Soms komt het nieuws van alle kanten tegelijk binnen en lijkt het of er ergens een kraan is opengezet met nieuwsberichten over één en hetzelfde onderwerp. Een week geleden bijvoorbeeld hadden we die verschillende berichten over de mogelijkheid van microbacteriëel leven op de planeet Mars én de maan Titan. En deze week is letterlijk de ‘water-nieuwskraan’ opengezet, want tot ons komen de berichten over water op Mars en op de Maan. Eerst over Mars. Daarvan is in drie verschillende studies de vraag aan de orde gekomen hoe de oceaan op Mars er vroeger qua kustlijn uitzag. Dàt Mars ≈3,5 miljard jaar geleden een oceaan heeft gehad is eerder al vastgesteld, alleen wist men niet precies wáár die oceaan precies lag. Welnu, dit is de uitkomst van één van die studies:

Over deze drie studies kan ik nog liters info spuien – haha, liters info spuien, hoe toepasselijk, hoe kom je d’r toch op Adrianus – maar dat bewaar ik voor een andere gelegenheid (lees: nou effe geen zin in). Dan de Maan: deze blijkt in z’n binnenste maar liefst honderd keer meer water te bevatten dan men eerst dacht. Honderd keer meer water! Wetenschappers van het Carnegie Instituut hebben aan de hand van een nieuwe studie aan de maanstenen die veertig jaar geleden werden meegenomen met de Apollovluchten een nieuwe schatting van de hoeveelheid water op de Maan gemaakt:  64 delen water per miljard tot 5 delen per miljoen, da’s een maat voor die hoeveelheid en die ligt honderd keer hoger dan eerdere schattingen. Het water zou al in de vroegste fase van het ontstaan van de Maan zijn ontstaan, als een soort bijproduct van het hete magma. Francis McCubbin, hoofd van het onderzoeksteam, schat dat als alle water ìn de maan zich aan het oppervlak zou bevinden er een laag van één meter dikte zou zijn. Het water komt in gekristalliseerde vorm in het interieur van de Maan voor. Bron voor Mars: Cosmic Log. En voor de Maan: Space.com.