24 mei 2012

Kinderen, geef X een naam

Geef X een naam

Met goedkeuring van de Internationale Astronomische Unie (IAU) is een wedstrijd gestart waarbij kinderen gevraagd wordt een naam te bedenken voor een KBO, een Kuiper Belt Object. Die KBO’s zijn de ijskoude objecten die zich buiten de baan van Neptunus bevinden en die een overblijfsel vormen van de vorming van het zonnestelsel. Bekendste voorbeeld van zo’n KBO is de voormalige planeet Pluto, maar een minder bekende KBO genaamd Eris is zelfs groter dan Pluto. Afijn, waar het om gaat is dat er een wedstrijd is uitgeschreven waarmee de jeugd een naam kan voorstellen voor zo’n KBO. Er zijn vermoedelijk meer dan 70.000 KBO’s die groter zijn dan 100 km doorsnede, dus genoeg om namen voor te verzinnen. Het officiële orgaan van de IAU die de namen van ‘kleine’ hemellichamen (kometen, planetoïden, KBO’s, etc.) toekent is het Committee for Small Body Nomenclature (CSBN). Er worden drie categorieën deelnemers onderscheiden in de wedstrijd, de leeftijdscategorie tussen 1 en 12 jaar, ouder dan 12 jaar en een categorie schoolklassen. Het inzenden van namen in de Naming X Competition kan tot 30 mei a.s. en de winnaar wordt 14 juni 2010 bekend gemaakt. Wordt die naam dan ook daadwerkelijk toegekend aan een KBO? Mmmm, officiëel gaat zoals gezegd het CSBN daarover, maar het lijkt mij dat een wedstrijd ‘onder auspiciën van de IAU’, zoals dat zo mooi heet, de winnende inzending niet kan negeren. Meer info over de wedstrijd op de website Venetia Burney-Phair, genoemd naar het meisje dat ooit de naam bedacht van Pluto en die vorig jaar is overleden. Bron: Bad Astronomy.

Share

Gaswolk BYF73, een zware ster in wording

HCO+ en H13CO+ moleculen in BYF73

De reusachtige interstellaire gaswolk heet BYF73 en hij/zij/het bevindt zich 8.000 lichtjaren van ons vandaan in het zuidelijke sterrenbeeld Kiel (Carina). Met behulp van de ‘Mopra’ radiotelescoop van het Australische CSIRO1 hebben sterrenkundigen ontdekt dat die gaswolk bezig is gravitationeel in te storten. Dat gebeurt vaker, maar deze wolk is zo groot en massief dat zich een ster aan het vormen is die wel tien of meer zonmassa’s zwaar zal worden. De vorming van dergelijke mastodonten onder de sterren is nog niet eerder waargenomen. Met de 22 meter radiotelescoop zag men twee moleculen in de 3 lichtjaren grootte wolk, te weten HCO+ en H13CO+. Met name de spectrografische waarnemingen van het HCO+ molecuul wezen op temperaturen en snelheden die duiden op invallend gas. Aanvullende waarnemingen met de optische 3,9m Anglo-Australian Telescope (net als Mopra in de Australische provincie Coonabarabran) lieten in BYF73 al talrijke jonge zware sterren zien. BYF73 was één van de 200 grote gaswolken die onderzocht werden door het Australische-Japanse team sterrenkundigen onder leiding van Stuart Ryder. Maar in geen daarvan worden zulke zware sterren geformeerd als in BYF73. Meer info in dit wetenschappelijke artikel, welk onlangs te bewonderen viel in de Monthly Notices of the Royal Astronomical Society. Bron: Eurekalert.

Noot:
  1. Da’s de Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation, []
Share

Twee middelzware zwarte gaten in M82 ontdekt

Twee middelzware zwarte gaten in M82

Het actieve sterrenstelsel M82, 12 miljoen lichtjaren verderop in het sterrenbeeld Grote Beer (Ursa Major), blijft boeien. Had ik een paar weken geleden nog het bericht dat men mysterieuze radiosignalen uit M82 waargenomen heeft, nu is daar het bericht dat sterrenkundigen in het centrum twee zwarte gaten hebben ontdekt die van de middelgrootte categorie zijn. Geen zwarte gaten met een stellaire oorsprong van enkele zonmassa’s, geen supermassieve zwarte gaten zoals we die in de kern van sterrenstelsels vinden en die miljoenen tot miljarden zonmassa’s zwaar zijn. Nee, een tussenmaatje. M82 hééft een supermassief zwart gat in z’n kern, 30 miljoen zonmassa’s zwaar, waarvan de lokatie met een x is aangegeven in de röntgenfoto. Met NASA’s röntgensatelliet Chandra heeft men 290 lichtjaren van dat zwarte gat een middelzwaar zwart gat ontdekt, X42.3+59 genaamd en zich verradend door de röntgenstraling van z’n omringende accretieschijf. Massa van ‘t beestje: ergens tussen de 12.000 en 43.000 zonmassa’s. Een tikkie verderop, 600 lichtjaren van de kern, vond Chandra een tweede tussenmaatje: X41.4+60, met een massa ergens tussen 200 en 800 zonmassa’s. Voor middelzware zwarte gaten een lichtgewicht, maar veel zwaarder dan stellaire zwarte gaten. Alles is relatief, dat merk je ook aan zwarte gaten. Interessant aan het gevonden duo is dat ze zich op de een of andere manier uit de gravitationele greep hebben weten te ontworstelen van het supermassieve zwarte gat in de kern van M82. Men hoopt door onderzoek aan het tweetal te weten te komen hoé ze groeien en uiteindelijk dezelfde status en grootte krijgen als de grote broer in de kern. Bron: Chandra.

Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler