Einstein’s theorie van de zwaartekracht uit 1916, vastgelegd in de Algemene Relativiteitstheorie (ART), wordt door tal van experimenten bevestigd, maar natuurkundigen houden er rekening mee dat hij wellicht onvolledig of zelfs onjuist is. Zo biedt de ART geen vanzelfsprekende verklaring voor de versnellende uitdijing van het heelal, die in 1998 middels waarnemingen aan supernovae werd ontdekt. In de loop van de jaren zijn dan ook verschillende alternatieve theorieën opgesteld, waarvan de f(R) Gravitatietheorie er eentje is. Met de Amerikaanse Chandra röntgensatelliet zijn waarnemingen verricht aan ver verwijderde clusters van sterrenstelsels en twee onderzoeksgroepen komen nu op geheel verschillende wijze tot de conclusie dat die meetresultaten alleen in overeenstemming zijn met Einstein’s relativiteitstheorie. Ook een ander alternatief, de DGP gravitatie (genoemd naar z’n bedenkers Gia Dvali, Gregory Gabadadze en Massimo Porrati) kon de waarnemingen aan de clusters niet zo goed verklaren als de ART. Eén van die waargenomen clusters is Abell 3376, waarvan je op de afbeelding een mix van verschillende electromagnetische straling ziet – geel/goud is röntgenstraling, optisch is rood-groen-blauw en radiostraling is diepblauw. Abell 3376 ligt 614 miljoen lichtjaar verderop. De twee onderzoeksgroepen keken hoe snel de cluster groeit, een proces dat bepaald wordt door een mix van de tegengestelde donkere materie en gewone materie (aantrekkend), donkere energie (afstotend) én de expansie van het heelal als geheel. Zowel de f(R)- als de DGP gravitatietheorieën zeggen dat donkere energie niet bestaat en dat de waargenomen versnelling in de expansie van het heelal het gevolg is van een ‘modificatie’ van de zwaartekracht. Maar volgens de twee teams kunnen beiden nu in de prullebak. Einstein rules again. Bron: Chandra.