In een zoute bron in het noorden van Canada heeft een groep microbiologen onder leiding van Lyle Whyte (McGill University) een bacterie gevonden die in staat is de barre omstandigheden te overleven, omstandigheden die ook op Mars voorkomen. Op Axel Heiberg Island in de provincie Nunavut bevindt zich de Lost Hammer bron, welke zoveel zout bevat dat ‘ie, ondanks de plaatselijke temperatuur van soms wel vijftig graden onder nul, nooit bevriest. Ook zit er geen zuurstof in het water, wel bellen van opborrelend methaan. Dat zijn allemaal omstandigheden die ook op Mars voorkomen, waar men begin vorig jaar methaanpluimen ontdekte. Whyte en collegae dachten in Lost Hammer bacterieën te zullen aantreffen die dat methaan produceerden, maar het omgekeerde bleek het geval: ze zagen bacterieën die het methaan eten en omzetten in zwavel. En dergelijk microbacterieel leven zou ook kúnnen voorkomen in de gebieden op Mars waar de temperatuur redelijk hoog wordt. Er zijn plekken op Mars waar het net onder of zelfs net boven 0 °C wordt. Mocht je zelf een keertje pootje willen baden in dat bizarre meertje in Noord-Canada dan is hier de geografische positie: 79° 26’ 0” N, 90° 46’ 0” W.  Wel een knijper meenemen voor de stinklucht. Op de maan Titan van Saturnus zijn overigens methaanmeren gevonden, alleen is de temperatuur daar een tikkie lager: -180 °C. Mòcht daar ook leven voorkomen dan is dat explosief en stinkt ‘t. Bron: Eurekalert.

[Naschrift: aanwijzingen voor leven op Titan? ] Goh, even aanhakend op wat ik het laatste zei in de blog hierboven over leven op Titan: ik lees net dat er inderdaad aanwijzingen zijn dàt er wellicht leven op Titan is! In 2005 voorspelden Chris McKay (NASA’s Ames Research Center) en Heather Smith (International Space University in Straatsburg, Frankrijk) dat microbacterieën op Titan waterstof zouden kunnen inademen en acethyleen zouden ‘eten’, hetgeen zou leiden tot de aanmaak van methaan. Waterstof en acethyleen zouden daardoor verminderen aan het oppervlakte en dat blijkt daadwerkelijk waargenomen te zijn door de Visual and Infrared Mapping Spectrometer (VIMS) aan boord van Cassini. Hoeft allemaal niet per sé te wijzen op het bestaan van leven, maar het is wel degelijk een mogelijkheid. Bron: New Scientist.