HII gebieden aangetroffen, bestaande uit grote hoeveelheden geïoniseerd atomair waterstof. In de rechterfoto zijn 33 van dergelijke HII gebieden te zien, in beeld gebracht door de Gemini South telescoop op Hawaï. Bron: NOAO.

Share

Cassini ziet tientallen geisers op Enceladus

Vele geisers op Enceladus

Op 21 november 2009 vloog de Saturnusverkenner zo’n 1.600 km langs het oppervlak van de zuidpool van de maan Enceladus en dat leverde als resultaat op een indrukwekkende stoet foto’s van wel dertig acieve geisers, waarvan twintig nog niet eerder bekend waren. Dat Enceladus geisers heeft, die waterdamp, ijsdeeltjes en organische materialen uitspuwen, is al langer bekend, maar dat zovele geisers in één keer zijn ontdekt is uniek. Over het ijsoppervlak van Enceladus lopen allerlei diepe scheuren, vanwege hun uiterlijk de zogenaamde tijgerstrepen genoemd, en van de grootste daarvan, Baghdad Sulcus, heeft men een prachtige 3D-opname gemaakt. Op de opname van die 40 km lange kloof zijn visuele beelden gecombineerd met warmtebeelden. Op sommige plekken bij geisers blijkt de temperatuur wel -93 °C en in wellicht zelfs -73 °C te zijn. Da’s erg hoog als je ‘t vergelijkt met de rest van Enceladus, waar ‘t met -220 °C koud is. De Cassinimissie is onlangs verlengd tot 2017 en op de agenda staan nog 11 ‘bezoekjes’ aan Enceladus. Alle gelegenheid dus om al die tientallen geisers, tijgerstrepen en andere bijzonderheden uitgebreid te bestuderen. Van de resultaten hou ik jullie uiteraard op de hoogte. Bron: Space.com.

Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler