24 mei 2012

ATT

Flyer van de ATT-beurs

Poeh…eindelijk lekker plat uitpuffen op de bank!!

Niet dus!!…..ik heb namelijk  ”de almachtige Astroblog-baas” Adrianus V beloofd om “een aardig stukkie” te schrijven over de ATT.

Enne….ATT staat in goed Duits (?) voor Astronomische Tausch und Trodel, een hele grote astrobeurs gehouden in de “Gesamtschule Bockmuhle in Essen”, net over de grens. Zeg maar net zoiets als “Astrofest” in London maar dan middels een “laagvlieg-scheurpartij” van een uurtje of twee over de “asfaltluchtwegen van de duitse autobahen” makkelijk met de auto bereikbaar! Vanochtend in alle vroegte aan de rand van Dordecht ( zorgvuldig dichtgetimmerd vanwege het mega-evenement “Dordt in stoom”, ook een aanrader trouwens!) opgepikt door astrovriendje Cees om zo rond een uurtje of 10 voor de ingang van de ATT fris, vrolijk en hoopvol weer op te duiken. Boekje gekregen, vervolgens Kaartje gekocht,  in de vorm overigens van een vijfpuntige gele ster die je op je jasje kon opprikken, waarna enkele Hollanders met gevoel voor humor en een tikkie historisch  besef het toch niet konden na-laten om even hier en daar een….eh…”opmerking” te plaatsen, als je begrijpt  wat ik bedoel…Nou ja, had wellicht iets handiger gekund, maar goed dit terzijde want daar kwamen we tenslotte niet voor!! De ATT is in feite éne grote gigantische “astronomische snoepwinkel” waar je je werkelijk helemaal bankroet kunt kopen aan de meest uiteenlopende “astrospeeltjes”. Van de simpelste oculairen van een eurotje of 30 tot complete meg- telescopen van een eurotje of 30 000!!! Vooral de “gymzaal” is een plek waar je materieel erg gelukkig kunt worden en derhalve  financieel erg ongelukkig!! Ikzelve heb meestal geen wensen als ik naar de ATT ga, doch niet deze keer want ik heb namelijk besloten om na vele jaren van felle kritiek mezelve dan eindelijk toch te willen verwennen met een heus GoTo-systeem voor mijn telescoop!! Ja…ja…meneer Brandt komt eindelijk “uit de astronomische kast” en heeft zijn dyehard principle van “GoTo is voor watjes, Fuzzy Blobs zoek je op met een sterrenkaart en zoeker” aan de sterrenkundige wilgen gehangen. [Lees meer...]

Share

Eigenaardigheden poolkap Mars worden bepaald door de wind

De Noordpool van Mars

Wie naar een foto van de noordpoolkap van Mars kijkt ziet twee eigenaardigheden: er is een diepe inham, die ijsvrij is, links naar het midden toe lopend op de afbeelding, en er zijn spiraalswijs lopende geulen te zien, waar ook geen ijs ligt. Die diepe inham is de canyon Chasma Boreale, qua lengte vergelijkbaar met de Grand Canyon in de Verenigde Staten, maar veel dieper en breder. De poolkap van Mars is naar schatting zo’n 3 km dik, maar over de vraag waarom in de Chasma Boreale géén ijs ligt bestaan vele theorieën. Zo zou vulkanische hitte de bodem ter plekke hebben verwarmd en een vloedgolf hebben veroorzaakt, waardoor al het ijs permanent verdween. Voor de spiraliserende geulen bestaan ook vele theorieën, onder andere dat de rotatie van Mars ijsstromen zouden veroorzaken die spiraalsgewijs lopen. Radar- en optisch onderzoek aan de poolkap met behulp van SHARAD (surface-penetrating radar) respectievelijk HiRISE (the high-resolution camera) aan boord van de Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) heeft nu laten zien dat de meeste verklaringen overboord kunnen en dat er maar eentje overblijft: wind! Onder leiding van Jack Holt (Universiteit van Texas in Austin, VS) ontdekte men dat sterke poolwinden, ook wel katabatische of valwinden genoemd, de Chasma Boreale ijsvrij hebben gemaakt. De kloof lag er al, de winden hebben ‘m als ‘t ware schoongeveegd. Ook de spiraalvormige structuren in de poolkap zouden het gevolg zijn van de wind. Hierbij zou het welbekende Corioliseffect een rol spelen, welke op Aarde verantwoordelijk is voor de draairichting van bijvoorbeeld orkanen en die veroorzaakt wordt door de draairichting van de Aarde. Eh… leuke vraag is dan natuurlijk: komen die spiraalswijs lopende geulen ook op ònze Zuidpool voor? Wie ‘t weet mag het zeggen. :bron: Bron: Eurekalert.

Share

Het resultaat van veertig jaar Maanonderzoek

Kees Kwakernaak

Ruim veertig jaar geleden, op 2 januari 1959 om precies te zijn, begon met de lancering van de Russische Loenik 1 het onderzoek van de Maan door ruimtevaartuigen. Gisteravond vertelde Kees Kwakernaak bij sterrenkundevereniging Christiaan Huygens over de resultaten die men door dat onderzoek behaald heeft. Nou kan je met de boeken en tijdschriften over het maanonderzoek inmiddels een bibliotheek vol stouwen, dus Kwakernaak, in het dagelijks leven werkzaam bij de Technische Universiteit in Delft, beperkte zich tot de grote lijnen van het onderzoek. Dat leverde een avondvullend en boeiend beeld op van onze naaste buur, in wiens ‘paspoort’ staat dat ‘ie ruim 4,6 Gyr oud is, da’s 4,6 miljard (giga) jaar, grijze ogen heeft en een lengte van 3476 km. In de veertig jaar sinds de Loenik 1 is er heel veel onderzoek gedaan middels bekende en minder bekende programma’s zoals Apollo, Loenochod, Zond, Smart-1 en recent via de Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO). Kwakernaak liet zien dat uit die verschillende programma’s naar voren kwam dat het maanoppervlak is opgebouwd uit verschillende ‘geologische’ – of moeten we soms spreken van lunalogische? – lagen, allen in ouderdom verschillend. Het grootste deel van het maanoppervlak is gevormd door inslagen, slechts een klein gedeelte heeft met vulkanisme te maken. De kraters variëren van klein (een paar meter) tot reusachtig groot, zoals het Aitken-bekken (Ø 2500 km) aan de achterzijde van de maan. De gehele maanbodem is bedenkt met een dikke laag maanstof, regolieth geheten, welk het resultaat is van het voortdurende bombardement van de maan door micrometeorieten. De Maan heeft geen dampkring, dus zelfs de kleinste steentjes kunnen met hoge snelheid inslaan op de maan en zo het regolieth vormen, dat zelfs doordringt in de pakken van de astronauten. Afijn, Kwakernaak eindigde z’n presentatie met de afbeelding van een bemande maanbasis in de jaren twintig van deze eeuw. Cru te moeten constateren dat dàt geen Amerikanen zullen zijn – per slot heeft Obama daar een streep door gehaald – maar Chinezen of Indiërs.

Share

De finale inspectie van de Atlantis door het Ice Team

Bij iedere shuttlevlucht vindt kort voorafgaand aan de lancering een uitgebreidde ‘finale inspectie’ plaats door het Final Inspection Team, dat ook wel bekend staat als het Ice Team. Zeven mensen die gewapend met verrekijkers, foto- en videocamera’s de shuttle, solid rocket boosters en de externe brandstoftank minutieus onderzoeken op sporen van ijsvorming aan de buitenkant of andere loszittende onderdelen. Voor het eerst is zo’n inspectie gefilmd en wel die van de laatste Atlantisvlucht (STS-132), die afgelopen woensdag afliep. Echt leuk om eens te zien.

De ramp met de Columbia op 1 februari 2003 was te wijten aan een loszittend stuk isolatie dat bij de lancering omlaagviel en daarbij een deel van de thermische bescherming van de Columbia beschadigde. Sinds die ramp worden die finale inspecties grondig gehouden. Nog twee inspecties te gaan, zucht… :bron: Bron: Cosmic Log.

Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler